Της Δήμητρας Μακρή
Η Θεσσαλονίκη αναμένεται να δώσει τον τόνο στην αρχή του 2026 υπό την έννοια πως από εδώ θα συνεχίσει την πορεία της η «Ιθάκη» του Αλέξη Τσίπρα. Στις 17 Ιανουαρίου θα κάνει την τρίτη της στάση έπειτα από την Αθήνα και την Πάτρα καθορίζοντας και τις επόμενες κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού.
Εξάλλου, η ασκούμενη πίεση αυξάνεται τόσο λόγο του σκηνικού που υπάρχει στην κατακερματισμένη κεντροαριστερά όσο και της κινητοποίησης στο μέτωπο Μαρίας Καρυστιανού και το πιο κοντινό πλέον σενάριο ίδρυσης του δικού της πολιτικού φορέα, του εστιασμένου στην ανάγκη κάθαρσης, δικαιοσύνης και αλλαγής στο άρθρο 86 του Συντάγματος.
Στην Αμαλίας πάντως, εκεί όπου βρίσκεται το Ίδρυμα Αλέξης Τσίπρας ετοιμάζονται αρχικά για την παρουσίαση της «Ιθάκης» στη Θεσσαλονίκη, καθώς και για να μη χάσει το μομέντουμ της κυκλοφορίας του βιβλίου και να προλάβει τις εξελίξεις που αποτελούν βαρόμετρο στην πολιτική.
Επιπλέον, η διαφαινόμενη ανακοίνωση πολιτικού κινήματος από την Μ. Καρυστιανού έχει οριζόντια διείσδυση στην κοινωνία και ως αποτέλεσμα πολύ μεγαλύτερη αποδοχή από αυτή του πρώην πρωθυπουργού. Τελευταία δημοσκόπηση της Interview για το politic έδειξε ξεκάθαρο προβάδισμά της. Όταν οι πολίτες κλήθηκαν να απαντήσουν ποιο νέο κόμμα εκτιμούν ότι θα πήγαινε καλύτερα στις εκλογές, στην περίπτωση που ιδρυόταν είτε από τον Αλέξη Τσίπρα είτε από τη Μαρία Καρυστιανού, η δεύτερη συγκέντρωσε 53%, υπερδιπλάσιο ποσοστό συγκριτικά με το 23% που αποδίδεται στον πρώην πρωθυπουργό. Ένα επιπλέον 24% δηλώνει «δεν γνωρίζω/ δεν απαντώ», στοιχείο που δείχνει ότι ένα σημαντικό τμήμα του εκλογικού σώματος διατηρεί στάση αναμονής, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η δημοσκόπηση.
Τέλος, το ίδρυμα ετοιμάζεται να δώσει απαντήσεις στα πολύπλοκα θέματα από το κράτος δικαίου και την εξωτερική πολιτική μέχρι κοινωνικά ζητήματα και το Επιστημονικό Συμβούλιο. Αφού δοθούν οι απαντήσεις, θα τύχουν της κατάλληλης επεξεργασίας και αναμένεται να λάβουν τελική μορφή προτάσεων στα τέλη του Ιανουαρίου του 2026. Αξίζει να αναφερθεί πως φαίνεται ότι η πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για αυτοοργάνωση βρήκε ανταπόκριση και ήδη η Πέλλα είναι μια από τις περιοχές που υποστηρικτές του πρώην πρωθυπουργού κάνουν πράξη την προτροπή του.
Η Μαρία Καρυστιανού
Η κ. Καρυστιανού πάντως στην προαναφερθείσα δημοσκόπηση κατέγραψε το υψηλότερο ποσοστό μεταξύ των προσώπων που ξεχώρισαν το 2025 με ποσοστό 24,3%, ακολουθούμενη από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας με 21,1% και τρίτο τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη με 18,4%. Στην τέταρτη θέση ήταν ο Αλέξης Τσίπρας με 11% και στην πέμπτη ο Στέφανος Κασσελάκης του Κινήματος Δημοκρατίας.
Πάντως η παιδίατρος και σύμφωνα με δεδομένα της ερευνητικής πλατφόρμας People of Greece της εταιρείας qed social and market research καταγράφει αυξημένη τιμή στον δείκτη χρησιμότητας (24%) σε όσους δηλώνουν ότι δεν τοποθετούνται στον άξονα «αριστερά-δεξιά» (και φτάνουν περίπου στο 25% των Ελλήνων σήμερα), ενώ ο Αλέξης Τσίπρας καταγράφει 0% και η Ζωή Κωνσταντοπούλου περιορίζεται στο 18%.
Επίσης, υψηλός δείκτης για τη Μαρία Καρυστιανού καταγράφεται στους νέους έως 34 ετών (26%) και δείχνει την απήχησή της σε όσους απορρίπτουν το συμβατικό πλαίσιο κομμάτων και προσώπων, με τον Αλέξη Τσίπρα να πιάνει 8%, ενώ στους άνω των 55 ετών φτάνει το 10%, ένδειξη και αυτή της συμβατικής εικόνας του πρώην πρωθυπουργού.
«Η Μαρία Καρυστιανού φαίνεται να συγκεντρώνει την από-ιδεολογικοποιημένη αίσθηση ματαιότητας από την πολιτική και όχι μια πιο μαχητική αντί-συστημική διάθεση που εντοπίζεται στους ψηφοφόρους της Ζωής Κωνσταντοπούλου», σύμφωνα με ανάρτηση του Ιωάννη Κωνσταντινίδη, αναπληρωτή καθηγητή και προέδρου στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο ΠΑΜΑΚ.
Η κατακερματισμένη Κεντροαριστερά
Σε κάθε περίπτωση η κεντροαριστερά συνεχίζει να πλέει σε αχαρτογράφητα νερά παρόλο που κανονικά σε μια τέτοιου είδους περίοδο πολλαπλών κρίσεων θα έπρεπε όχι απλώς να προπορεύεται στις προτιμήσεις των ψηφοφόρων, μα και να προτείνει λύσεις σε σημαντικά κοινωνικά ζητήματα την ώρα, δηλαδή, που οι ανισότητες διευρύνονται. Δηλαδή, όταν η πλειονότητα των πολιτών αδυνατεί να βρει αξιοπρεπές σπίτι και σε φυσιολογική τιμή, όταν οι κατεξοχήν δημόσιες παροχές – υγεία και παιδεία- υποχρηματοδοτούνται, όταν ο μισθός δεν φτάνει για να καλύψει τον μήνα, όταν ουσιαστικά η κοινωνία φτωχοποιείται, όταν αυξάνονται οι αμυντικές δαπάνες και η πολεμική ρητορική…
Πρόκειται δηλαδή για συνθήκες στις οποίες τα κόμματα τα οποία εκφράζουν τον χώρο θα έπρεπε να είχαν βγει μπροστά και πειστικά ώστε να μειώσουν τη δύναμη των λεγόμενων αντισυστημικών κομμάτων ή εκείνων που βασίζονται στην πρόκληση οργής και αντίδρασης των ψηφοφόρων.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
