Έχει γράψει τη δική του ιστορία στο ελληνικό ποδόσφαιρο ο Τέλης Μπατάκης, ο οποίος συνδύασε το όνομά του αρχικά με τη Νάουσα, στη συνέχεια με τον ιστορικό Ηρακλή, στον οποίο αγωνίστηκε ως κεντρικός αμυντικός επί πολλά χρόνια, αλλά και ως προπονητής, ενώ έγινε παράγοντας επί εποχής Μυτιληναίου.
Αγωνίστηκε στην ομάδα του Ηρακλή, ως αμυντικός ποδοσφαιριστής, από το 1965 έως το 1975.
Ήταν προπονητής στην ομάδα τις περιόδους 1980 – 81 (16η έως 38η αγωνιστική), 1982 – 83 (30η έως 34η αγωνιστική), 1984 – 85 (5η έως 30 αγωνιστική), όλη την περίοδο 1990 – 91 και 1991 – 92 (1η έως 5η αγωνιστική).
Διετέλεσε διευθύνων σύμβουλος στον Ηρακλή, υπήρξε μάνατζερ, ενώ ήταν επί σειρά πολλών ετών ο τεχνικός διευθυντής της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας και της προπονητικής εκπαίδευσης της UEFA για την Ελλάδα.
Δυστυχώς, κάποιοι στον Ηρακλή τον θυμούνται και για τη μη χρησιμοποίηση του Βασίλη Χατζηπαναγή στον επαναληπτικό ευρωπαϊκό αγώνα εναντίον της Βαλένθια, στην Ισπανία.
Ο ίδιος έκανε κάποιες αποκαλύψεις για τη ζωή του, για τον Χατζηπαναγή και την προπονητική καριέρα του:
«Έπαιζα ποδόσφαιρο στην ομάδα της Νάουσας και είμαστε στο 1965. Ήταν να παίξω στον ΠΑΟΚ, αλλά δεν τα βρήκαν οι πρόεδροι και τελικά πήγα στον Ηρακλή. Το 1975 ανακάλυψα ότι δεν μας πληρώνουν για τη δεκαετία και θα κάνουν το συμβόλαιο δωδεκαετία, οπότε έφυγα και πήγα στον Όμηρο, ελληνική ομάδα στον Καναδά».
Για την υπόθεση που τον κατηγορούν ότι «τελείωσε τη μπάλα στον Βάσια», ο Μπατάκης λέει:
«Έχουμε κληρωθεί με τη Βαλένθια για το Κύπελλο UEFA και λέω στον Θεοδωρίδη ότι πρέπει να τον τιμήσουμε. Τον παραδίδω σε έναν δάσκαλο, που έβγαλε μεταξύ άλλων την Πατουλίδου, τον Νίκο Ζαχαριάδη, γυμναστή στην ομάδα, κτλ. Πραγματικά, μου τον έστειλε πίσω σε καλή κατάσταση, πράγμα που επιβεβαιώνεται στη Γερμανία σε κάτι φιλικά που δίναμε. Τον βάζω στο Καυτανζόγλειο κόντρα στη Νάουσα για το Κύπελλο, αλλά χάνουμε 4-1 και αρχίζουν να λένε «τι μπαίνει τώρα;». Εγώ όμως τηρώ τον λόγο μου και τον βάζω με τη Βαλένθια, αντέχει και βγαίνει στο τελευταίο μισάωρο. Επόμενο παιχνίδι στη Λιβαδειά, πάλι δεν παίζει.
Στη Βαλένθια, λοιπόν, μια βροχή φοβερή, λέω στους δημοσιογράφους «θα ξεκινήσω τον Κωστή και θα βάλω στο δεύτερο ημίχρονο τον Χατζηπαναγή, ένα καλό να κάνει να τελειώσουμε».
Σηκώνω τρεις για προθέρμανση, να μην δίνω δικαιώματα. Συνέβησαν όμως διάφορα με εκείνον τον διαιτητή, αναγκάστηκα να βγάλω τον Θανάση Δημόπουλο, αλλά ο Βασίλης δεν ήταν ακόμη έτοιμος. Μας αδίκησε κατάφωρα εκείνος ο διαιτητής, πάμε παράταση και χάνουμε. Αυτό ήταν και το κλείσιμο της καριέρας του. Λένε λοιπόν κάποιοι ότι είχα διάσταση με τον Βασίλη και ότι εγώ τον τελείωσα! Η αλήθεια όμως είναι ότι απλώς δεν μπορούσε να παίξει πια ο Χατζηπαναγής».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
