του Ειδικού Συνεργάτη
«Πανεπιστήμια εγκληματικότητας» όπου βρίσκουν ασφαλές καταφύγιο άτομα τα οποία ασχολούνται με κάθε λογής παράνομες δραστηριότητες, χαρακτηρίζει τους συνδέσμους των μεγάλων ομάδων πρώην συνδεσμίτης που έχει πλέον αφήσει πίσω του τον ατέρμονο κύκλο της τυφλής οπαδικής βίας.
Μιλώντας στη «Θ», ο πρώην συνδεσμίτης (που για ευνόητους λόγους διατηρεί την ανωνυμία του και τα στοιχεία του οποίου βρίσκονται στη διάθεση της εφημερίδας) επισημαίνει τα κίνητρα τόσο των επικεφαλής των συνδέσμων όσο και των διοικήσεων τον ομάδων, που αμφότεροι επωφελούνται από την κοινή τους συνύπαρξη – οι μεν βγάζοντας «εύκολα» χρήματα πουλώντας οπαδιλίκι, οι δε από την ύπαρξη κατευθυνόμενου «ιδιωτικού στρατού». Παράλληλα αναλύει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί κάποιος να «αναρριχηθεί» στην ιεραρχία ενός συνδέσμου, αναφέρεται στις ιδεολογικές κόντρες μεταξύ των συνδέσμεων ακόμη και της ίδιας ομάδας και εξηγεί πώς μπορεί να βρεθούν μπλεγμένα χωρίς καλά καλά να το καταλάβουν νεαρά παιδιά που απλά διακατέχονται από αγνή και άδολη αγάπη για την ομάδα τους.
Πώς αρχίζει κάποιος να πηγαίνει σε σύνδεσμο και σε τι ηλικία;
Αρχίζει όταν είναι παιδί. Σε πηγαίνει στο γήπεδο ο πατέρας σου ή κάποιος συγγενής. Σιγά-σιγά αρχίζεις να παρακολουθείς περισσότερο την κερκίδα των φανατικών παρά το ίδιο το παιχνίδι, μαγεύεσαι. Μέχρι που συναντάς κάποιο παιδί που υποστηρίζει την ίδια ομάδα και αποφασίζετε να πάτε μαζί στο πέταλο. Το ένα φέρνει το άλλο και καταλήγετε στον σύνδεσμο. Είστε 15-16 χρονών, με άπλετο ελεύθερο χρόνο και πολλές φορές χωρίς παρέες και ο σύνδεσμος γίνεται ένας τρόπος να περνάς την ώρα σου.
Όταν είσαι μικρός, πώς σε αντιμετωπίζουν οι μεγαλύτεροι;
Κερδίζουν από σένα, τους αφήνεις χρήματα. Ξοδεύεις το χαρτζιλίκι σου σε αυτοκόλλητα με διακριτικά της ομάδας, αγοράζεις εισιτήρια και ρούχα. Έχεις και προνόμια, ο σύνδεσμος πολλές φορές σου παρέχει πχ. έκπτωση στη συνδρομή γυμναστηρίου. Απλώς πηγαίνεις στο γυμναστήριο του συλλόγου, λες ότι είσαι από τον σύνδεσμο και γυμνάζεσαι σχεδόν δωρεάν. Είναι το πρώτο βήμα μετατροπής σου σε στρατιώτη του συνδέσμου. Άμα είσαι αφελής σε εκμεταλλεύονται, γίνεσαι το παιδί για τα θελήματα, σε στέλνουν πχ. να πάρεις τσιγάρα από το περίπτερο. Φυσικά, επειδή κάθε σύνδεσμος έχει τη δική του πολιτική ιδεολογία (ακροδεξιοί ή αναρχικοί), σου γίνεται πλύση εγκεφάλου και σε αυτό το κομμάτι.
Οι «αρχηγοί» πώς φέρονται, τι αύρα εκπέμπουν;
Αργά ή γρήγορα καταλαβαίνεις ότι υπάρχουν πολλοί που βιοπορίζονται από την ενασχόλησή τους με τα οπαδικά, ότι όλα γίνονται για το οικονομικό όφελος. Φυσικά ακούς ιστορίες για το πόσο σκληρός είναι ο ένας και ο άλλος και, αν είσαι αφελής, τους βλέπεις σαν ίνδαλμα, τους θαυμάζεις.
Όλοι αυτοί πώς βγάζουν χρήματα; Υπάρχει τρόπος να διεισδύσεις και εσύ στο στενότερο κύκλο και να παίρνεις κι εσύ μεροκάματο;
Οι σύνδεσμοι είναι πανεπιστήμια εγκληματικότητας, θα βρεις ανθρώπους που ασχολούνται με κάθε λογής παράνομη δραστηριότητα: διακίνηση ναρκωτικών, εκβιασμοί, ληστείες, ό,τι θέλεις! Επίσης, πουλάνε εισιτήρια που προμηθεύονται σε χαμηλή τιμή, της τάξεως των 5 ευρώ, τα οποία μεταπωλούν για 15-20 ευρώ χωρίς να χρειάζεται ο αγοραστής ούτε κάρτα φιλάθλου, ούτε τίποτα. Ακόμη και τώρα που τα εισιτήρια είναι ονομαστικά και μόνο μέσω gov, αρκεί ένα ΑΜΚΑ για να προμηθευτεί ο οποιοσδήποτε εισιτήριο. Πουλάνε ρούχα της ομάδας, κάτι σαν άτυπη μπουτίκ, αυτοκόλλητα και μπύρες στο γήπεδο. Η πίτα είναι μεγάλη. Αν περνάς πολύ χρόνο στο σύνδεσμο και στο γήπεδο και σε γνωρίσουν, μπορείς να βγάλεις κι εσύ χρήματα με τους τρόπους που προανέφερα. Ο απώτερος στόχος πολλών είναι να προσληφθούν στην εκάστοτε ΠΑΕ. Σε ότι πόστο και να σε βάλουν, ο μισθός είναι πολύ καλός, είσαι κανονικά ασφαλισμένος και συνήθως το αντικείμενο της εργασίας δεν είναι κάτι απαιτητικό, για παράδειγμα εργάζεσαι ως ασφάλεια του γηπέδου.
Πώς γίνεται η επιλογή του ποιος θα προσληφθεί;
Άτομα που έχουν ήδη κάποια θέση στην ΠΑΕ λόγω μακροχρόνιας σχέσης με συνδέσμους, επιλέγουν τους επόμενους μόλις προκύψουν θέσεις εργασίας. Φυσικά επιλέγουν αυτούς με τους οποίους έχουν καλή σχέση, άτομα τα οποία έχουν αποδείξει την αφοσίωσή τους.
Πώς αποδεικνύεται η αφοσίωση; Αρκεί να είσαι πολλά χρόνια στον σύνδεσμο;
Είναι απαραίτητο αυτό, αλλά δεν αρκεί. Πρέπει όταν προκύψει «σκηνικό», δηλαδή επίθεση από οπαδούς άλλης ομάδας ή γενικότερα όταν κληθείς να χρησιμοποιήσεις βία, κάτι που είναι αναπόφευκτο αν ασχολείσαι καθημερινά με τα οπαδικά, να είσαι έτοιμος να χτυπήσεις. Όλοι οι υψηλά ιστάμενοι στην ιεραρχία έχουν τάση για βία και το έχουν αποδείξει πολλές φορές, έχουν μαχαιρώσει, έχουν δείρει και έχουν κλέψει ρούχα και πανό αντίπαλης ομάδας. Επειδή η Θεσσαλονίκη είναι μικρή πόλη, με τα χρόνια οι οπαδικές διαμάχες έχουν εξελιχθεί και σε προσωπικές βεντέτες. Οι ακραίοι οπαδοί της μιας ομάδας γνωρίζουν τους ακραίους της άλλης και δημιουργείται μια συνθήκη συνεχούς επιθυμίας για εκδίκηση.
Ποιο είναι το κέρδος των ΠΑΕ όταν προσλαμβάνουν τέτοια άτομα;
Δημιουργούν στρατό. Όταν υπάρχουν τόσα χρήματα στο τραπέζι, πάντα χρειάζεσαι ανθρώπους που θα κάνουν τη βρώμικη δουλειά και θα εμπνέουν φόβο υπερασπίζοντας τα συμφέροντα του συλλόγου. Όσο μεγαλύτερο στρατό έχεις, τόσο περισσότερη πολιτική πίεση ασκείς. Δύσκολα κάποιος πολιτικός θα σταθεί απέναντί σου γιατί το πολιτικό του κόστος θα είναι μεγάλο. Εννοείται ότι υπάρχει και νομική υποστήριξη από την ΠΑΕ όταν αυτά τα άτομα συλλαμβάνονται και έχουν προβλήματα με τον νόμο. Σκέψου πόσο άτρωτος νιώθει ένας χούλιγκαν που ενεργεί σε ένα τέτοιο πλαίσιο!
Οι σύνδεσμοι της ίδιας ομάδας έχουν καλές σχέσεις μεταξύ τους;
Συχνά, όχι. Τα οικονομικά τους συμφέροντα αντικρούονται, για παράδειγμα όταν γίνονται περισσότερες προσλήψεις ατόμων στην ΠΑΕ από έναν σύνδεσμο και όχι εξίσου πολλές από κάποιον άλλον. Υπάρχουν και εσωτερικές διαμάχες. Όπως προανέφερα, οι πολιτικές θέσεις κάθε συνδέσμου είναι διαφορετικές οπότε και αυτό παίζει ρόλο στις συχνές ρήξεις των μεταξύ τους σχέσεων.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
