Φτωχότερος είναι από σήμερα ο χώρος της δημοσιογραφίας και του πολιτισμού, καθώς πέθανε σε ηλικία 87 ετών ο δημοσιογράφος Δημήτρης Γκιώνης, έπειτα από επιπλοκές της νόσου Πάρκινσον από την οποία έπασχε τα τελευταία χρόνια. Ο Δημήτρης Γκιώνης υπήρξε μία από τις σημαντικότερες μορφές του πολιτιστικού ρεπορτάζ στην Ελλάδα, ταυτισμένος κυρίως με την ιστορική πορεία της Ελευθεροτυπία αλλά και αργότερα της Εφημερίδα των Συντακτών.
Γνωστός στη δημοσιογραφική κοινότητα ως ο «μέντορας του Πολιτιστικού», ο Γκιώνης υπηρέτησε επί δεκαετίες το πολιτιστικό ρεπορτάζ με συνέπεια, μαχητικότητα και βαθιά γνώση του αντικειμένου. Μέσα από έρευνες, συνεντεύξεις και αιχμηρά σχόλια υπερασπίστηκε τον ρόλο του πολιτισμού στις εφημερίδες, συμβάλλοντας καθοριστικά στην αναγνώριση του πολιτιστικού ρεπορτάζ ως ισότιμου με τα υπόλοιπα μεγάλα δημοσιογραφικά πεδία.
Γεννημένος το 1939 στη Δημητσάνα Αρκαδίας, μεγάλωσε σε πολυμελή οικογένεια και πέρασε τα νεανικά του χρόνια στην Αθήνα, δουλεύοντας στα οικογενειακά περίπτερα. Από νωρίς είχε πάθος με τα βιβλία και τη γραφή, με όνειρο να γίνει δημοσιογράφος και συγγραφέας — κάτι που τελικά κατάφερε και στα δύο πεδία.
Ξεκίνησε επαγγελματικά το 1964 στην εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή», ενώ κατά τη διάρκεια της δικτατορίας αναγκάστηκε να φύγει στο εξωτερικό, ζώντας αρχικά στη Γαλλία και στη συνέχεια στον Καναδά μέχρι το 1973. Εκεί συνέχισε να εργάζεται σε ελληνόφωνα έντυπα και δημιούργησε σημαντικές φιλίες και συνεργασίες με ανθρώπους των τεχνών.
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, υπήρξε από τους πρωτεργάτες της ιστορικής εφημερίδας Ελευθεροτυπία, όπου εργάστηκε επί δεκαετίες ως αρχισυντάκτης του πολιτιστικού ρεπορτάζ. Παράλληλα συνεργάστηκε με τη θρυλική τηλεοπτική εκπομπή Παρασκήνιο, συμμετέχοντας στην έρευνα και το ρεπορτάζ της εκπομπής από το 1976 έως το 1983.
Στην πολυετή πορεία του συνδέθηκε με κορυφαίες προσωπικότητες του πολιτισμού, όπως οι Μίκης Θεοδωράκης, Μελίνα Μερκούρη, Μάνος Λοΐζος και Διονύσης Σαββόπουλος, πραγματοποιώντας περισσότερες από 1.000 συνεντεύξεις και αμέτρητα ρεπορτάζ.
Παράλληλα, ανέπτυξε σημαντική συγγραφική δραστηριότητα, εκδίδοντας βιβλία αυτοβιογραφικού και δημοσιογραφικού χαρακτήρα που γνώρισαν μεγάλη απήχηση. Ανάμεσα τους το 1994 κυκλοφόρησε το αφήγημα «Τώρα θα δεις», το 1996 τη συνέχειά του με τίτλο «Το περίπτερο», ενώ η τριλογία ολοκληρώθηκε το 1999 με το «Έτσι κι αλλιώς…». Το 1996 εξέδωσε επίσης το βιβλίο «Καλύτερα στον τυπογράφο παρά στον ψυχίατρο», που περιλαμβάνει 18 συνεντεύξεις με τον Βασίλη Βασιλικό σε διάστημα 30 ετών.
Μέχρι το τέλος της ζωής του παρέμεινε ενεργός στον χώρο, προσφέροντας τη γνώση και την εμπειρία του και ως μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ.
Οι λεπτομέρειες για την κηδεία του δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί.
