Αποτελεί έναν εκ των πιο εμβληματικών παικτών στην ιστορία του Άρη, αφού το γκολ του απέναντι στον ΠΑΟΚ, στον τελικό του 1970, χάρισε το κύπελλο Ελλάδος στους «κιτρινόμαυρους», τελευταίο τίτλο που πανηγύρισε ο ιστορικός σύλλογος της Θεσσαλονίκης, εδώ και 56 χρόνια.
Ο λόγος για τον Μανώλη Κεραμιδά, έναν παίκτη, στο όνομα του οποίου πίνουν νερό γενιές φιλάθλων του Άρη.
Στα 80 του, άλλωστε, αισθάνεται ακόμη αθλητής, σαν να μην έβγαλε ποτέ τα εξάταπα και τη φανέλα του συλλόγου.
Ο θρυλικός βετεράνος παίκτης, που ακολούθησε και την προπονητική για κάποια χρόνια, μιλάει για τη δυναμική που είχε ο Άρης, ιδίως στην έδρα του:
«Ο Άρης είναι η ωραιότερη ανάμνηση της ζωής μου, μία θρησκεία την οποία τίμησα και εγώ. Κάθε παίκτης μιλά για τη γενιά του και αυτό θα κάνω για τη δική μου. Παίξαμε επί σειρά ετών στο κύπελλο Εκθέσεων, είχαμε μία μεγάλη ομάδα τότε. Το γκολ που έβαλα στον ΠΑΟΚ είναι η μεγαλύτερή μου ανάμνηση και θα την πάρω μαζί μου όταν πεθάνω. Στα χρόνια μου ήμασταν μία δεκαετία πρωταγωνιστές και εκπρόσωποι της Bορείου Ελλάδος. Μπορούσαμε να πάρουμε και πρωτάθλημα τότε, εκτός από το κύπελλο, αλλά χάσαμε στο τελευταίο παιχνίδι με τον Πιερικό στην Κατερίνη, με δική μας ευθύνη και ας είχαμε ένα κατακίτρινο γήπεδο, με 5.000 οπαδούς. Τελικά, με ένα πέναλτι ο Παναθηναϊκός το πήρε κόντρα στον ΠΑΟΚ. Ήταν μεγάλη τιμή να είσαι τότε παίκτης του Άρη, μας υπολόγιζε όλο το ΠΟΚ. Ερχόντουσαν ομάδες στην απόρθητη έδρα μας και δεν έλεγαν ότι θα κερδίσουν, σκεφτόντουσαν το πώς θα φύγουν με όσο το δυνατόν λιγότερα γκολ. Δεν διανοούνταν αντίπαλος να σκεφτεί ότι μπορεί να πάρει έστω και έναν βαθμό. Προσωπικά είχα πρόταση από τον Ολυμπιακό, αλλά πώς να φύγεις από εκείνον τον Άρη; Ήμασταν όλοι οι παίκτες μαζί σαν αδέρφια, πηγαίναμε στο ξενοδοχείο και είχαμε φιέστα».
Ο Μανώλης Κεραμιδάς, αγωνιζόταν ως μέσος και επιθετικός.
Πρωτοεμφανίστηκε τη σεζόν 1966/67 στην Α’ Εθνική κατηγορία και μέχρι το 1973 πέτυχε 19 γκολ για την ομάδα του Άρη. Επίσης, αγωνίστηκε σε 9 ευρωπαϊκά ματς.
Ξεκίνησε την καριέρα του από την ομάδα του Οδυσσέα Κορδελιού και αφού μεταγράφηκε στον Κιλκισιακό, επέστρεψε στην γενέτειρά του για να αγωνιστεί στον Άρη στα 22 του χρόνια. Παρέμεινε στους «κίτρινους» μέχρι το 1973, όντας αναντικατάστατο στέλεχος της ομάδας.
Αποτέλεσε μέρος του τρίδυμου των χαφ του Άρη, μαζί με τον Στέφανο Δεμίρη και τον Βαγγέλη Συρόπουλο, στο πρώτο μισό της καριέρας του με τον Άρη.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
