Στις 14 Φεβρουαρίου 2026 εγκαινιάζεται στο MOMUS-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών, στην Αποθήκη Β1 του λιμανιού Θεσσαλονίκης, το εκτεταμένο project και η έκθεση «Wait…How did we get here?», που θα διαρκέσει έως τις 14 Ιουνίου. Πρόκειται για ένα πολυεπίπεδο καλλιτεχνικό πρόγραμμα το οποίο, σε συνεργασία με τη διεθνή συλλογικότητα XenoVisual Studies Collective (XVS), επιχειρεί να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο οι νέες τεχνολογίες και τα ψηφιακά συστήματα αναδιαμορφώνουν την αισθητική, την κοινωνική εμπειρία και την ίδια την έννοια της πραγματικότητας.
Ο τίτλος της διοργάνωσης λειτουργεί ως ανοιχτό ερώτημα και αφετηρία κριτικού στοχασμού: πώς φτάσαμε στο παρόν της τεχνητής νοημοσύνης, της επιτήρησης και της αλγοριθμικής καθημερινότητας; Το MOMUS, πιστό στον πειραματικό του χαρακτήρα, συναντά για πρώτη φορά το XVS, ένα ρευστό δίκτυο καλλιτεχνών και ερευνητών που προσεγγίζουν την τεχνολογία μέσα από αποαποικιακές, queer, τρανς/φεμ και crip οπτικές. Στόχος της συνεργασίας είναι η δημιουργία ενός χώρου ανταλλαγής, όπου η τέχνη λειτουργεί ως εργαλείο κατανόησης αλλά και αμφισβήτησης των σύγχρονων ψηφιακών δομών.
Στην κεντρική έκθεση συμμετέχουν είκοσι Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και ομάδες, παρουσιάζοντας βίντεο-εγκαταστάσεις, προβολές, γλυπτά, ενδυματικές κατασκευές και ψηφιακές εκτυπώσεις. Τα έργα εξετάζουν ζητήματα τεχνολογικής δυσαρμονίας, συστημικών ανισοτήτων και ιστορικών μορφών εκμετάλλευσης που επανεμφανίζονται μέσα στις σύγχρονες ψηφιακές υποδομές. Παράλληλα, αναδεικνύεται ο τρόπος με τον οποίο οι ρητορικές της καινοτομίας συχνά συγκαλύπτουν αποικιακά αφηγήματα και μηχανισμούς ελέγχου, δημιουργώντας έναν «παράλληλο κόσμο» όπου το παρόν και τα πιθανά μέλλοντα συνυπάρχουν.
Ιδιαίτερη θέση κατέχει η συμμετοχή της εικαστικού Αικατερίνης Γεγησιάν με την εγκατάσταση THIRD PERSON (PLURAL), που παρουσιάζεται σε συνεργασία με το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ενώ η κινηματογραφική εκδοχή του έργου θα προβληθεί στο 28ο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ. Η σύμπραξη αυτή ενισχύει τον διακαλλιτεχνικό χαρακτήρα της διοργάνωσης και τη σύνδεσή της με τον ευρύτερο πολιτιστικό χάρτη της πόλης.
Πέρα από την έκθεση, το project αναπτύσσεται ως ζωντανή πλατφόρμα δράσεων που περιλαμβάνει club nights, performances, εργαστήρια, εκπαιδευτικά προγράμματα και πρόγραμμα καλλιτεχνικής φιλοξενίας. Οι ηχητικές συναντήσεις του Μαρτίου εντάσσονται οργανικά στη θεματική της έκθεσης, προτείνοντας post-club περιβάλλοντα με αναφορές στην ambient, τη noise και την πειραματική μουσική. Στο Club Metanoia (14 Μαρτίου), DJ και live sets συνδυάζονται με μια υβριδική performance που εξερευνά τη συν-εξέλιξη ανθρώπινων σωμάτων και ρομποτικών οργανισμών, ενώ το Club Akryliko(28 Μαρτίου) μεταφέρει τον παλμό της διοργάνωσης στον αστικό ιστό της Θεσσαλονίκης, με ελεύθερη είσοδο και έμφαση στη συλλογική ακουστική εμπειρία.
Το «Wait…How did we get here?» δεν περιορίζεται σε μια εικαστική παρουσίαση, αλλά λειτουργεί ως πεδίο διαλόγου για την τεχνολογία, την εξουσία και τη δυνατότητα εναλλακτικών μελλοντικών αφηγήσεων. Σε μια εποχή όπου η ψηφιακή πραγματικότητα μεταβάλλεται ταχύτατα, η διοργάνωση προτείνει μια παύση αναστοχασμού: να κοιτάξουμε το παρόν με κριτική ματιά και να φανταστούμε διαφορετικούς δρόμους συνύπαρξης ανθρώπου, μηχανής και κοινωνίας.
