Ένας γεμάτος μήνας με θέατρο είναι ο Δεκέμβριος για το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, το οποίο είναι πιο ζωντανό και δημιουργικό από ποτέ. Με πέντε ολοκαίνουργιες παραγωγές και αγαπημένες παραστάσεις που επανέρχονται, το ΚΘΒΕ ανοίγει τη θεατρική αυλαία του φετινού χειμώνα με ένα πρόγραμμα που αναπνέει ποικιλία, φρεσκάδα και καλλιτεχνική φιλοδοξία.
Με το σύνθημα «Θέατρο ξανά, μαζί, παντού», το ΚΘΒΕ παρουσίασε τον προγραμματισμό της περιόδου 2025-2026, επιβεβαιώνοντας ότι επιθυμεί να παραμείνει ένας ζωντανός, ανοιχτός πυρήνας πολιτισμού. Οι σκηνές του Θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών, της Μονής Λαζαριστών και του Βασιλικού Θεάτρου γεμίζουν ξανά με ιστορίες που γεφυρώνουν ελληνικές και διεθνείς φωνές, φέρνοντας στο προσκήνιο καταξιωμένους καλλιτέχνες αλλά και νέες δημιουργικές δυνάμεις.
Πέντε πρεμιέρες που φέρνουν νέο αέρα
Οι φετινές πρεμιέρες ταξιδεύουν το κοινό από το χιούμορ και τις ανθρώπινες σχέσεις μέχρι την αγωνία και τη βαθύτερη συγκίνηση. Ο Θωμάς Μοσχόπουλος επιστρέφει με τους «Δελφίνους ή Καζιμίρ και Φιλιντόρ», η «Αγάπη άργησε μια μέρα» αναβιώνει το έργο της Λιλής Ζωγράφου, ο Άρης Κακλέας παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το «Τρέμω» του Ζοέλ Πομερά, ενώ το εμβληματικό «Αυτή η νύχτα μένει» αποκτά θεατρική υπόσταση με την υπογραφή του Αστέριου Πελτέκη και τη μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη. Το πρόγραμμα ολοκληρώνεται με τους «Γείτονες από πάνω», μια συμπαραγωγή γεμάτη χιούμορ και καθημερινές αλήθειες.

Οι παραστάσεις που αγαπήθηκαν – και επιστρέφουν
Στην άλλη πλευρά του ρεπερτορίου βρίσκονται οι ιστορίες που άγγιξαν το κοινό και αξίζουν να ξαναειπωθούν. Η τρυφερή «Πολυξένη» της Στέλλας Μιχαηλίδου επιστρέφει για να συγκινήσει μικρούς και μεγάλους, ενώ «Οι Διψασμένοι» του Ουαζντί Μουαουάντ συνεχίζουν να προσφέρουν μια γροθιά συναισθημάτων στους εφήβους θεατές. Για τους ακόμα μικρότερους φίλους του θεάτρου, το «Κου-κουτί!» μένει πιστό στο παιχνίδι, στην κίνηση και στη βρεφική φαντασία.
Και μια αυλαία που κλείνει
Μέσα στη γιορτινή ατμόσφαιρα του Δεκεμβρίου, το «Τέλος του έρωτα» του Pascal Rambert ολοκληρώνει τον κύκλο του, αφήνοντας στο κοινό το αποτύπωμα μιας παράστασης που έσκαψε βαθιά στις ρωγμές των ανθρώπινων σχέσεων.