Της Στέλλας Λώτη
Οι πενιές του έγιναν διαβατήριο αλλά και μέσο διπλωματίας τόσο για τον ίδιο όσο και για τη μουσική λαϊκή κληρονομιά μας. Κάθε απόγευμα μεταλαμπαδεύει τις γνώσεις του αλλά κυρίως την αγάπη του για το μπουζούκι στους μαθητές του στην Κωνσταντινούπολη, τη Σμύρνη, την Άγκυρα αλλά και σε όλο τον κόσμο.
Ο Ανδρέας Σαραντίδης, με καταγωγή από τα Κουφάλια Θεσσαλονίκης και κάτοικος πλέον Κωνσταντινούπολης, διδάσκει την τεχνική του μπουζουκιού και φιλοδοξεί το αγαπημένο του μουσικό όργανο να γίνει μέσο πολιτιστικής επικοινωνίας ανάμεσα στις δύο χώρες. Μάλιστα το 2020 κυκλοφόρησε ένα πρότυπο βιβλίο εκμάθησης του αγαπημένου λαϊκού οργάνου στην τουρκική και ελληνική γλώσσα, ενώ τώρα η έκδοση βελτιώνεται και κυκλοφορεί στα αγγλικά και τα αραβικά.
Από τα παιδικά του χρόνια ένιωσε αυτή την αγάπη για το μπουζούκι και τις διπλοπενιές. Οι νότες οδήγησαν την πορεία της ζωής του, αφού τόσο ο πατέρας του όσο και ο θείος του ασχολούνταν ερασιτεχνικά με τη μουσική. Σπούδασε, παρακολούθησε μαθήματα σε Ωδεία και σχολές της Θεσσαλονίκης αλλά και των Κουφαλίων και χάραξε μία μουσική διαδρομή που τον οδήγησε στην Κωνσταντινούπολη όπου πλέον ζει μόνιμα μαζί με τη σύζυγό του και τα δύο τους παιδιά. Έχει συμμετάσχει σε πολλά μουσικά σχήματα στην Τουρκία, η μουσική του «ντύνει» πολλές τούρκικες σειρές της τηλεόρασης, του κινηματογράφου και του θεάτρου και κάνει εμφανίσεις σε συναυλιακούς χώρους, μουσικές σκηνές, κρατικές ορχήστρες, μέγαρα μουσικής, ενώ τον εμπιστεύονται μεγάλοι συνθέτες και παραγωγοί της γειτονικής χώρας. Η ομογένεια της Πόλης τον στήριξε και μέσα από τους συλλόγους της οργανώνει μαθήματα για ομάδες μαθητών. Παράλληλα, διακονεί στο Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, στο Φανάρι.
Σκληρή δουλειά και έρευνα
Ο κ. Σαραντίδης μίλησε στη «Θ» για το βιβλίο του αλλά και τα βιώματά του. «Το βιβλίο είναι αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς και πολυετούς προσωπικής έρευνας. Είναι απλό και με αναλυτικές οδηγίες για να είναι κατανοητό από όλους. Μέσα από αυτό ήθελα να μεταδώσω την εμπειρία μου αλλά και την αγάπη μου στο ευρύτερο κοινό και να γνωρίσουν το υπέροχο αυτό μουσικό όργανο» μας λέει και εξηγεί τη δομή και το περιεχόμενο της έκδοσης «περιλαμβάνει όλες τις ενότητες αφού ξεκινά από το μηδέν και συνεχίζει έως ότου μπορέσει κάποιος να εκτελεί μόνος του τραγούδια». Όσον αφορά την ανταπόκριση των μαθητών του δηλώνει ενθουσιασμένος «Είναι απίστευτη η αγάπη που δείχνουν οι Τούρκοι για το μπουζούκι. Έχουν τρομερή επιμέλεια και δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον ενώ φροντίζουν να μην χάσουν ούτε ώρα μαθήματος. Εξάλλου το ηχόχρωμα του μπουζουκιού δεν τους είναι άγνωστο αφού έχουν παρόμοια έγχορδα όργανα στην κουλτούρα τους». Σύμφωνα με τον κ. Σαραντίδη, «μαθαίνουν εύκολα και είναι πειθαρχημένοι, δείχνουν σεβασμό, μελετούν την ελληνική μουσική και αγαπούν ιδιαίτερα το ρεμπέτικο και τα παραδοσιακά».
Όπως υποστηρίζει ο κ. Σαραντίδης, «η μουσική είναι παγκόσμια γλώσσα. Το μπουζούκι, η ελληνική κουλτούρα μπορεί να ενώσει τους ανθρώπους».
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
