Κάθε φορά που Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών, έρχεται να δονήσει συνειδήσεις είτε με την προβολή της συγκλονιστικής ταινίας, είτε με παραστάσεις, είτε με αναλύσεις των μηνυμάτων του έργου, ο κόσμος το αντιμετωπίζει εν θερμώ ως διαχρονικά επίκαιρο.
Αυτή τη φορά μια πολύ σπουδαία παράσταση που ανεβαίνει για τρίτη συνεχόμενο χρονιά, στο Θέατρο Αριστοτέλειον της Θεσσαλονίκης, δίνει σε μας νέα αφορμή να ανακαλύψουμε ξανά τον «Κύκλο των χαμένων ποιητών» αλλά και στους νεότερους να συνδεθούν μαζί του.
Συναντήσαμε τον Άκη Σακελλαρίου, τον ηθοποιό που ενσαρκώνει τον εμβληματικό ρόλο του καθηγητή Τζον Κήτινγκ. Μιλήσαμε για το έργο αλλά και για το θέατρο, τη νέα γενιά ηθοποιών, την τέχνη ως μέσο αφύπνισης, αλλά και για τη Θεσσαλονίκη. Επίσης για τον Άρη Θεσσαλονίκης, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου και τα σημεία-σταθμούς της διαδρομής του.
Μία συνέντευξη που μας ταξιδεύει, με ειλικρίνεια και βάθος, στην ουσία της δημιουργίας και του «Carpe Diem».
Θυμάστε τι νιώσατε όταν είδατε την ταινία Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών και τι πήρατε από αυτήν;
Την είχα δει σε μια ηλικία που είχα αρχίσει να ασχολούμαι με τα θεατρικά. Δεν μου έμεινε τόσο η αντισυμβατικότητα και το αντικομφορμιστικό που ενέπνεε ο καθηγητής, ούτε το κομμάτι της ποίησης που ήθελε να εμφυσήσει στους μαθητές του , όσο η σκηνή του πατέρα που καταλαβαίνει τι έχει συμβεί. Ήταν πίσω από ένα γραφείο, είχε πέσει νεκρός ο μικρός και αυτός φώναζε: «ο γιος μου, ο γιος μου». Συγκλονιστική στιγμή και μοναδική η ερμηνεία. Τώρα, το πόσο σημαντικό είναι να μην ξεχνάμε το εύθραυστο της ζωής και να στρεφόμαστε σε πιο πνευματικά πράγματα, είναι κάτι σαφώς πολύ σημαντικό.
Χρειάζεται και το θέατρο κάποιους «Κήτινγκ»;
Μα, το θέατρο είναι ο Κήτινγκ. Είναι αυτό που βγάζει μπροστά τις ανησυχίες, το βαθύτερο κομμάτι του ανθρώπινου πολιτισμού. Οφείλει να είναι Κήτινγκ. Να αμφισβητεί, να αλλάζει οπτικές, να ρισκάρει και να επαναδιαπραγματεύεται τις αρχές της εποχής του. Και κυρίως να αντιστέκεται σε συμβατικές και συντηρητικές απόψεις. Και νομίζω ότι στην Ελλάδα αυτό συμβαίνει. Υπάρχουν υπέροχες παραστάσεις – δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε στο Λονδίνο για να δούμε τέτοιες
Πως βλέπετε τους νέους ηθοποιούς; Έχετε τέτοιους στην παράσταση. Υπάρχουν στοιχεία τους που σας εντυπωσιάζουν ή σας απογοητεύουν;
Με εντυπωσιάζει πόσο εύκολα αφομοιώνουν αυτά που συζητάμε και το πόσο δεκτικοί είναι. Δεν έχουν τα στεγανά της προηγούμενης γενιάς –της δικής μου ή και του Τάσου Χαλκιά. Υπάρχει μια φρεσκάδα. Είναι η γενιά της κρίσης και έχει δίψα για πράγματα που παλιά ήταν δεδομένα. Τα ποιήματα που υπάρχουν στην παράσταση – εκτός από αυτά των γνωστών ποιητών – τα έχουν γράψει τα ίδια τα παιδιά. Είναι εξαιρετικό το ότι μετά την επιτυχία της παράστασης στην Αθήνα, όλοι τους εργάζονται σε άλλα πρότζεκτ. Είμαι πολύ χαρούμενος γι’ αυτούς.
Υπήρξε κάποια στιγμή επικοινωνίας με το κοινό που σας συγκίνησε ιδιαίτερα ή σας έκανε να νιώσετε τη δύναμη που έχει αυτή η παράσταση;
Αρχικά, οι Θεσσαλονικείς μας τίμησαν πραγματικά με την παρουσία τους. Πέρυσι ήμασταν συνεχώς sold out και υπάρχουν άνθρωποι που ήρθαν να δουν την παράσταση δύο και τρεις φορές. Αυτό όμως που με συγκίνησε περισσότερο ήταν κάποιες στιγμές όπου, όταν οι «μαθητές» της παράστασης έλεγαν το «Oh Captain, my Captain», ακούγονταν νεαρά παιδιά από την πλατεία να φωνάζουν μαζί τους και αυτά το ίδιο. Είναι από εκείνες τις σπάνιες στιγμές που νιώθεις πως καταργείται κάπως η απόσταση ανάμεσα στη σκηνή και την πλατεία, τοκοινό. Σαν να ενώνονται, έστω και για λίγο, η παράσταση με την πραγματικότητα.
Ο Κήτινγκ προσκαλεί τους μαθητές του να “αρπάξουν τη μέρα”. Εσείς, πώς αρπάζετε τη δική σας;
Μου αρέσει να ακούω μουσική, να κολυμπάω, να περπατάω στον ήλιο, στη βροχή, να ταξιδεύω. Ή απλώς να κοιτάζω τα χρώματα γύρω μου. Κυρίως, να κάνω πράγματα που με καίνε δημιουργικά, που με ταξιδεύουν πνευματικά . Ένα βιβλίο, ένα τραγούδι, ένα ποίημα ή μια ωραία ταινία. Είναι αυτό που λέει και ο ίδιος στην ταινία: να δει ο καθένας τη δική του διάσταση σ’ αυτή τη ζωή. Και λέω στους μαθητές: «Ποιος θα είναι ο δικός σας στίχος» ; Αυτή είναι η ουσία του «Carpe Diem».
Υπάρχει κάποιος ρόλος που σας “στοιχειώνει” και θα θέλατε να τον παίξετε;
Όχι, δεν πηγαίνω έτσι. Πηγαίνω με το τι μου προσφέρεται κάθε φορά. Ίσως η Μήδεια, αλλά αν συμβεί καλώς, αν όχι, δεν πειράζει.
Είστε από αυτούς που δεν θα μπορούν να αποχωριστούν τη σκηνή και το κοινό ακόμα και στο βαθύ γήρας;
Θαυμάζω τους ηθοποιούς που το κάνουν αυτό. Είναι ασύλληπτη η ζωή που παίρνουν πάνω στη σκηνή. Είναι υπέροχο.
Δεν ξέρω αν θα το έκανα. Ίσως ήθελα να έχω κάτι να με κρατά ενεργό. Αλλά θεωρώ εξίσου σημαντικό να είμαι με φίλους και να ταξιδεύω.
Υπάρχει κάποια στιγμή στην καριέρα σας που θα χαρακτηρίζατε «κομβική»;
Ναι, είναι η περίοδος με τον Θόδωρο Τερζόπουλο και το Θέατρο Άττις. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 και για δέκα χρόνια τα ταξίδια που κάναμε, η έρευνα που τελικά αρχίζει να επιβραβεύεται μετά από τόσα χρόνια. Είναι κάτι που μ’ ακολούθησε σ’ όλη μου την πορεία. Κυρίως αυτά που έχουν να κάνουν με την Αρχαία Τραγωδία αλλά και τον κινηματογράφο.
Η περίοδος αυτή έρχεται αμέσως μετά τις σπουδές μου στην Αμερική και ουσιαστικά ήταν η συνύπαρξη της ρεαλιστικής αμερικανικής σχολής και της μεθόδου που ψάχναμε και χτίζαμε. Ήταν υπέροχη περίοδος.
Τι ρόλο έπαιξε η Θεσσαλονίκη στη διαμόρφωση της καλλιτεχνικής σας προσωπικότητας;
Είναι η Θεσσαλονίκη μου. Η μάνα μου. Τα χρόνια που μεγάλωνα στην Θεσσαλονίκη υπήρχε έντονη ζύμωση ρευμάτων, αυτοσχεδιαστική τζαζ, φεστιβάλ κλπ. Παράλληλα δεν υπήρχε το άγχος της επιτυχίας παρά μόνο η αγάπη για ό,τι κάνεις, πράγμα που μου έδωσε μια πολύ δημιουργική ώθηση.. Και αυτό συνέβαινε τότε σε όλους τους χώρους.
Ο Άρης είναι η ομάδα σας. Τι σημαίνει για εσάς το «ανήκειν»;
Δεν είναι μόνο ο Άρης. Είναι όλες οι ομάδες της Θεσσαλονίκης. Είμαι Θεσσαλονικιός και θέλω όλες οι ομάδες της πόλης μου να προοδεύουν. Ο αθλητισμός είναι πολιτισμός. Το «ανήκειν» έχει να κάνει με την παιδική ηλικία, τις μνήμες, την οικογένεια. Η δική μου φαμίλια ήταν αρειανοί, εκτός από ελάχιστους ηρακλειδείς. Λογικό ήταν να γίνω κι εγώ Άρης.
Πώς βλέπετε το μέλλον του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης;
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου είναι θέμα για μία ειδική συνέντευξη. Αυτό που έχει σημασία είναι να γεννιούνται ουσιαστικές συνεργασίες και να υπάρχει πραγματικό αποτύπωμα. Θα ήθελα, για παράδειγμα, να αναφερθώ σε κάτι πολύ σημαντικό που προέκυψε μέσα από το Evia Film Project. Η Ισπανίδα σκηνοθέτης και παραγωγός Λάρα Ιζαγκίρε Γκαριζουριέτα θα γυρίσει τη νέα της ταινία «Γέρμα», βασισμένη στο έργο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, στην Αιδηψό. Είναι μια συνεργασία που γεννήθηκε μέσα από τις διεργασίες του ίδιου του Φεστιβάλ, καθώς η σκηνοθέτης συμμετείχε τα τελευταία χρόνια στο Evia Film Project και εκεί συνάντησε την παραγωγό Αμάντα Λιβανού και τη Neda Film. Αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί το συγκεκριμένο πρόγραμμα ξεκίνησε με αφορμή τις πυρκαγιές και την ανάγκη να στηριχθεί η Βόρεια Εύβοια, αλλά τελικά προχώρησε ένα βήμα παραπέρα. Δεν έμεινε μόνο στη θεωρία ή στις συζητήσεις. Δημιουργήθηκαν προϋποθέσεις ώστε η περιοχή να γίνει τόπος κινηματογραφικής δημιουργίας. Το 2023, μάλιστα, είχε γίνει και ειδικό πρόγραμμα για location managers και παραγωγούς, ώστε να γνωρίσουν το τοπίο και τις δυνατότητες της περιοχής ως χώρο γυρισμάτων. Και τελικά αυτό απέδωσε καρπούς.
Παράλληλα, ετοιμάζουμε και μια μεγάλη εκδήλωση στις 8 Ιουνίου, στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά , όπου θα τιμήσουμε εμβληματικούς ηθοποιούς που πρωταγωνίστησαν σε καθοριστικές στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου της δεκαετίας του ’60. Είχε προηγηθεί μια πρώτη πολύ όμορφη και συγκινητική εκδήλωση στη Θεσσαλονίκη τον Νοέμβριο, και τώρα θα ολοκληρωθεί αυτός ο κύκλος βραβεύσεων και στην Αθήνα. Πρέπει να υπάρχει ισορροπία ανάμεσα στην εξωστρέφεια και την εσωστρέφεια και το Φεστιβάλ να ακτινοβολεί και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό
INFO
Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών
Θέατρο Αριστοτέλειον, Θεσσαλονίκη
15 Μαΐου – 24 Μαΐου 2026
Παρασκευή 18.00 & 21:00 | Σάββατο 18:00 & 21:00 | Κυριακή 18:00
Παίζουν: Άκης Σακελλαρίου, Τάσος Χαλκιάς, Γεράσιμος Σκαφίδας Θοδωρής Θεοδωρακόπουλος, Νικόλας Παπαϊωάννου, Θησέας Παπαπαναγιώτου, Στέφανος Παπατρέχας, Ζαχαρίας Γουέλα, Γιάννης Τομάζος, Τάσος Τυρογαλάς, Αλέξανδρος Τωμαδάκης, Βιβή Φωτοπούλου
Σκηνοθεσία – δραματουργική επεξεργασία: Κωνσταντίνος Ασπιώτης
Εισιτήρια: more.com
