Ένα πρόσωπο που μονοπώλησε τις συζητήσεις το τελευταίο διάστημα, είναι εκείνο το… «λίγο τρελό» αγόρι με τα περίεργα σκουφάκια, την πολύχρωμη video-game αισθητική, που τραγουδά «Ferto» και έχει γίνει σύνθημα.
Ο Akylas, όμως, δεν εμφανίστηκε ξαφνικά για να εκπροσωπήσει τη χώρα του στον μεγαλύτερο μουσικό διαγωνισμό του πλανήτη, αλλά είναι ένας καλλιτέχνης με πολλά μουσικά πρόσωπα. Για όσους τον γνώριζαν από πριν, η πορεία του είναι μια ιστορία επιμονής, πληγών, αναζήτησης και λύτρωσης, που τώρα μαθαίνει και όλη η χώρα.
Η εφηβεία
Η διαδρομή ξεκινά από τις Σέρρες. Μαθητής Μουσικού Σχολείου και θεατρικών εργαστηρίων, που διαμόρφωσαν τη σκηνική του παρουσία, εξηγούν σήμερα την εκρηκτική ενέργειά του. Όμως, τα εφηβικά χρόνια δεν ήταν εύκολα. Ο ίδιος έχει μιλήσει για το αίσθημα αποξένωσης που ένιωθε, σε μια μικρή κοινωνία. «Ήταν δύσκολη η εφηβεία στις Σέρρες. Ένιωθα ξένος, σαν να μη με χωράει ο τόπος», είχε πει, περιγράφοντας μια περίοδο εσωτερικής πίεσης αλλά και ανάγκης φυγής.
Στα 18 του μετακόμισε Θεσσαλονίκη για να σπουδάσει μαγειρική. Παράλληλα, άρχισε να διαμορφώνει καλλιτεχνική ταυτότητα. Στην Αγίας Σοφίας, όμως, βίωσε και ένα τραυματικό περιστατικό ομοφοβικής βίας, που θυμάται ακόμα. «Τρέχαμε χωρίς να κοιτάμε πίσω μας. Μετά δεν μπορούσαμε να περάσουμε από εκείνο το δρόμο», έχει εξομολογηθεί. Η εμπειρία αυτή, όπως και άλλες δυσκολίες, δεν τον λύγισαν, όμως, αντίθετα, έγιναν καύσιμο για τη δημιουργία του.
Η μεγάλη απόφαση
Μεγάλωσε με οικονομικές δυσκολίες, ενώ η ασθένεια του πατέρα του επηρέασε βαθιά τα παιδικά του χρόνια. Η μητέρα του αναγκάστηκε να φύγει στο εξωτερικό για δουλειά. «Το τραγούδι είναι αφιερωμένο στους γονείς μου και σε όλα τα παιδιά που μεγάλωσαν με δυσκολίες», έχει πει για το «Ferto». Στο κομμάτι, μάλιστα, υπάρχει αναφορά στη μητέρα του, με μια συγκινητική υπόσχεση ότι «όσα στερηθήκαμε παλιά, δεν θα μας λείψουν ξανά».
Η μεγάλη απόφαση ήρθε μέσα στην καραντίνα. Χωρίς χρήματα, μετακόμισε στην Αθήνα. Τον πρώτο καιρό φιλοξενήθηκε από φίλους, δούλευε σε κουζίνες και παράλληλα δημιουργούσε μουσική. «Χρωστούσα, με βοηθούσαν φίλοι», θυμάται. Για δύο χρόνια ταξίδεψε, τραγουδώντας σε κρουαζιερόπλοια. Εκεί ωρίμασε καλλιτεχνικά, βελτίωσε τη φωνή και την παρουσία του, και επέστρεψε αποφασισμένος.
Η δισκογραφία
Η πρώτη του δισκογραφική απόπειρα, το «Φθηνόκρασο», το 2021, μιλούσε για τη ζωή του στην Αθήνα. Σταδιακά, το κοινό τον ανακάλυπτε, ενώ η εμφάνισή του στο Thessaloniki Pride αποτέλεσε σημαντικό σταθμό. Το 2024 ξεχώρισε με το «Ατελιέ», ενώ πλέον είχε βρει τη δική του εκκεντρική και ειλικρινή ταυτότητα, χωρίς φόβο και ένα καλό δισκογραφικό συμβόλαιο. «Προτιμώ να χάσω την ηρεμία μου παρά τον εαυτό μου», έχει πει, περιγράφοντας τη φιλοσοφία ζωής του.
Για την ελευθερία που θέλει να έχει στην τέχνη του, μου είχε πει σε παλιότερη συζήτησή μας: «Υπάρχει ακόμα παλιά νοοτροπία γύρω μας, ειδικά σε θέματα τέχνης, ελευθερίας έκφρασης και διαφορετικότητας. Αλλά πιστεύω πως όσο περνάει ο καιρός, αυτό σπάει. Και μου δίνει τεράστια χαρά και ελπίδα να βλέπω παιδιά που νιώθουν ελεύθερα να είναι ο εαυτός τους, να εκφράζονται όπως θέλουν, χωρίς να τους νοιάζει τι θα πει ο κόσμος»
Το τραγούδι
Στα 27 του, ο Akylas κέρδισε τον εθνικό τελικό της Eurovision με το «Ferto», ένα τραγούδι για την πορεία «από την έλλειψη στην επιτυχία», αλλά και για την απληστία και τον υπερκαταναλωτισμό. Ένα κομμάτι με βαθιά προσωπικό πυρήνα, για μια ζωή γεμάτη δυσκολίες, οικογενειακές θυσίες, αμφισβήτηση και πείσμα. Κόντρα στα αρνητικά σχόλια του διαδικτύου και στις κριτικές μίσους.
Στον τελικό, η πιο συγκινητική στιγμή ήταν όταν η μητέρα του ανέβηκε στη σκηνή για να τον αγκαλιάσει. Μια εικόνα που συμπύκνωσε όλη τη διαδρομή, από τις στερήσεις και την απόσταση, μέχρι τη δικαίωση και το φως.
Ο Akylas δεν είναι απλώς ένας εκπρόσωπος σε έναν διαγωνισμό. Είναι η ιστορία ενός παιδιού που ένιωσε ξένο, που πάλεψε, που δεν κρύφτηκε, που έπεσε αλλά σηκώθηκε. «Το να καταπιέζεσαι για να μη νιώσει άβολα η θεία Τούλα από το χωριό, που της χαλάς την αισθητική, είναι πολύ μεγαλύτερη θυσία. Προτιμώ να χάσω την ηρεμία μου και κάποιες επαφές, παρά να χάσω τον εαυτό μου», μου είχε πει παλιότερα και τώρα, με το «Ferto», σίγουρα δεν τραγουδά μόνο για τη νίκη, αλλά για όλα όσα χρειάστηκε να ξεπεράσει για να φτάσει μέχρι εδώ. Για εκείνον και για όποιον έχει την ίδια ανάγκη.
Ραντεβού τον Μάιο στην Βιέννη, για τον 70ο Διαγωνισμό της Eurovision! Καλή επιτυχία Akyla! Καλή επιτυχία Ελλάδα!
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
