Τα 100 χρόνια από τη γέννηση της σπουδαίας πρωταγωνίστριας του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου τίμησε η Finos Films με ένα ειδικό βίντεο που ανάρτησε στα κοινωνικά δίκτυα.
Η Έλλη Λαμπέτη, μία από τις σημαντικότερες μορφές του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, γεννήθηκε στις 13 Απριλίου 1926 στα Βίλια Αττικής με το όνομα Έλλη Λούκου. Μεγάλωσε στην Αθήνα και, παρά την αρχική της απόρριψη από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, βρήκε στήριξη από τη Μαρίκα Κοτοπούλη, η οποία αναγνώρισε το ταλέντο της και την καθοδήγησε στα πρώτα της βήματα.
Η θεατρική της πορεία ξεκίνησε το 1942, ενώ η καθιέρωσή της ήρθε λίγα χρόνια αργότερα με τον «Γυάλινο Κόσμο» στο Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν. Παράλληλα, έκανε σημαντική καριέρα στον κινηματογράφο, συμμετέχοντας σε εμβληματικές ταινίες της δεκαετίας του ’50 όπως το Το Κορίτσι με τα Μαύρα και το Τελευταίο Ψέμα του Μιχάλη Κακογιάννη και η Κάλπικη Λίρα του Γιώργου Τζαβέλα.
Σημαντικός σταθμός στη ζωή και την καριέρα της υπήρξε η σχέση της με τον Δημήτρη Χορν, με τον οποίο δημιούργησαν έναν επιτυχημένο θεατρικό θίασο και αποτέλεσαν ένα από τα πιο αγαπημένα καλλιτεχνικά ζευγάρια της εποχής.
Η προσωπική της ζωή, ωστόσο, σημαδεύτηκε από απώλειες και δυσκολίες. Παράλληλα, από το 1967 έδινε μάχη με τον καρκίνο, χωρίς να εγκαταλείψει τη σκηνή. Η τελευταία της θεατρική εμφάνιση το 1981 στο έργο «Σάρα – Τα παιδιά ενός κατώτερου θεού», όπου έπαιξε θαυμαστά το ρόλο της κωφάλαλης Σάρας επιβεβαίωσε το σπουδαίο της ταλέντο.
Η Έλλη Λαμπέτη πέθανε στις 3 Σεπτεμβρίου 1983, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία καλλιτεχνική παρακαταθήκη και μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία που συγκινεί μέχρι σήμερα.
Φιλμογραφία
- Αδούλωτοι σκλάβοι (1946)
- Παιδιά της Αθήνας (1947)
- Διαγωγή… μηδέν! (1949)
- Ματωμένα Χριστούγεννα (1951)
- Κυριακάτικο ξύπνημα (1954)
- Ιστορία μιας κάλπικης λίρας (1955)
- Το κορίτσι με τα μαύρα (1956)
- Το τελευταίο ψέμα (1958)
- Il relitto (Το χαμένο κορμί, 1961)
- Μια μέρα ο πατέρας μου (1968)
View this post on Instagram
κκκκκ
View this post on Instagram
Το κείμενο της ανάρτησης
100 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τη γέννηση της Έλλης Λαμπέτη. Μιας γυναίκας-σύμβολο του ελληνικού πολιτισμού, που μάγεψε με τις ερμηνείες της επί σκηνής και, παρά τις ελάχιστες εμφανίσεις της στον κινηματογράφο, κατάφερε και εκεί να διατηρήσει εκείνη τη σπάνια ποιότητα που την έκανε να μοιάζει πάντα αληθινή.
Εύθραυστη και μελαγχολική, αλλά και περιπετειώδης, με θυελλώδεις έρωτες, δικαστικές διαμάχες και τεράστιες καλλιτεχνικές επιτυχίες, έζησε μια ζωή έντονη και βαθιά θεατρική. Έφυγε νωρίς, μόλις στα 57 της χρόνια, όμως το αποτύπωμά της υπήρξε μεγάλο, φωτεινό και τολμηρό.
Με τη Φίνος Φιλμ συνεργάστηκε στην πολυβραβευμένη ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Το Τελευταίο Ψέμμα» (1958), όπου η ερμηνεία της έκανε τους κριτικούς του Φεστιβάλ των Καννών να μνημονεύουν το όνομά της δίπλα σε εκείνο της Γκρέτα Γκάρμπο, ενώ υπήρξε και υποψήφια για το βραβείο Καλύτερης Ξένης Ηθοποιού στα BAFTA της Βρετανικής Ακαδημίας.
100 χρόνια μετά, η Έλλη Λαμπέτη παραμένει ένα πρόσωπο που δεν ανήκει στο παρελθόν — αλλά στη μνήμη και στο φως του ελληνικού πολιτισμού.
View this post on Instagram
