Της Δήμητρας Μακρή
Τελικά ο δεύτερος σταθμός της «Ιθάκης» ήταν η Πάτρα και η παρουσίαση- ομιλία έγινε την ώρα που τα βλέμματα του κόσμου ήταν στραμμένα στη Βουλή και την ψηφοφορία για τον προϋπολογισμό, μια από τις κορυφαίες στιγμές στο πολιτικό δημοκρατικό σύστημα που έχει και ρόλο ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση.
Η πρωτεύουσα της Αχαΐας πάντως επιλέχθηκε από το επιτελείο του πρώην πρωθυπουργού και συμβολικά καθώς είναι ένα προπύργιο της κεντροαριστεράς, έχει ιδιαίτερη σημασία για τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα ο οποίος στις εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος εκεί και ο ΣΥΡΙΖΑ τότε έλαβε ποσοστό 40,27%.
Η Πάτρα υποδέχθηκε θερμά τον πρώην πρωθυπουργό στο πλαίσιο της δεύτερης παρουσίασης του βιβλίου του, του rebranding, της προσπάθειας να επιφέρει το «σοκ εμπιστοσύνης» που χρειάζεται η χώρα βασισμένη στην εντιμότητα την οποία προτάσσει και σύμφωνα με όσα είπε στην ομιλία του.
Παράλληλα άσκησε δριμύτατη κριτική στην κυβέρνηση, αναφέρθηκε μόλις 2 φορές ονομαστικά στον πρωθυπουργό, μίλησε για τον βούρκο της πολιτικής κατάστασης, της διαφθοράς, των σκανδάλων, της φτωχοποίησης του λαού.
Δεν χαρίστηκε ούτε στους πρώην συντρόφους του λέγοντας χαρακτηριστικά για «αριστερόμετρα» ή τονίζοντας πως για να μπορέσει κάποιος να ανατρέψει την παρούσα κατάσταση χρειάζεται δύο συστατικά: 1ον να θέλει και 2ον να μπορεί, τα οποία ωστόσο απουσιάζουν στην παρούσα συγκυρία. Υπεραμύνθηκε της ασκηθείσας οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησής του, τα στατιστικά και τους αριθμούς της οποίας τα συνέκρινε με αυτά της τωρινής λέγοντας χαρακτηριστικά πως οι αριθμοί ακόμη και της ανάπτυξης είναι κοντά και μάλιστα, ενώ η κυβέρνησή του πάλευε με τα μνημόνια και την επιτήρηση, η τωρινή κυβέρνηση τα βρήκε όλα στρωμένα. Αναφέρθηκε εκ νέου στην πατριωτική εισφορά- την οποία θα πρέπει να πληρώσουν οι πλουσιότεροι υπέρ των νέων και τη σεισμική αλλαγή που απαιτείται μέσω του κινήματος το οποίο θα γεννηθεί από τα κάτω προς τα πάνω. Καταχειροκροτήθηκε όταν αποκάλεσε το κοινό εκτός από φίλες και φίλους, συντρόφισσες και σύντροφους…
Η Πάτρα αποτέλεσε, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, ένα ασφαλές περιβάλλον μεν από το οποίο, ωστόσο, απουσίαζε η νεολαία η οποία δεν εμφανίστηκε ούτε στην παρουσίαση, πολύ δε περισσότερο ούτε στην κάλπη. Κι αυτό, βέβαια, δεν αποτελεί ζήτημα μόνο για τον κ. Τσίπρα αλλά σίγουρα είναι ένα θέμα που τα κόμματα θα πρέπει να λάβουν σοβαρά υπόψη καθώς οι νέοι δεν έλκονται από αυτά θεωρώντας πως δεν μπορούν να βρουν εκεί ούτε τρόπο έκφρασης ούτε και μέλλον.
Η δε Θεσσαλονίκη θα αναμένει τον… «στόλο» της «Ιθάκης» αμέσως μετά τις γιορτές κι όταν θα έχει επιλεγεί ο χώρος, το πώς και το με ποιους θα γίνει η παρουσίαση μια που σε αυτή τη χρονική συγκυρία κάθε λεπτομέρεια εκτός του ότι μετράει, παράλληλα «μετριέται» σχετικά με την αποδοχή στους ψηφοφόρους που θέλει το επιτελείο Τσίπρα να έχει η επανεκκίνηση.
Επίσης έχει και βαρύνουσα συμβολική αξία. Γιατί, όπως αναφέρουν αναλυτές δεν πρέπει να χαθεί το όποιο μομέντουμ υπάρχει και δεν θα πρέπει, για να είναι επιτυχής η προσπάθεια, να αφήσει χώρο σε άλλους δρώντες να κερδίσουν υποστήριξη από την ίδια δεξαμενή των κεντροαριστερών, των αναποφάσιστων, των απογοητευμένων. Τώρα αν η προσπάθεια αυτή αποδώσει καρπούς μένει να αποδειχθεί. Πάντως, παραδοσιακά στελέχη της Αριστεράς στη Θεσσαλονίκη εξέφρασαν και απογοήτευση και έλλειψη εμπιστοσύνης στο πρόσωπο του πρώην πρωθυπουργού, άρα και στην όποια προσπάθεια επανεκκίνησής του.
Με κινητήρια δύναμη την οργή η Μαρία Καρυστιανού
Στο πλαίσιο αυτό των ανακατατάξεων, της οργής, της διεκδίκησης πολιτικού χώρου την εβδομάδα που πέρασε υπήρξε και η πιο ξεκάθαρη τοποθέτηση εκ μέρους της Μαρίας Καρυστιανού. Και η δική της κίνηση υπέβοσκε, και πολύς κόσμος την παρότρυνε και συνεχίζει να το πράττει ώστε να βγει μπροστά και να σχηματίσει τον δικό της κομματικό σχηματισμό. Πλέον μίλησε για κάτι μεγάλο που δημιουργείται, προκαλώντας όμως την αντίδραση των συγγενών των Τεμπών, οι οποίοι αναφέρουν πως όσα λέει η πρόεδρος, δεν τους εκφράζουν, ούτε είναι και εντός των ορίων του Συλλόγου τους. Η απόδοση της δικαιοσύνης, που είναι ο βασικός στόχος της κ. Καρυστιανού, στον οποίο ενυπάρχει και πολιτική προσπάθεια, βρίσκει συνοδοιπόρους και ανακατεύει ακόμη περισσότερο ένα κατακερματισμένο πολιτικό τοπίο. Είναι ωστόσο μια προσπάθεια που δεν προέκυψε από κάποιο κοινωνικό κίνημα, αλλά από την οργή, τα πολλά αναπάντητα ερωτήματα που σχετίζονται με τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών και την αγανάκτηση. Μένει, δε, να φανεί στο μέλλον αν θα μπορέσει το όποιο κίνημα γεννηθεί να αποκτήσει πιο δημιουργικό ρόλο.
Μαζί της, πάντως, έχουν ήδη συνταχθεί άτομα που ανήκουν στον ακροδεξιό χώρο, την Ελληνική Λύση, τη Νέα Δημοκρατία αλλά και το ΠΑΣΟΚ, τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι και τους αντιεξουσιαστές. Φαίνεται να αποσπά όσους ανήκουν στον χώρο της αντισυστημικής ψήφου, να μπορεί να αντλήσει υποστήριξη από τις γυναίκες και τις μικρές ηλικίες. Κάποιοι μάλιστα τη θεωρούν ικανή να κερδίσει μεγάλο ποσοστό των οργισμένων, αλλά και απολιτίκ ψηφοφόρων.
Στο πλαίσιο αυτό η κίνηση Καρυστιανού δεν θα άφηνε ανεπηρέαστο το rebranding του Αλέξη Τσίπρα. Στην «κινηματική» μορφή που έχουν προς το παρόν αμφότεροι μετρούν τις αντιδράσεις.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
