Το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, σε ανακοίνωσή του, αποχαιρετά με βαθιά θλίψη την ιστορικό τέχνης και επιμελήτρια, ιδρυτική και πρώτη και για 14 χρόνια διευθύντρια του μουσείου, που «με το έργο και την επιμονή της, έθεσε τις βάσεις για έναν θεσμό που άλλαξε το τοπίο της σύγχρονης τέχνης στη χώρα. Στήριξε καλλιτέχνες, ανέδειξε νέες κατευθύνσεις και διαμόρφωσε έναν χώρο ανοιχτό στον πειραματισμό και τη διεθνή συνάντηση».
«Η Άννα Καφέτση υπήρξε η καθοριστική προσωπικότητα πίσω από τη δημιουργία του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Ανέλαβε τη διεύθυνσή του το 2000 και το οργάνωσε από το μηδέν, χτίζοντας βήμα-βήμα τη συλλογή, τη φυσιογνωμία και τη θεσμική του ταυτότητα. Σε μια περίοδο που δεν υπήρχε ακόμη εθνικός θεσμός σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα, αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη συγκρότησή του, με αδιάκοπη πίστη στην ανάγκη ύπαρξης ενός τέτοιου μουσείου» σημειώνει το ΕΜΣΤ.
«Η συμβολή της στη σύγχρονη ελληνική τέχνη, στην ανάπτυξη των θεσμών της σύγχρονης τέχνης στην Ελλάδα υπήρξε θεμελιώδες και διαρκές σημείο αναφοράς» προσθέτει το ΕΜΣΤ και εκφράζει τα ειλικρινή του συλλυπητήρια στους οικείους της και σε όλους όσοι συνεργάστηκαν μαζί της.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δήλωση της Λίνας Μενδώνη
Η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, πληροφορούμενη την απώλεια της Άννας Καφέτση, δήλωσε:
«Με βαθύτατη οδύνη πληροφορήθηκα την απώλεια της Άννας Καφέτση, η οποία σφράγισε ανεξίτηλα, με την παρουσία και την ακάματη δραστηριότητά της, τη σκηνή της σύγχρονης τέχνης.
Σε όλη τη σταδιοδρομία της, η Άννα Καφέτση συνδύασε, στον υπέρτατο βαθμό, τη βαθύτατη γνώση του αντικειμένου της με την αφοσίωσή της στην Τέχνη, διαθέτοντας ξεχωριστές διαχειριστικές και διοικητικές ικανότητες.
Η Άννα Καφέτση ταυτίστηκε, δίκαια, με τον πρώτο θεσμό σύγχρονης τέχνης, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης. Υπήρξε η ιδρυτική του διευθύντρια, ουσιαστικά όμως το διαμόρφωσε σχεδόν εκ του μηδενός, συγκροτώντας βαθμιαία τις συλλογές του και φιλοτεχνώντας τη φυσιογνωμία του με συνεχή δουλειά, διορατικότητα και εξωστρέφεια.
Και μετά την αποχώρησή της από το ΕΜΣΤ, παρέμεινε εξαιρετικά δραστήρια και ανήσυχη. Χάθηκε στην πιο ώριμη στιγμή της και είχε ακόμη να δώσει πολλά.
Θα κρατώ πάντοτε στη μνήμη μου την πολύχρονη, γόνιμη και σταθερά ανέφελη συνεργασία μας κατά τις θητείες μου ως Γενική Γραμματέας του Υπουργείου Πολιτισμού.
Στους οικείους της, τους φίλους και τους συνεργάτες της απευθύνω ειλικρινέστατα συλλυπητήρια».
