Το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης μπαίνει σε τροχιά αντίστροφης μέτρησης, καθώς ξεκίνησαν επίσημα οι ανακοινώσεις για την 28η διοργάνωσή του, η οποία θα πραγματοποιηθεί από τις 5 έως τις 15 Μαρτίου 2026.
Στο πλαίσιο της πρώτης αυτής παρουσίασης, το Φεστιβάλ αποκαλύπτει την επίσημη αφίσα του 28ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, την οποία υπογράφει ο γνωστός εικαστικός Αλέξανδρος Ψυχούλης. Με τη χαρακτηριστική του εικαστική γλώσσα, η αφίσα έρχεται να συνοδεύσει οπτικά τη φετινή διοργάνωση, λειτουργώντας ως προοίμιο για όσα θα ακολουθήσουν τον Μάρτιο στη Θεσσαλονίκη.
Το επόμενο διάστημα αναμένονται νέες ανακοινώσεις για το πρόγραμμα, τις προβολές και τις παράλληλες δράσεις του Φεστιβάλ, το οποίο παραμένει σταθερά ένα από τα σημαντικότερα ραντεβού του ντοκιμαντέρ στην Ελλάδα και τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Αφίσα
Η οικεία εικόνα των γερανών στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης αποκτά νέα πνοή μέσα από το έργο του Αλέξανδρου Ψυχούλη, που θα «ντύσει» φέτος το 28ο Φεστιβάλ. Όπως αναφέρει ο δημιουργός της αφίσας: «Μεγάλωσα μπροστά στο λιμάνι του Βόλου, κοιτώντας απ’ το μπαλκόνι μου τους γιγάντιους γερανούς που αργότερα συνάντησα και στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Μεγάλωσα περιμένοντας τη στιγμή που οι δαγκάνες των γερανών έβγαιναν από τα αμπάρια των πλοίων, ανασύροντας κι αποκαλύπτοντας ένα μέρος από τα σωθικά τους, όπως τα ντοκιμαντέρ ανασύρουν απ’ τη ζωή ένα κομμάτι της, που για λίγο θα αιωρηθεί πάνω απ’ τα μάτια των θεατών».
Ο Αλέξανδρος Ψυχούλης γεννήθηκε στον Βόλο το 1966 και σπούδασε ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας. Τα πρώτα του έργα είναι αλληλεπιδραστικές εγκαταστάσεις, οι οποίες ενεργοποιούνται από τον θεατή και ψηλαφούν το υποσυνείδητό του, αποκωδικοποιώντας σε εικόνες ή ήχους τους φόβους του, τις επιθυμίες του ή τις αναμνήσεις του. Η διερεύνηση του τοπίου της ψηφιακής πραγματικότητας αποτελεί και σήμερα κεντρικό άξονα της δουλειάς του, η οποία αποτελείται από εγκαταστάσεις στο χώρο, animation και ζωγραφική. Το 1997 τού απονέμεται το βραβείο Benesse για το έργο του Black Box, με το οποίο συμμετέχει στην 47η Biennale της Βενετίας.
Ένα από τα πρώτα διαδραστικά ψηφιακά έργα σε παγκόσμιο επίπεδο που θέτει ζητήματα γλώσσας και επικοινωνίας. Έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, μεταξύ των οποίων: Καταλογισμός, a.antonopoulou.art, Αθηνα (2024), Μια καλλιεργήσιμη έκσταση, a.antonopoulou.art, Αθήνα (2017), Alien Species, Διάτοπος, Λευκωσία (2011), Το δωμάτιο, a.antonopoulou.art, Αθήνα (2009), Θηλαστικά, Ζήνα Αθανασιάδου, Θεσσαλονίκη (2005), Body Milk, a.antonopoulou.art, Αθήνα (2003), Μίλα για τη ζωή σου σε υλικά χωρίς μνήμη, Lionheart, Βοστώνη (1999), Do you Want?, Cartwright Hall Art Gallery, Μπράντφορντ, Αγγλία (1998), Πουθενά δεν είναι αρκετά μακριά για να γλιτώσεις από τις εικόνες και τον πόνο που σου προκάλεσαν, Deitch Projects, Νέα Υόρκη (1998).
Σήμερα είναι Καθηγητής Τέχνης και Τεχνολογίας στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και Διευθυντής του προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών «Μεταβιομηχανικός Σχεδιασμός». Έργα του βρίσκονται στις μόνιμες συλλογές του ΕΜΣΤ, της Εθνικής Πινακοθήκης Ελλάδος, της Tate Gallery, του Guggenheim Museum, του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του Σικάγο και αλλού.
