Κείμενο, φωτογραφίες: Χαρά Κουρκουρίκη
Τη δράση «Νιώσε διαφορετικός» με αφορμή την παγκόσμια ημέρα αναπηρίας (αύριο 3 Δεκεμβρίου), φιλοξενεί έως την Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου το περίπτερο 1 της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, από τις 09:00 έως τις 17:00. Η δράση υλοποιείται από την οργάνωση «Μαζί για την Οικογένεια και το Παιδί» με σκοπό την ευαισθητοποίηση για τα άτομα με αναπηρία και την συμπερίληψή τους στην κοινωνία.
Βιωματικές δραστηριότητες όπως η χρήση λευκού μπαστουνιού σε πραγματικές συνθήκες ή η μετακίνηση με αναπηρικό αμαξίδιο επιτρέπουν στους παρευρισκόμενους να αντιληφθούν καλύτερα την καθημερινότητα των ατόμων με αναπηρία.

Ταυτόχρονα, συνεργαζόμενοι σύλλογοι και φορείς βρίσκονται στο χώρο και μέσω διάφορων παιχνιδιών ή δραστηριοτήτων, ορισμένων με τη συνδρομή ατόμων με αναπηρία, δείχνουν στους παρευρισκόμενους μία διαφορετική πλευρά της καθημερινότητας. Πιο συγκεκριμένα, κάποιος μπορεί να παίξει επιτραπέζια παιχνίδια με τα μάτια του καλυμμένα με μία μάσκα χρησιμοποιώντας ως βασική του αίσθηση την αφή ή να δοκιμάσει την τύχη του στο bocce και το floorball, δύο αθλήματα που παίζονται από τα άτομα με σύνδρομο down στους Παραολυμπιακούς Αγώνες. Αφού ολοκληρωθεί ο κύκλος όλων των δραστηριοτήτων ο κάθε συμμετέχων περνάει από το τραπέζι της αποφόρτισης στο οποίο μαθαίνει να γράφει το όνομά του σε γραφή μπράιγ και μπορεί επίσης να αποτυπώσει μέσω ζωγραφιάς ή κειμένου την εμπειρία του στη διοργάνωση.

Μιλώντας για τη διοργάνωση, η αντιδήμαρχος Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Υγείας δήμου Παύλου Μελά Συλβάνα Καρασαβίδου σχολίασε ότι οι πολίτες «έχει αξία να έρθουν από εδώ να το ζήσουν, αυτό τους αλλάζει» διότι έρχονται ουσιαστικά σε επαφή με μία καθημερινότητα διαφορετική από τη δική τους. Τόνισε επίσης την πολυπληθή συμμετοχή σχολείων μέσω της διεύθυνσης εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας και το γεγονός ότι οι μαθητές βιώνουν από πρώτο χέρι τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά άλλα παιδιά στην ηλικία τους.
Τέλος, αναφέρθηκε στα δύο διαφορετικά μοντέλα αναπηρίας⸱ το ιατρικό και το κοινωνικό. Το πρώτο υποστηρίζει ότι η αναπηρία είναι εσωτερική κι ελέγχεται η πιθανότητα διόρθωσής της ενώ το δεύτερο ερευνά τις δυνατότητες του ατόμου με αναπηρία και προάγει τη στήριξή του προκειμένου να μπορεί να εξελιχθεί και να αισθανθεί χρήσιμο και παραγωγικό.