Το τέλος του γαλλογερμανικού άξονα σηματοδοτεί η νέα διχοστασία, αυτή τη φορά για τα εξοπλιστικά στην Ευρώπη, μετά και το πολιτικό φλερτ του Γερμανού καγκελάριου με την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι, που αφήνει πίσω (και χωρίς συμμάχους) τον σε αποδρομή Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν.
Συγκεκριμένα, όπως είπε ο Μερτς σε συνέντευξή του, η Γερμανία δεν έχει ανάγκη το ίδιο αεροπλάνο με τη Γαλλία, αφήνοντας να εννοηθεί πως δεν αποκλείεται το Βερολίνο να εγκαταλείψει το πρόγραμμα Future Combat Air System (FCAS) για το Σύστημα Αεροπορικής Μάχης του Μέλλοντος, στόχος του οποίου είναι να αντικαταστήσει μέχρι το 2040 τα γαλλικά Rafale και τα γερμανικά και ισπανικά Eurofighter, σ’ ένα πλαίσιο επανεξοπλισμού της Ευρώπης.
Η εξέλιξη δεν είναι παρά ακόμα ένα δείγμα της απόστασης που συνεχώς μεγαλώνει ανάμεσα στους δύο άλλοτε στενούς συμμάχους. Η δυναμική που είχε διαμορφωθεί από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και έπειτα, που ήθελε τη Γερμανία μια πλούσια ατμομηχανή της Ευρώπης και τη Γαλλία την αμυντική της θωράκιση, φαίνεται πως έχει αλλάξει. Στους προσεκτικούς παρατηρητές της ειδησεογραφίας η «πόρτα» του Μερτς προς τον Μακρόν δεν έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία.
Διαφορετικές ανάγκες
Ο κατάλογος των γαλλογερμανικών διαφορών όλο και μεγαλώνει, με το κερασάκι στην τούρτα να μην είναι άλλο από τον πόλεμο που έχει εξαπολύσει το Παρίσι στη συμφωνία Mercosur, ένα εγχείρημα που το Βερολίνο είχε (και ακόμα) στηρίξει και επιζητούσε με κάθε τρόπο. «Οι Γάλλοι έχουν ανάγκη, στην επόμενη γενιά μαχητικών αεροπλάνων, ένα αεροπλάνο ικανό να φέρει πυρηνικά όπλα και να επιχειρεί από αεροπλανοφόρα. Δεν είναι αυτό που έχουμε εμείς αυτή τη στιγμή ανάγκη στον γερμανικό στρατό» δήλωσε, συγκεκριμένα ο καγκελάριος στο γερμανικό podcast Machtwechsel.
Ο Μερτς επισήμανε ακόμη πως κατά συνέπεια η Γαλλία και η Γερμανία «διαφωνούν σχετικά με τις προδιαγραφές και το προφίλ» του μαχητικού αεροπλάνου που οι δύο χώρες υποτίθεται ότι αναπτύσσουν μαζί. «Το ζήτημα που τίθεται τώρα είναι το ακόλουθο: έχουμε τη δύναμη και τη βούληση να κατασκευάσουμε δύο αεροπλάνα γι’ αυτά τα δύο προφίλ διαφορετικών απαιτήσεων ή μόνο ένα;» ρώτησε, πριν επισημάνει ότι η Γαλλία «δεν θέλει παρά μόνο ένα» που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της.
Αν δεν επιλυθεί αυτό το πρόβλημα, «δεν θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε το πρόγραμμα» δήλωσε ο καγκελάριος, διαβεβαιώνοντας ότι υπάρχουν «άλλες χώρες στην Ευρώπη» που είναι έτοιμες να δουλέψουν με το Βερολίνο και προαναγγέλλοντας στην ουσία την ταφόπλακα που μπαίνει στο SCAF, το πρόγραμμα που είχαν εγκαινιάσει το 2017 ο Γάλλος πρόεδρος και η τότε καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ σηματοδοτώντας μια νέα εποχή στις γαλλογερμανικές σχέσεις αλλά και στην ευρωπαϊκή άμυνα.
Αξίζει να σημειωθεί πως το Βερολίνο είχε δεσμευτεί να έχει αποφασίσει για το κατά πόσο θα συνεχίσει στο πρόγραμμα έως το τέλος του 2025, όμως έκτοτε διαρκώς αναβάλλει την απόφασή του, την ώρα που το Παρίσι παραμένει προσηλωμένο και επιμένει στη βιωσιμότητά του. Με τον Μερτς έρχονται να ενώσουν τις φωνές τους και οι βιομήχανοι της Γερμανίας, λέγοντας πως το Βερολίνο θα έπρεπε να αναπτύξει το δικό του μαχητικό αεροπλάνο μαζί με εταίρους.
Την πρόταση αυτή κατέθεσε ο αντιπρόεδρος του ισχυρού συνδικάτου της μεταλλουργίας IG Metall Γιούργκεν Κέρνερ και υπερθεμάτισε η πρόεδρος της γερμανικής Ομοσπονδίας Αεροναυτικής Βιομηχανίας Μαρί-Κριστίν φον Χαν. Μετά τις δηλώσεις του Μερτς, το Ελιζέ ανακοίνωσε πως ο Μακρόν «παραμένει προσηλωμένος στην επιτυχία του FCAS» και εξέφρασε την εκτίμηση πως «με δεδομένα τα στρατηγικά διακυβεύματα για την Ευρώπη, θα ήταν ακατανόητο να μην καταστεί δυνατό να ξεπεραστούν βιομηχανικές διαφορές την ώρα που οφείλουμε συλλογικά να επιδείξουμε ενότητα».
Πηγή: dimokratia.gr
