«Μαύρη» εικόνα για την κατάσταση της δημοκρατίας και της κοινωνικής πρόνοιας στη χώρα μας συνθέτει η ετήσια έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για το 2025, που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.
Από την έκθεση αναδεικνύονται σοβαρές θεσμικές εκτροπές και μια διολίσθηση του βιοτικού επιπέδου που προκαλεί συναγερμό.
Στην κορυφή των επικρίσεων βρίσκεται το πλήγμα στο δικαίωμα της ιδιωτικότητας και το κράτος δικαίου.
Η έκθεση αναδεικνύει την υπόθεση του κατασκοπευτικού λογισμικού Predator. Σε αυτό το πλαίσιο σημειώνεται ότι η χρήση τέτοιων μέσων αποτελεί «ευθεία απειλή για τις δημοκρατικές ελευθερίες», ενώ η παραπομπή στελεχών εταιρειών σε δίκη για πλημμεληματικές κατηγορίες θεωρείται από την έλλειψη ανταπόκριση απέναντι σε ένα σκάνδαλο που συγκλόνισε τη χώρα και προκάλεσε σοβαρά ερωτήματα για την ανεξαρτησία των επικοινωνιών και τη θεσμική θωράκιση των πολιτών.
Τα Τέμπη
Η Διεθνής Αμνηστία καταγράφει την οργή και τις μαζικές κινητοποιήσεις της κοινωνίας για το έγκλημα στα Τέμπη. Η έκθεση υπογραμμίζει ότι η τραγωδία δεν ήταν τυχαίο γεγονός, αλλά το αποτέλεσμα συστημικών αποτυχιών, κακών υποδομών και ανθρώπινων σφαλμάτων που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Η καθυστέρηση στην απόδοση πραγματικής δικαιοσύνης και η ανάγκη για πλήρη λογοδοσία των υπευθύνων σε όλα τα επίπεδα παραμένουν κεντρικά σημεία κριτικής, με την οργάνωση να τονίζει πως η ατιμωρησία υπονομεύει τη δημόσια εμπιστοσύνη.
Βυθισμένοι στη φτώχεια
Σοκαριστικά είναι τα στοιχεία της έκθεσης για την οικονομική κατάσταση της χώρας, η οποία φαίνεται να βυθίζεται στη φτώχεια παρά τα κυβερνητικά αφηγήματα περί ανάπτυξης.
Το 26,9% του πληθυσμού βρίσκεται πλέον κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας και στο φάσμα του κοινωνικού αποκλεισμού, γεγονός που αποδεικνύει την αποτυχία των πολιτικών στήριξης των αδύναμων.
Η έκθεση ασκεί, επίσης, σφοδρή κριτική στη νομοθεσία για το 13ωρο και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, θεωρώντας ότι αυτές οι ρυθμίσεις απορυθμίζουν πλήρως την αγορά εργασίας εις βάρος των εργαζομένων.
Περιορισμός δικαιωμάτων
Η έκθεση καταγγέλλει επίσης την εισαγωγή γενικών απαγορεύσεων στις διαδηλώσεις, όπως αυτή στην Πλατεία Συντάγματος, κάνοντας λόγο για προσπάθεια περιορισμού της φωνής των πολιτών. Η χρήση υπέρμετρης βίας από τους μηχανισμούς καταστολής και η αίσθηση ατιμωρησίας που συχνά περιβάλλει αυτές τις ενέργειες, συμπληρώνουν το κάδρο μιας χώρας όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα υποχωρούν μπροστά σε κυβερνητικές επιλογές που ευνοούν τον αυταρχισμό και την κοινωνική ανισότητα.
Πηγή: dimokratia.gr
