Είναι ένας ηθοποιός που αποτελεί εγγύηση πλέον η συμμετοχή του σε μία παράσταση, για όλους εμάς που σταθερά πηγαίνουμε να δούμε θέατρο στη Θεσσαλονίκη. Ο Νίκος Τσολερίδης, χαρισματικός και συνεπής στην τέχνη του εδώ και χρόνια, γίνεται αυτή τη σεζόν Νίκος Καζαντζάκης για τις ανάγκες της παράστασης «Ζορμπάς» του Λευτέρη Γιοβανίδη για λογαριασμό του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και εντυπωσιαζει.
Μια συζήτηση μαζί του που ήταν επιθυμία χρόνων, επιτέλους γίνεται σε μια εποχή που ο ταλαντούχος ηθοποιός διανύει μια σπουδαία καλλιτεχνική στιγμή του, σε συνέχεια μιας διαδρομής που αποτελείται από μεγάλες συνεργασίες με κορυφαίους σκηνοθέτες και ρόλους που ακόμα θυμούνται οι θεατές της πόλης.
Σε έχουμε δει τα τελευταία χρόνια σε πολλούς και πολύ διαφορετικούς ρόλους σε παραστάσεις του Κρατικού. Τι χρειάζεται από σένα – ψυχικά, σωματικά και ερμηνευτικά – να δουλέψεις ή ενδεχομένως και να μετακινήσεις για να πας κοντά στον επόμενο χαρακτήρα που θα υποδυθείς;
Η διαφορετικότητα στους ρόλους είναι αυτό που επιθυμούμε οι ηθοποιοί να μας συμβαίνει. Είναι η καλύτερη εκδοχή στην πορεία μας, να αναμετριόμαστε σε διαφορετικούς ρόλους. Αν σκεφτείς ότι σε κάθε ρόλο έρχομαι σε επαφή με διαφορετικά κομμάτια του χαρακτήρα μου ή ακόμα και ποιότητες που μπορεί να μη τις έχω, κάποιες φορές είναι διασκεδαστικό, αλλά και κάποιες φορές, όπως τώρα με το ρόλο του Καζαντζάκη, να είναι αχαρτογράφητες και να χρειάζεται να παλέψω με αντιστάσεις.
Επειδή γνωρίζω πως είσαι και αθλητής, έχει το θέατρο τον στόχο του πρωταθλητισμού και αν ναι, πόσο σε βοήθησε στη δουλειά η ενασχόληση σου αυτή με τον αθλητισμό;
Ο πρωταθλητισμός μου έδωσε στην φαρέτρα μου χρήσιμα όπλα, όπως η υπομονή, η αντοχή, το πρόγραμμα, η επιμονή, η ομάδα, και να δέχομαι την ήττα όπως και την νίκη. Θα αφήσω όμως σαν κυριότερο όλων την στοχοπροσήλωση που και στον αθλητισμό και στο θέατρο είναι απαραίτητη.
Στον «Ζορμπά» είσαι μια μεγάλη προσωπικότητα για τη χώρα, αλλά και για την παράσταση. Τι ευθύνη σου «ρίχνει» ένας τέτοιος ρόλος – Πώς έπρεπε να σταθείς απέναντι του;
Με δυσκόλεψε όσο τίποτα άλλο, ο ρόλος του Καζαντζάκη. Πρόκειται για κάτι σχεδόν αρχετυπικό, κάτι που ο κόσμος γνωρίζει και ξέρει. Είναι τρομακτικά δύσκολο να πείσεις τον θεατή όταν, όλοι τον έχουν διαβάσει, “γνωρίσει” άρα ξέρουν. Χαίρομαι όμως που για πρώτη φορά γίνομαι παρατηρητής της ζωής μέσα από τον ρόλο, και όχι αυτό που είμαι ως άνθρωπος, πρακτικός και μαχητικός στην πράξη.
Τι μάθημα δίνει στον κόσμο η ιστορία του «Ζορμπά» και τι μάθημα ένιωσες να παίρνεις εσύ σε όλο αυτό το διάστημα που τον δουλεύατε;
Ποιος ξέρει άραγε να ζει; Όχι στα λόγια… να ζει αληθινά! Να ενεργείς σα να μην υπάρχει θάνατος ή να ενεργείς έχοντας στο νου σου κάθε στιγμή τον θάνατο; Ή μέγιστη ανθρώπινη αναζήτηση, η αυτοαναίρεση και η μετακίνηση του ίδιου σου του άξονα μετά από ένα μεγάλο γεγονός ή συμβάν στην ζωή σου. Σίγουρα ο θεατής φεύγει πολύ διαφορετικός από όταν ήρθε.
Πώς θα χαρακτήριζες τη συνεργασία σου με τον Πασχάλη Τσαρούχα και τον Λευτέρη Γιοβανίδη σε αυτή τη παράσταση;
Χαίρομαι πολύ που συναντήθηκα με τον Πασχάλη Τσαρούχα που είναι ένας πραγματικός Ζορμπάς, απλόχερος και ανοιχτός σαν να τον ξέρω χρόνια.. Ευχαριστώ τον Λευτέρη Γιοβανίδη που χωρίς να με γνωρίζει με εμπιστεύθηκε, με καθοδήγησε και έτσι βήμα βήμα γνωρίσαμε αυτόν τον σπουδαίο ήρωα και καταφέραμε με σεβασμό να ζωντανέψει επί σκηνής και εγώ να τον κοιτάξω αν μου επιτρέπεται να το πω, ως Νίκος προς Νίκο.
Η αλήθεια του Ζορμπά πόσο κοντά νιώθεις να είναι στην αλήθεια του Καζαντζάκη και από εκεί πόσο κοντά είναι στην αλήθεια του Νίκου Τσολερίδη;
Η αλήθεια ποτέ δεν ερμηνεύεται από μια πλευρά, είναι μια αλλά ποτέ ίδια για όλους. Ο Ζορμπάς συμπληρώνει τον Καζαντζάκη και ο Καζαντζάκης τον Ζορμπά. Ο Ζορμπάς ανατρέπει τα πιστεύω και τα ιδεατά του Καζαντζάκη και ο Καζαντζάκης μετακινεί τον άξονα και ανατρέπει τα πιστεύω του Ζορμπά! Εγώ βγαίνω κερδισμένος και από τους δύο. Θα βγω από αυτό το ταξίδι με προίκα.
Τι είναι αυτό που σε κάνει να νιώθεις άνετα μέσα στο θέατρο όλα αυτά τα χρόνια και τι είναι αυτό που, ενδεχομένως, μπορεί να σε κάνει να νιώσεις άβολα;
Αυτό που με κάνει να νιώθω άνετα όμορφα είναι οι άνθρωποι που φτιάχνουν τις ομάδες. Οι συναντήσεις με άλλα λόγια. Αυτό κάνει την διαφορά. Με δυσκολεύει όταν κανείς δεν συστήνεται ως αυτό που είναι και με αυτή του την διαφορετικότητα να σεβαστεί και να γνωρίσει την ύπαρξη του άλλου πάνω στην σκηνή, αλλά και στην ζωή. Γιατί ξέρεις, οι πρόβες κρατάνε μήνες, ώρες, φαιά ουσία… Και για μένα η ντομπροσύνη και τα καθαρά μάτια είναι ευλογία!
Μπορεί η Θεσσαλονίκη να ικανοποιήσει έναν ηθοποιό που θα αποφασίσει να μείνει και να εργαστεί στην πόλη;
Το θέμα είναι να είσαι ευτυχισμένος. Όπου είναι αυτό. Και ναι, πιστεύω στην Θεσσαλονίκη μπορείς να είσαι ευτυχισμένος!
Σε είδαμε σε μία από τις πιο επιτυχημένες σειρές της ελληνικής τηλεόρασης, τον «Σασμό». Πώς ήταν αυτή η εμπειρία και γιατί δεν σε είδαμε μετά σε άλλες σειρές, ήταν επιλογή σου;
Ναι είχα την τύχη να είμαι σε μια από τις καλύτερες και πιο πετυχημένες σειρές των τελευταίων χρόνων στην ελληνική τηλεόραση. Γνώρισα σπουδαίους ανθρώπους και έμαθα πολλά, όμως ξέρεις σε αυτή την δουλειά έχει σημασία, ποιοι σε συμπαθούν, πώς σε στηρίζουν, τι σου προτείνουν και πού σε πάει η ζωή τελικά. Οι προτάσεις λοιπόν μετά από αυτό δεν ήταν αυτές που μου αναλογούσαν, οπότε γι’ αυτό δεν έκανα κάτι άλλο μέχρι τώρα. Προτίμησα το Κρατικό και συνεπώς να επενδύσω στο θέατρο. Που ομολογώ ότι τον τελευταίο καιρό έχω κάνεις τις ωραιότερες μου δουλειές και τόσο διαφορετικές μεταξύ τους! Οπότε ακόμη κι αν με πίκραναν κάποια τείχη που υψώθηκαν μπροστά μου, είμαι ευγνώμων γιατί κατάφερα να βλέπω πάνω από αυτά πια…
Ο «Ζορμπάς» μιλάει για την ελευθερία που διαχρονικά διεκδικούμε ως κοινωνίες. Τι σημαίνει όμως για σένα ελευθερία;
Ελευθερία είναι να ξυπνάω το πρωί. Αρχικά αυτό. Να μπορώ να αναπνεύσω, να ανοίξω το παράθυρο, να δω τον ουρανό, την ζωή να κυλά και να είναι καλά όσοι αγαπώ! Να μη σκέφτομαι ότι κάπου άνθρωποι είναι σε βάρκες και πνίγονται στην θάλασσα, ότι σκοτώνονται μωρά, ότι βιάζονται γυναίκες, βομβαρδίζονται και αφανίζονται λαοί. Στο τέλος τέλος ότι δεν υπάρχει κανείς που επιβάλει και επιβάλλεται. Ναι είμαστε πολύ μακριά…
Ποια θα μπορούσε να είναι μία βόλτα που απολαμβάνεις στη Θεσσαλονίκη;
Βγαίνοντας στην Φιλίππου, παίρνω το καφεδάκι μου από τα νέα στέκια που έχει φτιάξει η γειτονιά και πορεύομαι προς ρωμαϊκή αγορά. Εκεί ρίχνω μια ματιά προς τα κάτω και το βλέμμα μου φτάνει μέχρι την παραλία, για να μη συγχρωτιστώ με πολύ κόσμο συνεχίζω την πορεία μου και παίρνω την κατηφόρα προς τα κάτω, από πιο μικρά στενά περνάω από τον πεζόδρομο στα λαδάδικα και βγαίνω στο λιμάνι και συνεχίζω προς βασιλικό ή ΕΜΣ για πρόβα…
- ΖΟΡΜΠΑΣ | ΜΟΝΗ ΛΑΖΑΡΙΣΤΩΝ (ΣΚΗΝΗ ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΟΣ) | Θεατρική διασκευή-Σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης | Οι παραστάσεις δίνονται Τετάρτη στις 19.00, Πέμπτη και Παρασκευή στις 21.00, Σάββατο στις 18.00 και 21.00 και Κυριακή στις 19.00 | Εισιτήρια: MORE
