της Ελισάβετ Σταυριανίδου
Στην Πινακοθήκη του Κογκρέσου των ΗΠΑ φιγουράρει πίνακας του Θεσσαλονικιού ζωγράφου Γιώργου Αγγελίδη, ο οποίος ακροβατώντας ανάμεσα στο υπερβολικό συναίσθημα και την αφαίρεση, τα χρώματα και την παιδικότητα, κατάφερε με το έργο του, να «εκτοξευθεί» από τη γειτονιά της Μελενίκου, όπου ανδρώθηκε, στις ΗΠΑ.
Η πορεία του ξεκίνησε από… το γυμνάσιο, όταν η ζωγραφική έγινε η «διέξοδος» την ώρα του ανιαρού για εκείνον μαθήματος των μαθηματικών. Από τότε, μέχρι σήμερα, τα έργα του μικρού αφηρημένου μαθητή, έγιναν μεταξύ άλλων αφαιρετικοί πίνακες, ορισμένοι τοποθετημένοι στο Κογκρέσο και στη συλλογή της Βουλής των Ελλήνων.
Ο ίδιος, παραμένει πιστός στην… παιδικότητα των έργων του.
«Έφτιαξα ένα κοκτέιλ επιρροών, όπου κυρίαρχος είναι ο κυβισμός με την παιδικότητα των κόμικς, δηλαδή το παλιό με το καινούργιο. Τα έργα μου δεν έχουν κάποιο συμβολισμό ή πολιτικό σχόλιο, αλλά το μήνυμά τους είναι το αίσθημα που νιώθεις, κοιτώντας τα», εξηγεί και σημειώνει: «Σχεδόν βρίσκονται στο όριο της αναγνωρισιμότητας. Αυτό είναι ένα στοίχημα ‘’στην κόψη του ξυραφιού’’, ένα ταυτόχρονα δύσκολο κι ωραίο στοίχημα. Το ζητούμενο είναι η λιτότητα, γιατί το κάνει ουσιαστικό. Όσο λιγότερες γραμμές υπάρχουν, τόσο πιο σημαντικές είναι. Στη ζωγραφική όλα είναι συσχετισμοί», αναφέρει.
Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη το 1970, σπούδασε γραφιστική και το 1995 πέρασε στη σχολή Καλών Τεχνών του ΑΠΘ. «Έκανα εννέα χρόνια να αποφοιτήσω λόγω και κάποιων ιατρικών θεμάτων. Πέρασα δύσκολα, ο καθηγητής μου, μου έλεγε, δεν είσαι καν ζωγράφος… Κόπηκα στο πτυχίο, καθώς ήταν υποχρεωτικό να κάνω ρεαλισμό και φυσικά το αποτέλεσμα ήταν κακό. Αντίθετα, υπήρχαν καθηγητές που με ενθάρρυναν, εκτιμώντας ότι θυμίζω Βίνσεντ βαν Γκογκ», περιγράφει.
Παράλληλα με τις σπουδές του, δίδασκε κόμιξ και ελεύθερο σχέδιο, το 1997 ανέλαβε πρόγραμμα της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας «Μαθήματα κόμιξ», ενώ δημοσίευσε βιβλίο εκμάθησης κόμιξ.
«Ο Χορευτής»
«Η καθηγήτριά μου, η Ρεγγίνα Αργυράκη, κάποια στιγμή μου πρότεινε να κάνω τα σκετσάκια μεγάλα, σε μέγεθος πόρτας και κάπως έτσι έγινα ζωγράφος, καθώς υποχρεώθηκα να διατηρήσω το σκίτσο ως πνεύμα, αλλά να εμβαθύνω, λόγω μεγέθους», σημειώνει ο κ. Αγγελίδης. Η συγκεκριμένη καθηγήτρια ήταν η «αιτία», που πίνακάς του ταξίδεψε στις ΗΠΑ. «Το 2014 είχε αναλάβει, το πολιτιστικό κομμάτι του Παγκόσμιου Συνεδρίου Φιλοσόφων, στη Φιλοσοφική Αθηνών. Τοποθέτησε πίνακές μου στον χώρο του συνεδρίου και όταν ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, ομιλητής περιβαλλοντολόγος, φιλόσοφος Στάϊνερ, ζήτησε να πάρει για την Πινακοθήκη του Κογκρέσου (που στεγάζεται στο Καπιτώλιο) ένα έργο ενός νέου Έλληνα καλλιτέχνη, η κ. Αργυράκη πρότεινε τον ‘’Χορευτή’’ και έτσι τον πήρε για το Κογκρέσο», περιγράφει.
Ο κ. Αγγελίδης το 2000 εικονογράφησε τρία βιβλία για τα εθνικά βιβλία του γυμνασίου «Η γλώσσα μου» του ΟΕΔΒ που κυκλοφόρησαν σε τέσσερα εκατομμύρια αντίτυπα σε Ελλάδα και ομογένειες. Την ίδια χρονιά εικονογράφησε αφίσες του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, ενώ έχει κάνει πολλές εκθέσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη (γκαλερί Μπονίκος, Αγγέλων Βήμα, Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Ship art, Βλάσσης κ.α.).
«Η Θεσσαλονίκη δεν είναι χοάνη»
Αυτό το διάστημα παρουσιάζει την έκθεση ζωγραφικής υπό τον τίτλο «Αποκάλυψη», στο Sfentona Cafe Art στην οδό Ολυμπιάδος.
«Νομίζω ότι είμαστε σε εποχή αποκάλυψης, για πολλούς λόγους και αν το δούμε χωρίς δαιμονοποίηση, αποκάλυψη μπορεί να είναι και ένα συνειδησιακό άλμα που η τεχνολογία ήδη έκανε. Υπάρχει η αγωνία της εξουσίας να παρακολουθεί τα πάντα», σημειώνει σχετικά ο κ. Αγγελίδης, ο οποίος δηλώνει την πρόθεσή του παρά τον… διεθνές χαρακτήρα των έργων του, να παραμείνει στην Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη. «Η Θεσσαλονίκη έχει ακόμα πρόσωπο, έχει κάποια προτεραιότητα και αρχαιρεσία αξιών, ενώ η Αθήνα και ως μητρόπολη, είναι λίγο αλλήθωρη. Μαγνητίζει άκριτα ό,τι πνεύμα έρχεται από Ευρώπη και Αμερική. Στη Θεσσαλονίκη, ακόμα και στους δρόμους, θα δεις διαφορετικές φάτσες να κυκλοφορούν, πχ. άλλες φάτσες θα δεις στην Εγνατία, άλλες στην Τσιμισκή. Αυτή είναι η διαφορά, η Θεσσαλονίκη δεν είναι χοάνη», καταλήγει.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
