Της Δήμητρας Μακρή
Στη 14η ημέρα του έχει εισέλθει ο πόλεμος ανάμεσα σε ΗΠΑ– Ισραήλ και Ιράν και δύσκολα κάποιος μπορεί να κάνει εκτίμηση σχετικά με την ολοκλήρωσή του. Την εβδομάδα που πέρασε όμως, η Ελλάδα κινήθηκε ταχύτατα, κυρίως μαζί με τη Γαλλία, με στόχο να συντρέξουν την Κυπριακή Δημοκρατία. Δυο ειδικοί, ο διδάκτωρ Ισλαμικών και Ιρανικών Σπουδών και πολιτικός αναλυτής, Ευάγγελος Βενέτης, ο αναπληρωτής καθηγητής διεθνών σχέσεων στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο Ανατόλια Παύλος Κοκτσίδης μίλησαν στη «Θ» εκφράζοντας τη δική τους θέση σχετικά με την Ελλάδα και την τελευταία ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή.
Ο κ. Κοκτσίδης ανέφερε καταρχάς πως η κατάσταση στην Κύπρο δεν είναι τόσο κρίσιμη όσο παρουσιάζεται από τα ελληνικά ΜΜΕ. Ωστόσο τόνισε πως ήταν «καταπληκτικό για την ελληνική εξωτερική και αμυντική πολιτική» που έσπευσε άμεσα δημιουργώντας ένα πλέγμα ασφαλείας όχι μόνο ως προς τον πρακτικό πυλώνα αλλά και ως προς τον πυλώνα της ψυχολογίας και της συναισθηματικής εγγύτητας μεταξύ της Ελλάδας και της Κύπρου. Παράλληλα, με τις ενέργειές της, ενεργοποίησε ευρύτερα το ευρωπαϊκό σύστημα ώστε να παρασχεθεί μια συνολικότερη προστασία για το νησί, το οποίο είναι τμήμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η αποστολή δε τουρκικών F16 στα κατεχόμενα αποτελεί για τον κ. Κοκτσίδη έναν ευφημισμό, «υπό την έννοια ότι «επί του πεδίου βρίσκονται ούτως ή άλλως 30.000 στρατιώτες εδώ και 52 χρόνια, σταθμεύουν τακτικά πολεμικά πλοία και τακτικά την επισκέπτονται και σταθμεύουν εκεί F16. Πολύ αργά για την Τουρκία να αντιδράσει αναφορικά με το ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι ο νόμιμος προστάτης της Κυπριακής Δημοκρατίας και ποιος είναι ο παράνομος κάτοχος εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επομένως, θεωρώ ότι η κίνησή μας ήταν αστραπιαία, ενέπλεξε εταίρους μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πολύ σημαντικούς όπως είναι η Γαλλία, δηλαδή τον ισχυρότερο στρατιωτικό πυλώνα της Ευρώπης αυτή τη στιγμή. Η Τουρκία για λόγους εντυπωσιασμού κυρίως, απέστειλε και αυτή F16 για να σταθμεύσουν στα κατεχόμενα, ένα πράγμα το οποίο είναι πρακτικά αχρείαστο, διότι η εγγύτητα της Κύπρου με αεροπορικά μέσα είναι περίπου 5-10 λεπτά απόσταση από την Τουρκία. Άρα, θεωρώ ότι το έκανε ως μία κίνηση εντυπωσιασμού, και επίσης δήλωσε ότι βρίσκονται εκεί για να υπερασπίσουν τα δικαιώματα και την ασφάλεια της Τουρκίας και της τουρκικής Δημοκρατίας της Βορείου Κύπρου».
Αν τώρα με τις κινήσεις αυτές η Ελλάδα γίνεται στόχος, ο κ. Κοκτσίδης είπε πως «Η Ελλάδα, όσο και η Γαλλία αυτή στιγμή και άλλες χώρες, βρίσκονται εκεί για να προστατέψουν την ασφάλεια ενός κράτους μέλους της ΕΕ, όχι για να πολεμήσουν εναντίον του Ιράν, της Χεζμπολάχ ή άλλων παραγόντων που εν δυνάμει αποτελούν κίνδυνο για την Κυπριακή Δημοκρατία. Η παρουσία μας είναι προληπτικά αμυντική».
Εμπλοκή της Ελλάδας
Από την πλευρά του, ο κ. Βενέτης εκτίμησε ότι η παρουσία ελληνικών δυνάμεων σημαίνει «την εμπλοκή Ελλάδας και Κύπρου στις πολεμικές εξελίξεις. «Είναι κάτι για το οποίο φέρει ακέραια την ευθύνη ο Κυριάκος Μητσοτάκης κι ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δυστυχώς ο Νίκος Χριστοδουλίδης δεν ξεκαθάρισε ότι στην ελληνοκυπριακή πλευρά δεν σταθμεύουν αμερικανικά καταδιωκτικά αεροσκάφη. Ο πολιτικός αναλυτής υποστήριξε ότι «έχουν αυξηθεί υπόνοιες ότι Αμερικανοί χρησιμοποιούν ελληνοκυπριακές βάσεις, ακόμη κι ελληνικά αεροδρόμια κι είναι κάτι το οποίο θα πρέπει να μας απασχολήσει. Μια τέτοια, θα λέγαμε, χρήση ελληνικών ελλαδικών και ελληνοκυπριακών βάσεων στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής σημαίνει έμμεση, αν όχι άμεση εμπλοκή της Ελλάδας στην πλευρά του εισβολέα, την πλευρά των αμερικανο-ισραηλινών που παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο κατά συρροή. Άρα, η Ελλάδα και η Κύπρος γίνονται μέρος του πολέμου και το Ιράν, στο πλαίσιο της νόμιμης αυτοάμυνάς του, δικαιούται να απαντήσει στοχευμένα πάντοτε με συντεταγμένες, έναντι των Αμερικανών, οι οποίοι επιχειρούν από την ελληνική πλευρά. Επομένως, ο κ. Μητσοτάκης και ο κ. Χριστοδουλίδης, θα λέγαμε, πήραν μία απόφαση, η οποία δεν είναι σύμφωνη με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, καθώς ο πόλεμος αυτός δεν είναι πόλεμος των Ελλήνων και δεν έπρεπε σε καμία περίπτωση να εμπλακούμε».
Ο κ. Βενέτης εκτίμησε πως θα έπρεπε οι ελληνικές κυβερνήσεις ως χώρες μέλη της ΕΕ να συνασπιστούν, γύρω από τον Πέδρο Σάντσεθ, τον πρωθυπουργό της Ισπανίας, και τη γενναία στάση της Μαδρίτης, όσον αφορά τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και όλων των ηθικών αξιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι κ. Μητσοτάκης και Χριστοδουλίδης αποφάσισαν να συμπαραταχθούν με τη λάθος πλευρά της ιστορίας καθώς δεν μπορεί να θεωρηθεί σωστή πράξη εκείνη, η οποία κατάφορα παραβιάζει το διεθνές δίκαιο».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
