Μπορεί, σήμερα, η Δράμα να μην έχει διερχόμενες αμαξοστοιχίες, μπορεί οι ράγες να μην αντηχούν πια τον γνώριμο ήχο του τρένου, ωστόσο η σιδηροδρομική της ιστορία παραμένει ακόμα ζωντανή. Ζωντανή μέσα από τη μνήμη, την προσπάθεια και, πλέον, την τέχνη της φωτογραφίας. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να αναδείξει η έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Το Τραίνο στη Δράμα», η οποία φιλοξενείται στην αίθουσα αναμονής του Σιδηροδρομικού Σταθμού Δράμας και θα διαρκέσει έως τις 4 Ιανουαρίου.
Η έκθεση διοργανώνεται μέσα από τη συνεργασία του Μορφωτικού Εκπολιτιστικού και Αθλητικού Συλλόγου (ΜΕΑΣ) «ΗΦΑΙΣΤΟΣ», σιδηροδρομικών και φίλων του σιδηροδρόμου με την ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ, φέρνοντας τον πολιτισμό σε έναν χώρο άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία και την ταυτότητα της πόλης.
Όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρόεδρος του ΜΕΑΣ «ΗΦΑΙΣΤΟΣ» Παναγιώτης Μακρόπουλος, πρόκειται για μια ξεχωριστή στιγμή για τον σύλλογο καθώς «είναι η πρώτη έκθεση φωτογραφίας που διοργανώνουμε ως σύλλογος και το φωτογραφικό υλικό προέρχεται από τον διαγωνισμό του 2021 που είχε προκηρύξει η ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ, με θέμα το τραίνο στη Δράμα».
Η διοργάνωση της έκθεσης φωτογραφίας, ωστόσο, δεν ήταν αυτονόητη. Όπως εξηγεί ο κ. Μακρόπουλος, «ήταν μια προσωπική επιλογή του Άρη Θεοδωρίδη αυτή, γιατί ήθελε να βοηθήσει το Μουσείο Τραίνων. Όλο το προηγούμενο διάστημα, εμείς δεν ήμασταν σε θέση να πραγματοποιήσουμε την έκθεση. Τώρα, όμως, που ωρίμασαν τα πράγματα, επιλέξαμε έναν χώρο ο οποίος είναι τελείως διαφορετικός από όλους τους άλλους εκθεσιακούς χώρους. Η αίθουσα αναμονής του Σταθμού επιλέχθηκε συνειδητά, καθώς στόχος του Συλλόγου είναι «να χρησιμοποιηθεί όλο το υλικό του ΟΣΕ από πλευράς κτιρίων, βαγονιών και μηχανών».
Ένας μουσειακός χώρος φορτωμένος με μνήμες
Αξίζει να τονιστεί ότι τα τελευταία χρόνια λειτουργεί στη Δράμα το Μουσείο Τραίνων που στεγάζεται στον ιστορικό σιδηροδρομικό Σταθμό της Δράμας και συγκεκριμένα στο κτίριο της πρώην Αποθήκης Εμπορευμάτων. Στον ιδιαίτερα προσεγμένο χώρο του Μουσείου, ο επισκέπτης μπορεί να βρει σπάνια αντικείμενα από την πλούσια σιδηροδρομική ιστορία της Δράμας και της ευρύτερης περιοχής. Πρόκειται για αντικείμενα που συλλέχθηκαν και συντηρήθηκαν χάρη στο μεράκι κάποιων ανθρώπων, και σήμερα παρουσιάζονται σε εξαιρετική κατάσταση στον χώρο του μουσείου, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων.
Αναφερόμενος στο περιεχόμενο της έκθεσης φωτογραφίας, ο κ. Μακρόπουλος σημειώνει ότι ο επισκέπτης «θα δει φωτογραφίες του σταθμού της Δράμας, που δημιούργησαν ταλαντούχοι καλλιτέχνες, επαγγελματίες και ερασιτέχνες». Όπως τονίζει, κάθε φωτογραφία αποτυπώνει μια διαφορετική οπτική γωνία. «Όταν τις είδα αναρτημένες», σημειώνει, «είδα πόσο διαφορετικά βλέπει ο κάθε άνθρωπος τον σιδηρόδρομο. Κάθε μία φωτογραφία είναι πολύ διαφορετική και βλέπω πράγματα, τα οποία δεν τα έχω προσέξει μέχρι τώρα. Είναι εξαιρετική η δουλειά που έχουν κάνει».
Εκατόν τριάντα χρόνια Σιδηροδρομικός Σταθμός Δράμας – 100 χρόνια Εστιάμαξα
Πρέπει να σημειωθεί πως η έκθεση φωτογραφίας συμπίπτει με μια σημαντική επέτειο. Το 2026 συμπληρώνονται 130 χρόνια λειτουργίας της γραμμής Θεσσαλονίκης – Αλεξανδρούπολης και του Σιδηροδρομικού Σταθμού Δράμας, ενός από τους μεγαλύτερους και ωραιότερους της χώρας. Παράλληλα, συμπληρώνονται 100 χρόνια από την κατασκευή της ιστορικής Εστιάμαξας, η οποία αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εκθέματα του Μουσείου Τραίνων Δράμας. Πρόκειται για ένα μοναδικής ομορφιάς βαγόνι, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1926, δρομολογήθηκε με τις αμαξοστοιχίες του Orient Express και σήμερα φυλάσσεται σε άψογη κατάσταση στο Μηχανοστάσιο Δράμας.
«Το τρένο, εκτός από μέσο μεταφοράς», τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Μακρόπουλος, «έχει και μια έντονη συναισθηματική διάσταση. Σε κάθε γραμμή σιδηροδρόμου υπάρχει μια ιστορία. Αυτή η έκθεση φωτογραφίας μας καλεί να ξαναδούμε τα τρένα με μια νέα, σύγχρονη ματιά».
Για τη συνεργασία με τον ΜΕΑΣ «ΗΦΑΙΣΤΟΣ» μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ το μέλος της ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ Τάσος Καραπαναγιωτίδης, τονίζοντας ότι πρόκειται για μια σχέση χρόνων. Όπως ανέφερε, «η προσπάθεια των ανθρώπων του Συλλόγου κέρδισε το ενδιαφέρον και τη στήριξη του κ. Θεοδωρίδη. Του άρεσε πολύ η μεγάλη προσπάθεια, με λίγα μέσα, από κάποιους ανθρώπους που στην ουσία χωρίς να πληρώνονται από πουθενά, χωρίς να έχουν κάποιο ίδιο όφελος, σπαταλάνε τον χρόνο τους, προσπαθώντας να σώσουν ό,τι μπορεί να σωθεί απ’ όλο αυτό το μεγάλο απόθεμα που υπάρχει στη Δράμα από τους σιδηροδρόμους. Το Μουσείο Τραίνων Δράμας έχει χρηματοδοτηθεί μέσω δωρεών της ΑμΚΕ ΚΥΚΛΩΨ, ώστε να μπορέσει να προχωρήσει και να αναπτυχθεί».
Σε μια πόλη που μπορεί να έχει ξεμείνει από τρένα, αλλά όχι από μνήμη, η έκθεση αυτή λειτουργεί ως μια υπενθύμιση ότι ο σιδηρόδρομος εξακολουθεί να αποτελεί ζωντανό κομμάτι της πολιτιστικής της κληρονομιάς.
Αναδημοσίευση από ΑΠΕ-ΜΠΕ.
