Τη στιγμή που ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης καλεί και πάλι τον Ερντογάν σε συνάντηση, που έχει αναβληθεί με υπαιτιότητα του Τούρκου προέδρου, το υπουργείο Άμυνας, κατόπιν συνεννόησης ή όχι με τον πρωθυπουργό, προχωρά σε εξαγγελίες στρατιωτικών κινήσεων με εξοπλισμούς στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και προληπτικά σε χτυπήματα σε μεγάλο βάθος όταν δέχεται απειλή.
Οι εξαγγελίες αυτές αλλάζουν το αμυντικό δόγμα της χώρας σε επιθετικό, χωρίς να διασφαλίζουν πλέον τα ήρεμα νερά στο Αιγαίο. Συγκεκριμένα, το υπουργείο Αμυνας με δηλώσεις και θέσεις ενημερώνει τους Ελληνες, σχεδόν σε καθημερνή βάση, ότι «το Αιγαίο θα προστατεύεται από την ξηρά με πυραυλικά συστήματα τα οποία θα τοποθετηθούν στα νησιά του Αιγαίου και οι Belharra και τα αεροσκάφη Rafale, F-16 και μελλοντικά F-35 θα επιχειρούν εκτός Αιγαίου διότι έχουν δυνατότητες προσβολής στόχων σε βάθος 1.500 χλμ.».
Για την πολιτική αυτή επισημαίνονται τα ακόλουθα: Πυραυλικά συστήματα σε βραχονησίδες και νησίδες του Αιγαίου θα προκαλέσουν πόλεμο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, διότι με βάση τα δεδομένα μέχρι σήμερα οι Τούρκοι εμμένουν στις θέσεις τους ότι νησίδες και βραχονησίδες στο Αιγαίο δεν έχουν ελληνική κυριότητα, διότι δεν έχουν παραχωρηθεί στην Ελλάδα με διεθνείς συνθήκες ή διμερείς συμφωνίες.
Τον ισχυρισμό αυτό της Τουρκίας, επισήμως στον ΟΗΕ από το 2022, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει κατορθώσει να αντικρούσει οριστικώς και τελεσιδίκως, και να διασφαλίσει νομικά την ελληνικότητα των βραχονησίδων, δεδομένου ότι νησίδες και βραχονησίδες δεν περιλαμβάνονται σε καμία Συνθήκη, Λωζάννης και Παρισίων. Υπενθυμίζεται ότι το 1995 δεν τοποθετήθηκαν στις βραχονησίδες ιστοί γαλανόλευκης και το 2017 δεν τοποθετήθηκαν παρατηρητήρια πτηνών κ.λπ. στις βραχονησίδες λόγω αντίδρασης της Τουρκίας.
Αποστρατιωτικοποίηση
Και τώρα απομένει η τοποθέτηση πυραυλικών συστημάτων στα νησιά που έχουν παραχωρηθεί στην Ελλάδα με τη Συνθήκη Λωζάννης και τη Συνθήκη Παρισίων. Για τα νησιά της Συνθήκης της Λωζάννης (Σαμοθράκη, Λήμνος, Λέσβος, Χίος, Σάμος, Ικαρία) υπάρχει σοβαρό πρόβλημα αποστρατιωτικοποίησης.
Το ίδιο ισχύει σε υπέρτατο βαθμό για τα Δωδεκάνησα της Συνθήκης των Παρισίων. Αυτό προκύπτει από τα επίσημα έγγραφα που βρίσκονται στο συρτάρι του υπουργού Αμυνας και του αρχηγού ΓΕΕΘΑ. Και τούτο διότι υπάρχει διαταγή του Αμερικανού ανώτατου διοικητή των ευρωπαϊκών νατοϊκών δυνάμεων SHCOS/28007/200486/SHAPE Aegean Islands Policy Guidance, 21 Aug.2006 και τρία έγγραφα του αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας με τελευταίο το έγγραφο του Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας (Λάρισα) ΕΠ.Φ.370/416/Σ.416/12.04.2010/ΑΤΑ/Α3/1.
Για τα έγγραφα αυτά επισημαίνονται τα ακόλουθα: Το έγγραφο του SACEUR NATO του 2006 καθορίζει, διατάσσει και επιβάλλει όπως όλα τα αεροσκάφη των χωρών του ΝΑΤΟ απαγορεύεται να πετάνε εγγύτερα από 6 ν.μ. στα νησιά του Αιγαίου που περιλαμβάνονται στις Συνθήκες Λωζάννης και Παρισίων. Μολονότι η διαταγή αυτή είναι παράνομη, δεδομένου ότι το ΝΑΤΟ δεν έχει καμιά αρμοδιότητα ερμηνείας των Συνθηκών, εντούτοις είναι σήμερα σε ισχύ, διότι καμιά ελληνική κυβέρνηση και κυρίως η παρούσα δεν απαίτησαν την ανάκληση και την κατάργησή της.
Τα άλλα τρία έγγραφα του Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας προς το υπουργείο Αμυνας ζητάνε πολιτική παρέμβαση για να ακυρωθεί η διαταγή του ΝΑΤΟ, διότι τα αεροσκάφη που προσεγγίζουν εγγύτερα των 6 ν.μ. αναχαιτίζει το ΝΑΤΟ με τουρκικά νατοϊκά αεροσκάφη και δεν μπορούν να ξεμυτίσουν στα 20 νησιά του ανατολικού Αιγαίου που περιλαμβάνονται στις Συνθήκες Λωζάννης και Παρισίων.
Οι θέσεις και οι διαταγές του ΝΑΤΟ καλύπτουν την παράνομη τουρκική θέση περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του ανατολικού Αιγαίου και αλλάζουν τους αμυντικούς συσχετισμούς Ελλάδας – Τουρκίας, με αποτέλεσμα η Τουρκία να ισχυρίζεται σχεδόν σε καθημερινή βάση και διεθνώς ότι η Ελλάδα παράνομα εξοπλίζει τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου βασιζόμενη στις θέσεις του ΝΑΤΟ. Και τούτο διότι το ΝΑΤΟ δεν απαγορεύει μόνον στα αεροσκάφη των νατοϊκών χωρών να προσεγγίζουν εγγύτερα από τα 6 ν.μ. από τα νησιά που περιλαμβάνονται στις Συνθήκες Λωζάννης και Παρισίων, αλλά απαγορεύει να εξοπλίζονται τα νησιά αυτά και για τον λόγο αυτόν δεν χρηματοδοτεί νατοϊκά έργα υποδομής, ούτε καν ασκήσεις επί χόρτου.
Με τα μέχρις εδώ στοιχεία που παρατέθηκαν αποδεικνύεται ότι η Τουρκία μπορεί να ισχυριστεί ότι το ελληνικό υπουργείο Αμυνας εξοπλίζει τα νησιά διότι έχει βλέψεις εναντίον της Τουρκίας και είναι πιθανόν να αναλάβει πρωτοβουλίες στρατιωτικών ενεργειών. Ή να ζητήσει την αναστολή εφαρμογής της Συνθήκης της Λωζάννης εν μέρει ή εν όλω λόγω ουσιώδους παραβίασης της Συνθήκης της Λωζάννης από την Ελλάδα, όπως προβλέπεται στη Σύμβαση Βιέννης 1969 Περί Συνθηκών.
Ετσι ο σχεδιασμός του υπουργείου Αμυνας είναι πιθανόν να οδηγήσει σε αναθεώρηση Συνθήκης Λωζάννης με ότι αυτό συνεπάγεται. Για να εφαρμοστεί το ελληνικό πυραυλικό σύστημα πρέπει πρώτα το υπουργείο Αμυνας να εξουδετερώσει τις διαταγές του ΝΑΤΟ και τις θέσεις της Τουρκίας και μετά να εφαρμόσει το πυραυλικό σύστημα στα 6 νησιά της Συνθήκης της Λωζάννης διότι οι συνέπειες θα είναι καταστροφικές. Μέχρι στιγμής, πάντως, η Τουρκία σε καθημερινή βάση προχωρά σε κατακερματισμό της ελληνικής κυριαρχίας σε Ζουράφα, Ρόδο, Καστελόριζο, Μελαμπιούς, Χταπόδια, Καράβια κ.λπ., χωρίς καμία αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης.
Για τα 14 νησιά των Δωδεκανήσων της Συνθήκης των Παρισίων, μάλλον ο υπουργός Αμυνας χρειάζεται να μελετήσει τους όρους «αποστρατιωτικοποίηση» και «αποστρατιωτικοποιημένος» που περιλαμβάνονται στη Συνθήκη των Παρισίων και απαγορεύουν να εξοπλιστούν τα νησιά ακόμα και με σφεντόνα. Η Συνθήκη των Παρισίων απαγορεύει εκπαίδευση προσωπικού στα νησιά της Δωδεκανήσου σε οπλικά συστήματα που να τα χειρίζεται πλέον του ενός ανδρός, δηλαδή ένα πολυβόλο δεν μπορεί να είναι στα νησιά όταν χρειάζεται να το χειριστούν πάνω από ένας άνδρας, εκτός κι αν ο υπουργός Αμυνας δηλώσει ότι τα πυραυλικά συστήματα στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου θα λειτουργούν αυτόματα χωρίς απαίτηση πάνω από ένα άτομο (remote control).
Εδώ και πάλι απαιτείται μελέτη από τους αρμοδίους του υπουργείου Αμυνας της Σύμβασης της Βιέννης 1969 Περί Συνθηκών, διότι η ελληνική περιρρέουσα θέση ότι η Τουρκία δεν είναι συμβαλλόμενο μέρος της Συνθήκης των Παρισίων 1947 και δεν έχει δικαιώματα για την τήρηση της εφαρμογής της Συνθήκης είναι εξόχως ριψοκίνδυνη. Επισημαίνεται ότι οι όροι αποστρατιωτικοποίησης των νήσων της Συνθήκης των Παρισίων είναι πρωτοφανείς και οι αυστηρότεροι που έχουν επιβληθεί στα παγκόσμια χρονικά.Προέκυψαν από βέτο και απαίτηση της τότε Σοβιετικής Ενωσης και δεν μπορεί η εκπρόσωπος της σημερινής Ρωσίας Μ. Ζαχάροβα να ισχυρίζεται ότι η Μόσχα έδωσε στην Ελλάδα τα Δωδεκάνησα.
Επισημαίνεται ότι το τρίτο έγγραφο του Αρχηγείου Τακτικής Αεροπορίας προς το υπουργείο Αμυνας στις 12 Απριλίου 2010, με το οποίο το ΑΤΑ αγωνιωδώς και απεγνωσμένα ζητούσε την άμεση παρέμβαση της χώρας προς το ΝΑΤΟ για κατάργηση της διαταγής «Aegean Islands Policy Guidance», έγινε επί υπουργίας Αμυνας Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος δεν μερίμνησε για την κατάργηση ή ανάκληση της διαταγής, με αποτέλεσμα να είναι ακόμα και σήμερα εν ισχύι.
Πέραν των ανωτέρω προκύπτει απαίτηση εξήγησης και ερμηνείας από το υπουργείο Αμυνας για αντίθετες θέσεις και δηλώσεις. Από τη μία, το υπουργείο Αμυνας θέλει με το πυραυλικό σύστημα να προασπίσει το Αιγαίο, που είναι θεμιτό, και από την άλλη κλείνει τα τρία μόνιμα πεδία βολής Ψαθούρας, Ανδρου και Κρήτης, τις ημερομηνίες εορτών της Τουρκίας για τη Μικρασιατική Καταστροφή, τη Γενοκτονία Ποντίων και τίμησης του Ατατούρκ, προς τέρψη της Αγκύρας.
Παράλληλα δεν εξετάζεται η δυνατότητα των τουρκικών Ε.Δ. να εκτοξεύουν προς το Αιγαίο πυραύλους ή βλήματα πάνω από 120 το λεπτό (η Τουρκία διαθέτει περίπου 600.000 βλήματα και πυραύλους), γεγονός που έχει αποδειχθεί στον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα, όπου το σύστημα ασπίδα του Αχιλλέα, όταν δέχθηκε πάνω από 120 βλήματα ή πυραύλους το λεπτό, έπαθε κορεσμό (black out) και τα έφτυσε, και μετατράπηκε σε αχίλλειο πτέρνα. Η «κυριακάτικη δημοκρατία» αποκαλύπτει ως τεκμήριο μία από τις πλείστες καθημερινές τουρκικές αγγελίες με την οποία δεν κάνει βήμα πίσω όσον αφορά την αποστρατιωτικοποίηση των νήσων του ανατολικού Αιγαίου από την τουρκική αγγελία Α 5442/2025.
Η εμβέλεια των όπλων και οι γεωπολιτικοί κίνδυνοι
Η δήλωση του υπουργείου Αμυνας ότι οι ελληνικές αεροπορικές δυνάμεις και οι ναυτικές δεν απαιτείται να εγκλωβίζονται στο Αιγαίο, διότι με τα οπλικά τους συστήματα έχουν δυνατότητα προσβολής στόχων σε μεγάλο βάθος 1.500 χλμ., απαιτεί διόρθωση, ανεξάρτητα εάν ικανοποιεί το ελληνικό εθνικό αίσθημα και την προβολή του υπουργείου Αμυνας.
Και τούτο διότι τα ελληνικά ναυτικά και αεροπορικά μέσα δεν έχουν δυνατότητα σήμερα να προσβάλλουν στόχους 1.500 χλμ. διότι δεν θα ξεπερνούν τα 1 000 χλμ. (ΑΣΤΕR, SCULP, EXOCET). Σήμερα το μόνο σύστημα που φτάνει 2.500 χλμ. είναι οι αμερικανικοί πύραυλοι TOMAHAUK που δεν έχει η Ελλάδα. Στην περίπτωση που το υπουργείο Αμυνας επικαλεστεί το ευρωπαϊκό οπλικό σύστημα ELSA, μάλλον πάμε για τον επόμενο αιώνα, διότι η ELSA, που θα φτάνει μέχρι τα 2.000 χλμ., τώρα σχεδιάζεται και υπολογίζεται το 2032 να δοκιμαστεί, το 2035 να πιστοποιηθεί, μέχρι το 2040 θα το προμηθευτούν οι χώρες του consortium και μετά το 2040 ενδεχομένως να μπορεί να το προμηθευτεί και η Ελλάδα.
Με όλα αυτά τα στοιχεία η Αγκυρα επικαλείται ότι η Ελλάδα με τους εξοπλισμούς της αποτελεί απειλή για την Τουρκία, γεγονός που, εμμέσως πλην σαφώς, το επιβεβαίωσε το ΓΕΕΘΑ. Το ΓΕΕΘΑ, σε μια σπάνια και πρωτοφανή στα χρονικά προγραμματισμένη συνέντευξη 2′ και 38΄΄ δήλωσε, πέραν των άλλων, ότι η Ελλάδα «μπορεί να κάνει προληπτικά χτυπήματα σε μεγάλο βάθος». Για τη δήλωση αυτή επισημαίνονται τα ακόλουθα: Με την απόλυτη έννοια και χωρίς ερμηνεία η Ελλάδα μπορεί να χτυπάει όποιον της γουστάρει (Τουρκία, ρωσικά πλοία στη Μεσόγειο, Αλβανία κ.λπ.).
Στην πράξη αλλάζει το αμυντικό δόγμα και το σχέδιο επιχειρήσεων Ε σε επιθετικό δόγμα και επειδή αποτελούν επίσημες θέσεις της Ελλάδας, η Τουρκία μπορεί να το εκμεταλλευτεί και να αξιοποιήσει σε βάρος της Ελλάδας, είτε στους διεθνείς οργανισμούς είτε επιχειρησιακά με στρατιωτικά μέσα σε βάρος της Ελλάδας. Οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι προληπτικά χτυπήματα προβλέπονται στο άρθρο 51 του ΟΗΕ στερείται λογικής βάσης, σοβαρότητας, αξιοπιστίας και οδηγεί τη χώρα σε κινδύνους και περιπέτειες διότι το άρθρο 51 του Καταστατικού του ΟΗΕ απαγορεύει προληπτικά χτυπήματα. Συγκεκριμένα, ορίζει, όταν μια χώρα δεχτεί επίθεση από άλλη χώρα-μέλος του ΟΗΕ, η χώρα που δέχεται επίθεση μπορεί να αμυνθεί με οποιαδήποτε μέσα μέχρι τη στιγμή που θα αναλάβει το Συμβούλιο Ασφαλείας να επιβάλει τη διεθνή τάξη.
Πηγή: Dimokratia.gr/Κύρα Αδάμ
