Την προσχώρησή του στο κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού ανακοίνωσε, με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο δημοσιογράφος Θανάσης Αυγερινός, κάνοντας λόγο για μια «ιστορική στιγμή» που σηματοδοτεί το τέλος της Μεταπολίτευσης.
Στην ανάρτησή του, ο κ. Αυγερινός υπογραμμίζει ότι η συμπόρευση αυτή γεννήθηκε με αφορμή την τραγωδία των Τεμπών, ειδικότερα από μία βαθύτερη ανάγκη για αποκάλυψη των πραγματικών αιτίων και ενόχων της τραγωδίας, και την εναντίωση σε αυτό που ο ίδιος χαρακτηρίζει ως «σκανδαλώδη συγκάλυψη». Παράλληλα, ασκεί δριμεία κριτική στο υπάρχον πολιτικό σύστημα, κάνοντας λόγο για «επαγγελματίες» πολιτικούς και μια «κοινοβουλευτική μοναρχία» που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία.
Υπενθυμίζεται ότι, με δική της ανάρτηση χθες, 14 Μαΐου, η κ. Καρυστιανού ανακοίνωσε ότι τα αποκαλυπτήρια του κόμματός της θα γίνουν την ερχόμενη Πέμπτη, 21 Μαΐου, στη Θεσσαλονίκη.
Ολόκληρη η ανάρτηση του κ. Αυγερινού:
«Θα είναι αναμφίβολα μια ιστορική στιγμή για τη μεταχουντική περίοδο, το οριστικό ίσως τέλος της Μεταπολίτευσης και του δι (στην ουσία μονο-) κομματισμού των “επαγγελματιών” πολιτικών, που οδήγησαν στη χρεοκοπία της χώρας και τα ταπεινωτικά μνημόνια. Για πρώτη φορά επιχειρείται η δημιουργία δύναμης θεσμικής υπέρβασης τής -κατά τον καθηγητή Γ. Κοντογιώργη- “κοινοβουλευτικής μοναρχίας” μέσω μιας “μετωπικής” συμπόρευσης διαφορετικής αφετηρίας πατριωτικών πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, που γνωρίστηκαν και ενώθηκαν με αφορμή την εγκληματική τραγωδία των Τεμπών και τη σκανδαλώδη συγκάλυψη των ακόμη αγνώστων αιτίων και των πραγματικών ενόχων της.
Κεντρικό πρόταγμα η πάταξη της διαφθοράς του πολιτικού προσωπικού και των “κολλητών” τους, η πραγματική και όχι στα χαρτιά ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, η αντιμετώπιση ζωτικών προβλημάτων και η αναβάθμιση του υπό κατάρρευση βιοτικού επιπέδου της πλειονότητας των πολιτών, η δημιουργία συνθηκών για επιστροφή όσων έφυγαν αναγκαστικά από τη χώρα, η διεύρυνση της νομιμοποίησης και της αντιπροσωπευτικότητας της δημοκρατίας μας, η ενίσχυση του ρόλου των ενεργών πολιτών, οι οποίοι και προσπαθούν να ανακτήσουν τον έλεγχο της ζωής τους και να αρθρώσουν κάποιες συντεταγμένες λύσεις για το πολύπλευρο και πολυπλόκαμο υπαρξιακό ζήτημα της χώρας.
Δεν θα μπορούσα να λείπω από μια τέτοια ιστορική συγκυρία, δεν θα μπορούσα να μη συμμεριστώ την κοινή αγωνία και την Ελπίδα ότι ευρύτατες δυνάμεις αξίζει κι έχουν την πρωτοφανή ευκαιρία να προσπαθήσουν να αλλάξουν το μέχρι σήμερα πολιτικό παράδειγμα…»
