Η πρώτη εβδομάδα του Δεκέμβρη φέρνει στη Θεσσαλονίκη νέες θεατρικές παραστάσεις για όλους που αγαπούν το θέατρο και αναζητούν ακόμα μία τέτοιου είδους απόλαυση στις βραδινές εξόδους τους, σε συνέχεια των παραστάσεων που συνεχίζουν κι αυτή την εβδομάδα και ήδη γνωρίζετε!
Αυτή η εβδομάδα προσφέρει παραστάσεις που ήδη έχουν δημιουργήσει θετική αίσθηση στο κοινό, αλλά και νέες πρεμιέρες που φέρνουν φρέσκες ιδέες και διαφορετικές θεατρικές εμπειρίες στις σκηνές της Θεσσαλονίκης όπου αυτές οι δεύτερες, είναι που θα μας απασχολήσουν σήμερα. Από ξεχωριστές ερμηνείες, όπως του Στράτου Τζώρτζογλου στο «Βροχή τα Βέλη», μέχρι την αστεία αλλά βαθιά ανθρώπινη παράσταση «Στα Καλά του Καθισμένου» με τους Δημήτρη Αντωνίου και Μιχάλη Σαρόπουλο, οι επιλογές είναι πολλές και ποικίλες.
Μια εβδομάδα γεμάτη θέατρο σημαίνει ότι οι θεατές μπορούν να επιλέξουν ανάμεσα σε διαφορετικά είδη και μορφές, όπως η μαύρη κωμωδία «Η Γυναίκα που Μαγείρεψε τον Άντρα της» του Γιάννη Μπέζου, το πολιτικό δράμα «Σλάντεκ» της ομάδας Ars Moriendi, αλλά και πειραματικές ή ανατρεπτικές παραγωγές όπως η «Ρόζα» της ομάδας «δίpus άpterus» και το φαινόμενο «Πετριχώρα» του Χάρη Θώμου.
Οι θεατρικές σκηνές της πόλης, από το Artbox Fargani και το Θέατρο Σοφούλη μέχρι το Ράδιο Σίτυ, το Θέατρο Αθήναιον και το Θέατρο Αυλαία, ανοίγουν τις πόρτες τους για να υποδεχθούν το κοινό σε μια εβδομάδα γεμάτη γέλιο, συγκίνηση, δράμα και μουσική.
●Η Εταιρεία Θεάτρου Ars Moriendi επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη με το έργο «Σλάντεκ» | Από 1/12
Η Εταιρεία Θεάτρου Ars Moriendi επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη με το πολιτικό δράμα «Σλάντεκ» (Sladek) του Έντεν φον Χόρβατ, σε σκηνοθεσία Θάνου Νίκα, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων στο Goethe-Institut Thessaloniki από 1 έως 23 Δεκεμβρίου 2025, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:30.
Η παραμονή του στη Θεσσαλονίκη θα είναι σύντομη, καθώς θα δοθούν μόνο οκτώ παραστάσεις, πριν η παραγωγή μεταφερθεί στην Αθήνα. Γραμμένος στον απόηχο της ανόδου του φασισμού στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, ο «Σλάντεκ» συναντά έναν σύγχρονο κόσμο που εξακολουθεί να δοκιμάζεται από τις ίδιες πληγές, τη βία, τον αυταρχισμό και τη συλλογική ευθύνη. Η παράσταση επανέρχεται για να ανοίξει εκ νέου έναν δημόσιο διάλογο γύρω από ζητήματα που παραμένουν οδυνηρά επίκαιρα, όπως είναι η ρητορική μίσους στο διαδίκτυο, η υποβάθμιση της γλώσσας, οι γυναικοκτονίες, η ξενοφοβία, η ομοφοβία, καθώς και ο τηλεοπτικός και διαδικτυακός λαϊκισμός.
Η παραγωγή ανεβαίνει στο Goethe-Institut Thessaloniki υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, σε μετάφραση Γιώργου-Κωνσταντίνου Μιχαηλίδη και σκηνοθεσία Θάνου Νίκα. Τη δραματουργία υπογράφει η Πηνελόπη Χατζηδημητρίου, ενώ τον σκηνικό χώρο και τα κοστούμια επιμελείται η Ευαγγελία Κιρκινέ. Ο γραφιστικός σχεδιασμός είναι της Χρύσας Νίκα. Στην παράσταση συμμετέχει ένα πενταμελές σύνολο ηθοποιών: Πάνος Αναγνωστόπουλος, Δανάη Κλάδη, Αλέξης Κότσυφας, Ευγενία Κουζέλη και Θέμης Σουφτάς, που δίνουν ζωή σε ένα έργο το οποίο συνδέει με οξύτητα την ιστορική μνήμη με τις σύγχρονες κοινωνικές και πολιτικές ανησυχίες.
●«Βροχή τα Βέλη» με τον Στράτο Τζώρτζογλου στο Artbox Fargani | Από 1/12
Η συγκινητική και βαθιά εξομολογητική παράσταση «Βροχή τα Βέλη», με πρωταγωνιστή τον Στράτο Τζώρτζογλου σε σκηνοθεσία του ίδιου μαζί με τη Μαρία Τσαρούχα, παρουσιάζεται στη σκηνή του Artbox Fargani (Αγίου Παντελεήμονος 10) για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων, στις 1, 2, 8 και 9 Δεκεμβρίου 2025, με δύο καθημερινές εμφανίσεις (18:00 & 21:00). Το έργο συνοδεύεται από μουσική του Γιάννη Ζουγανέλη, ενώ τους φωτισμούς υπογράφει η Μαρία Τσαρούχα.
Με ποιητικές φράσεις που λειτουργούν σαν θραύσματα μνήμης, «Όταν σε πρωτοείδα ένιωσα την καρδιά μου να γίνεται ένα με το κορμί μου», «Πόσο εδώ είσαι ενώ λείπεις…», το έργο βυθίζεται στην εσωτερική διαδρομή ενός άντρα που φτάνει στα πενήντα του χρόνια και αποφασίζει να “προβάρει” τη ζωή του πριν την αφηγηθεί στους καλεσμένους των γενεθλίων του.
Καθώς μιλά για τα παιδικά χρόνια, την καριέρα του, τον γάμο του, τους έρωτες, τους φόβους, τις απώλειες, τις εμμονές και τα λάθη του, το κοινό ανακαλύπτει τον χαρακτήρα μέσα από τις ερμηνείες του Στράτου Τζώρτζογλου και της Μυρτούς Δημητρακοπούλου, οι οποίοι με ένταση και ευαισθησία αποδίδουν τη βαθιά ανθρώπινη πλευρά των αναμνήσεων και των συναισθημάτων.
Ο ήρωας με χιούμορ, τρυφερότητα αλλά και απόλυτη εκκάλυψη, μιλά για τη ματαιότητα του ναρκισσισμού, την απώλεια της αγάπης, τον έρωτα που χάθηκε, το παιδί που δεν γεννήθηκε, τον πατέρα που χάθηκε στον Ατλαντικό, τη γιαγιά που λάτρευε, τον χωρισμό που τον καθόρισε, αλλά και την ελπίδα να ξαναγεννηθεί ως ένας νέος άνθρωπος.
Όπως σημειώνει ο ίδιος ο Τζώρτζογλου:
«Κανέναν δεν περιμένω, κανείς δεν με περιμένει. Έχω μόνο εσάς… Ελάτε να μου ευχηθείτε να διώξω μακριά τον κακό εαυτό μου και εύχομαι να ξαναγεννηθώ από την αρχή. Αλήθεια, είναι αργά για ν’ αλλάξω;»
Η παράσταση είναι μια βαθιά ανθρώπινη κατάθεση, ένας μονόλογος κάλεσμα για ενσυναίσθηση, κάθαρση και αναγέννηση, που συνδυάζει τη σκηνοθετική ματιά, τη μουσική σύνθεση, την υποκριτική δεινότητα και τη σκηνική αισθητική για να δημιουργήσει μια ολοκληρωμένη θεατρική εμπειρία.
●Η υπέροχη «Πετριχώρα» επιστρέφει στο Θέατρο Αυλαία για λίγες παραστάσεις | Από 3/12
Μετά τις συνεχόμενες sold out εμφανίσεις σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα, αλλά και τις σημαντικές διακρίσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό, η “Πετριχώρα” επιστρέφει στο Θέατρο Αυλαία για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Η επιτυχία της παράστασης – αποτέλεσμα της σκηνοθετικής ματιάς του Χάρη Θώμου – έχει δημιουργήσει ένα μικρό θεατρικό φαινόμενο, με βραβεύσεις και παρουσιάσεις που ταξίδεψαν πέρα από τα ελληνικά σύνορα.
Η «Πετριχώρα» – η ηπειρώτικη ντοπιολαλιά του «πετριχώρ», της μυρωδιάς της γης μετά τη βροχή – αποτελεί μια μυσταγωγική σκηνική εμπειρία, που ανασύρει και ζωντανεύει την προφορική παράδοση αιώνων.
Βασισμένη στο θρυλικό δημοτικό τραγούδι «Το Γιοφύρι της Άρτας» και στις βαλκανικές παραλλαγές του, η παράσταση μας οδηγεί στην ιστορία της Λυγερής: από τη στιγμή που η μοίρα τη σημαδεύει, μέχρι την προδοσία από τον Πρωτομάστορα και τους συντοπίτες της, που οδηγεί στο τραγικό χτίσιμό της στα θεμέλια του γεφυριού.
Εννέα ηθοποιοί συνθέτουν μια πολυφωνική σκηνική κοινότητα, η οποία μέσα από το παραδοσιακό τραγούδι, τα τελετουργικά μοτίβα και τη σωματικότητα της ερμηνείας, χτίζει και γκρεμίζει διαρκώς τον κόσμο του μύθου. Πρόκειται για μια παράσταση θεάτρου της επιτέλεσης, που φέρνει τον θεατή αντιμέτωπο με την ίδια την ουσία της παράδοσης.
Η «Πετριχώρα» είναι «μια χώρα που δεν χτίσαμε, ένα τραγούδι που δεν έχει βρει τα λόγια να πει την αλήθεια», μια σκηνική διαδρομή στην οποία το κοινό καλείται να συμπορευτεί.
Ερμηνεύουν: Νεφέλη Γκίκογλου, Βασιλική-Λυδία Καλογιάννη, Δημήτρης Κρίκος, Αριάδνη Κώστα, Ευαγγελία Μπότση, Λένα Νεστορίδου, Γεωργία Ποντσουκτσή, Θάνος Πουμάκης, Ελένη Χριστοφή.
Πρόγραμμα παραστάσεων: Τετάρτη 3, 10, 17 & Πέμπτη 4, 11, 18 Δεκεμβρίου 2025 – Ώρα έναρξης: 21:30 – Χώρος: Θέατρο Αυλαία, Τσιμισκή 136, Θεσσαλονίκη
●«Στα Καλά του Καθισμένου» στο Αμφιθέατρο «Σταύρος Κουγιουμτζής» με ελεύθερη είσοδο και μετά… «Σοφούλη» | Από 3/12
Την Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2025 στις 20.00, το Αμφιθέατρο «Σταύρος Κουγιουμτζής» στο Δημαρχείο Πανοράματος υποδέχεται την παράσταση «Στα Καλά του Καθισμένου», με τους Δημήτρη Αντωνίου και Μιχάλη Σαρόπουλο. Πρόκειται για ένα έργο που προσεγγίζει με αφοπλιστική ειλικρίνεια την εμπειρία της αναπηρίας, την καθημερινότητα, τις δυσκολίες αλλά και τις προσωπικές υπερβάσεις, αναδεικνύοντας τη δύναμη της διαφορετικής ματιάς. Η παρουσίαση εντάσσεται στις δράσεις του Δήμου Πυλαίας–Χορτιάτη για την προώθηση της συμπερίληψης μέσα από την τέχνη. Η είσοδος τη μέρα αυτή στο «Σταύρος Κουγιουμτζής» είναι ελεύθερη, ώστε όλοι να έχουν τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν την παράσταση και να συμμετάσχουν σε μια θεατρική εμπειρία που επιδιώκει να ανοίξει διάλογο και να ενισχύσει την κατανόηση γύρω από την αναπηρία. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Αμφιθέατρο «Σταύρος Κουγιουμτζής» (Απ. Σαμανίδη 21), στο Πανόραμα, προσφέροντας ένα φιλόξενο και προσβάσιμο περιβάλλον για όλους.
Από τις 6 Δεκεμβρίου, οι δύο ερμηνευτές ανεβαίνουν και στη σκηνή του Θεάτρου Σοφούλη, επιστρέφοντας φέτος στην αγαπημένη τους πόλη, τη Θεσσαλονίκη, για ακόμη τέσσερις παραστάσεις. Με χιούμορ και αυθεντικότητα, οι δύο δημιουργοί ονειρεύτηκαν έναν κόσμο με περισσότερη προσβασιμότητα για τα άτομα με αναπηρία και λιγότερη ανασφάλεια στην καθημερινότητα κι έβαλαν στόχο, μέσα από το θέατρο, να κάνουν αυτό το όνειρο πραγματικότητα. Το έργο, που παντρεύει το χιούμορ με την αναπηρία, αποδεικνύει με τον πιο διασκεδαστικό τρόπο ότι αυτά τα δύο μπορούν να συνυπάρχουν και μάλιστα να αποτελέσουν αφετηρία για κοινωνίες με λιγότερη ανισότητα και λιγότερα ταμπού.
●Η μαύρη κωμωδία «Ρόζα» στο Θέατρο Τεχνών | Από 4/12
Η «Ρόζα» του Maurice Pons επιστρέφει, αυτή τη φορά στο Θέατρο Τεχνών Θεσσαλονίκης στην Κωνσταντινουπόλεως 75, από την ομάδα θεάτρου «δίpus άpterus». Μετά το πρώτο, ιδιαίτερα θερμό, πέρασμά της από το Θέατρο Άνετον τον περασμένο Μάιο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ «Ανοιχτή Σκηνή» του Δήμου Θεσσαλονίκης, η παράσταση ανεβαίνει ξανά για δύο τριήμερα: 4, 5, 6 Δεκεμβρίου 2025 και 25, 26, 27 Δεκεμβρίου 2025, στις 21:00.
Η νεοσύστατη θεατρική ομάδα «δίpus άpterus», που ιδρύθηκε το 2025 από τους ηθοποιούς Ιωάννη Καμπούρη και Ανδρομάχη Μπάρδη με έδρα τη Θεσσαλονίκη, παρουσιάζει τη «Ρόζα» ως την πρώτη της παραγωγή, εμπνευσμένη από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Pons.
Η ιστορία εκτυλίσσεται σε έναν κόσμο που έχει ερημώσει από έναν δεκαετή πόλεμο, όπου μοναδικοί κάτοικοι πλέον, οι στρατιώτες, παλεύουν να διατηρήσουν μια ψευδαίσθηση κανονικότητας. Όταν μυστηριώδεις εξαφανίσεις αρχίζουν να ταράζουν το στρατόπεδο, τα βλέμματα στρέφονται προς μια ταβέρνα και τη σκοτεινά γοητευτική ιδιοκτήτριά της, τη Ρόζα. Η παρακολούθηση της ταβέρνας εντείνεται, εθελοντές στρατιώτες στέλνονται να διερευνήσουν, αλλά κανείς δεν επιστρέφει. Η παράσταση, με χιούμορ και υπαρξιακό βάθος, θέτει διαχρονικά ερωτήματα γύρω από την ευτυχία και τη δυστυχία, την ύπαρξη και την ανυπαρξία, τον έρωτα και τον θάνατο. Εμπνευσμένοι από τη λογοτεχνική πηγή, οι τέσσερις ηθοποιοί σκηνοθετούν από κοινού μια ιστορία που ρωτά ποιος είναι πραγματικά ευτυχισμένος και πόσο μακριά βρίσκεται, τελικά, ο Παράδεισος;
Κείμενο παράστασης: Ιωάννης Καμπούρης, Ανδρομάχη Μπάρδη και σκηνοθεσία: ο θίασος
Ερμηνεύουν: Ιωάννης Καμπούρης, Γιώργος Κωνσταντίνου, Ανδρομάχη Μπάρδη, Σωτήρης Ρουμελιώτης
●Ο Γιάννης Μπέζος σκηνοθετεί «Η Γυναίκα που Μαγείρεψε τον Άντρα της» στη Θεσσαλονίκη | Από 5/12
Την εμβληματική βρετανική μαύρη κωμωδία της Debbie Isitt, «Η Γυναίκα που Μαγείρεψε τον Άντρα της», παρουσιάζει φέτος ο Γιάννης Μπέζος, υπογράφοντας τη σκηνοθεσία, τη μετάφραση και τη μουσική επιμέλεια του έργου. Η παράσταση κάνει πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη, στο Θέατρο Ράδιο Σίτυ (Λεωφ. Βασ. Όλγας 11 & Παρασκευοπούλου 9), από τις 5 Δεκεμβρίου 2025 έως τις 11 Ιανουαρίου 2026, προτού συνεχίσει την πορεία της στην Αθήνα.
Πρωταγωνιστούν τρεις ηθοποιοί με δυναμισμό, που έχουν ξεχωρίσει για τις ερμηνείες τους και τη διάθεση τους να είναι πάντα ακριβείς σε όσα κάνουν, αυτοί είναι η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, ο Λαέρτης Μαλκότσης και η Έλενα Χαραλαμπούδη.
Η υπόθεση εκτυλίσσεται γύρω από ένα ερωτικό τρίγωνο που κορυφώνεται σε ένα δείπνο με απρόβλεπτο… μενού. Ο Κεν εγκαταλείπει τη σύζυγό του, Χίλαρι, έπειτα από είκοσι χρόνια γάμου για τα μάτια της νεότερης Λόρα. Όταν όμως συνειδητοποιεί ότι η νέα του ζωή στερείται σπιτικού φαγητού και συναισθηματικής ασφάλειας, ζυγίζει ξανά τις επιλογές του. Η Χίλαρι τον καλεί –μαζί με τη Λόρα– σε ένα τελευταίο δείπνο. Εκείνο που θα σερβιριστεί, όμως, δεν είναι απλώς φαγητό, αλλά μια επιδέξια μαγειρεμένη πράξη εκδίκησης.
Γραμμένο το 1991, το έργο έκανε πρεμιέρα στο Arts Centre του Λονδίνου και παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο ανατρεπτικά και πολυπαιγμένα δείγματα της σύγχρονης βρετανικής δραματουργίας. Η Isitt συνδυάζει καυστικό χιούμορ, σαρκασμό και σκοτεινή ειρωνεία, φωτίζοντας τις πιο γλυκόπικρες, πικάντικες και οδυνηρές πλευρές των ερωτικών σχέσεων.
Η παράσταση είναι κατάλληλη για άνω των 15 ετών και περιέχει ακατάλληλη φρασεολογία.
●Η Πηνελόπη Αναστασοπούλου είναι η «Μέδουσα» στο Θέατρο Αθήναιον | Από 6/12
Η «ΜΕΔΟΥΣΑ», το θεατρικό έργο–μανιφέστο του Μιχάλη Καραγιάννη, έρχεται στη σκηνή του ανανεωμένου Θεάτρου Αθήναιον (Λεωφ. Βασ. Όλγας 35) από το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, η Πηνελόπη Αναστασοπούλου ενσαρκώνει μια σύγχρονη Μέδουσα που αρνείται πλέον να σωπαίνει, μια γυναίκα που μετατρέπει τον πόνο σε φωνή, τη σιωπή σε αντίσταση, και την αδικία σε φωτεινή διεκδίκηση. Η σκηνοθεσία του Αντώνη Καραγιάννη απογυμνώνει τον αρχαίο μύθο από τη μυθολογική του απόσταση και τον μεταφέρει στο σήμερα, σε έναν κόσμο όπου η βία, η κακοποίηση και η αποσιώπηση εξακολουθούν να καθορίζουν τις ζωές πολλών γυναικών.
Στον πυρήνα του έργου βρίσκεται η γνωστή μυθολογική αφήγηση: Η Μέδουσα, ιέρεια της Θεάς Αθηνάς, βιάζεται από τον Ποσειδώνα και αντί να δικαιωθεί, τιμωρείται. Τα μαλλιά της μεταμορφώνονται σε φίδια, η ομορφιά της γίνεται τέρας, και το βλέμμα της καταδικάζεται να πετρώνει όποιον την αντικρίζει. Στην παράσταση, όμως, αυτός ο μύθος διαβάζεται αλλιώς: Η Μέδουσα είναι κάθε γυναίκα που κακοποιήθηκε και δεν άκουσε ποτέ το “σε πιστεύουμε”. Είναι κάθε γυναίκα που φιμώθηκε. Κάθε ψυχή που ένιωσε να γίνεται πέτρα για να επιβιώσει.
Με τη σκηνογραφία της Μαγδαληνής Σίγα και τη μουσική σύνθεση του Φώτη Μπενάρντο, η παράσταση αναπτύσσεται μέσα σε ένα έντονα ατμοσφαιρικό οπτικοακουστικό περιβάλλον, όπου το σώμα, ο λόγος και ο ήχος συνυπάρχουν ως μια τελετουργική εμπειρία θεάτρου, ποίησης και διαμαρτυρίας.
Ιδιαίτερη στιγμή της παράστασης αποτελεί η αφιλοκερδής συμμετοχή της Κάτιας Δανδουλάκη, η οποία χαρίζει τη φωνή της σε επιλεγμένα σημεία του έργου, ενισχύοντας τον συμβολικό του πυρήνα.
Η «ΜΕΔΟΥΣΑ» δεν ανήκει στο παρελθόν. Είναι η ιστορία του τώρα· βρίσκεται παντού γύρω μας.
Μια παράσταση–κραυγή.
Μια γυναίκα απέναντι στο σκοτάδι.
Μια Μέδουσα που δεν φοβάται πια να κοιτάξει.
