Σε βαρύ κλίμα συγκίνησης και οδύνης, πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε σήμερα στη Μητρόπολη Αθηνών για να πει το ύστατο χαίρε στη μεγάλη ερμηνεύτρια, Μαρινέλλα, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών το περασμένο Σάββατο (28/03). Η απώλειά της σηματοδοτεί το τέλος μίας ολόκληρης εποχής για το ελληνικό τραγούδι και η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη αναμνήσεις και συγκίνηση.
Η εξόδιος ακολουθία ξεκίνησε στις 14:00, ενώ νωρίτερα, από τις 8:00 το πρωί, η σορός της είχε φτάσει στο παρεκκλήσι του Ιερού Ναού Αγίου Ελευθερίου, όπου τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα μέχρι τις 13:00. Πλήθος κόσμου είχε συγκεντρωθεί από νωρίς για να αποτίσει φόρο τιμής στην εμβληματική ερμηνεύτρια, χειροκροτώντας τη φωνή που σημάδεψε δεκαετίες της ελληνικής μουσικής σκηνής.
Στο παρεκκλήσι βρέθηκε και η οικογένεια της Μαρινέλλας, η οποία αποφάσισε η ταφή να γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο. Αντί για στεφάνια, η οικογένεια ζήτησε όσοι επιθυμούν να συνεισφέρουν με δωρεές στον σύλλογο Φλόγα, που στηρίζει παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες και τις οικογένειές τους.
Στην κηδεία παρευρέθηκαν δεκάδες καλλιτέχνες και προσωπικότητες από τον πολιτικό και καλλιτεχνικό χώρο. Μεταξύ αυτών ήταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Χάρης Δούκας, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο Παναγιώτης Γιαννάκης, ο Μανώλης Μητσιάς, ο Μάριος Φραγκούλης, ο Γιώργος Περρής, η Πέγκυ Ζήνα, ο Αντώνης Ρέμος, η Υβόννη Μπόσνιακ, ο Γιώργος Νταλάρας με τη γυναίκα του Άννα, ο Γιώργος Κιμούλης, η Χάρις Αλεξίου, ο Λάκης Λαζόπουλος, ο Τάκης Ζαχαράτος, η Μπέτυ Μαγγίρα, ο Γιώργος Τσαλίκης, ο Κώστας Μαρτάκης, ο Πασχάλης, ο Θοδωρής Κατσαφάδος, ο Δημήτρης Παπαζόγλου και πολλοί άλλοι.
Μοναδικοί ομιλητές στην τελετή θα είναι η Χάρις Αλεξίου και ο Γιώργος Νταλάρας, εκφωνώντας επικήδειους, παρά την επιθυμία της ίδιας της Μαρινέλλας να μην πραγματοποιηθούν τέτοιοι λόγοι. Η Ελλάδα αποχαιρετά σήμερα μία από τις μεγαλύτερες φωνές που γνώρισε ποτέ, μια ερμηνεύτρια που με τη σκηνική της παρουσία και το ταλέντο της άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της στο ελληνικό πεντάγραμμο.
Ολόκληρος ο επικήδειος της Χαρούλας Αλεξίου
Στο Ωδείο Ηρώδου του Αττικού. Το Ηρώδειο. Εκεί που κάθε Έλληνας και ξένος καλλιτέχνης ποθεί να εμφανιστεί. Στη σκιά της Ακρόπολης, στη σκιά του Παρθενώνα. Εκεί διάλεξες, Μαρινέλλα, αρχόντισσά μας, να τραγουδήσεις α καπέλα το μεγάλο αντίο σου. Άφησες την τελευταία σταγόνα της φωνής σου στον βωμό του Ηρωδείου. Έκλεισες τα μάτια σου και δεν μας ξανατραγούδησες. Κι ας χτυπούσε ακόμα η καρδιά σου. Ο κόσμος που σε λάτρεψε, όμως, δεν σε άφηνε να φύγεις. Δεν σου επέτρεπε να τον αφήσεις. Περίμενε να επιστρέψεις, γιατί έτσι τον είχες μάθει. Να παίζεις μαζί του, με τα «φύγε», «ναι», «έλα» σου.
Όλη η Ελλάδα μιλάει για σένα. Και οι τραγουδιστές της χώρας είναι εδώ να σε τιμήσουν. Και όχι μόνο οι συνάδελφοί σου οι τραγουδιστές, αλλά οι συνάδελφοί σου οι ηθοποιοί, οι σκηνοθέτες σου, οι σκηνογράφοι σου, οι μουσικοί σου, οι ηχολήπτες σου, οι φωτιστές, οι χορευτές, οι παραγωγοί, οι μοδίστρες, οι μακιγιέρ, οι κομμωτές, οι μετρ, οι δημοσιογράφοι και όλος ο πολιτικός κόσμος της χώρας. Μιλάει για σένα όλος ο ελληνισμός που κατοικεί σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη και που τον κατέκτησες κι αυτόν.
Μιλάνε λόγια αληθινά, λατρευτικά. Σε λένε εμβληματική τραγουδίστρια. Πολλοί σε λένε μάνα, σε λένε φίλη, σε λένε εξαιρετική συνάδελφο. Σε λένε γενναιόδωρη, δασκάλα, αιώνια φωνή, γυναίκα με τσαγανό. Μιλάνε για το χιούμορ σου, το νοιάξιμό σου για τους αδύναμους και την ευγνωμοσύνη που νιώθουν όσοι σε γνώρισαν. Και οι νεότεροι, για όσα τους δίδαξες.
Ένας φίλος είπε: «Όποιον δεν τον αγκάλιασε η Μαρινέλλα και όποιον δεν του έσφιξε το χέρι, τίποτα δεν ένιωσε απ’ την αγάπη της». Το φως σου το λάβαμε όμως και από μεγάλες αποστάσεις.
Μαρινέλλα μου… καπετάνισσα. Αυτή η φωνή… από ποια κρυστάλλινη πηγή γεννήθηκε; Σήμερα κάνω κάτι που δεν είχα ποτέ φανταστεί πως θα κάνω. Στην πρώτη μου ακρόαση πέρασα με δικό σου τραγούδι. Και τώρα κλήθηκα απ’ το παιδί σου να μιλήσω για τις χάρες σου, εδώ μπροστά σου και μπροστά σε τόσους αγαπημένους σου που έχετε ζήσει και έχετε μοιραστεί πολλά περισσότερα.
Για όσους συνεργαστήκαμε μαζί σου, ήσουν ένα δώρο μεγάλης αξίας. Μας πλούτισες με πολύτιμες αναμνήσεις, κυρά μου. Το καταλαβαίνεις; Θυμάμαι το αφιέρωμά μας στη Βίκυ Μοσχολιού. Ήμασταν δέκα τραγουδίστριες και σε είχαμε κορυφαία. Πόση ομορφιά ήσουνα! Σε θυμάμαι στην τελετή των Ολυμπιακών Αγώνων, να ανοίγεις τα χέρια σου σαν να ήθελες να πετάξεις. Και εκεί κορυφαία. Κορυφαία και ταπεινή.
Έκανα μια γιορτή στο σπίτι μου μια μέρα και θυμάμαι πως μπήκες μέσα σαν βασίλισσα, φορώντας μια χρυσή χάρτινη κορώνα και κρατούσες για μένα ένα πλαστικό διάδημα, γιατί θα ήμουν η πριγκίπισσά σου. Αγκαλιαστήκαμε και γελάσαμε πολύ. Και όλοι έτσι θέλουμε να σε θυμόμαστε. Να γελάς, με αυτή την κρυστάλλινη φωνή, και να είσαι η βασίλισσά μας.
Γιατί σου άρεσε πολύ να γελάς, Μαρινέλλα. Να γελάς, να κουβεντιάζεις, να τραγουδάς και να αγαπάς. Να αγαπάς πολύ
Γιώργος Νταλάρας στον επικήδειο: «Πέταξες πάνω από το Ηρώδειο σαν αρχαία τραγωδός, σαν Εκάβη»
«Μαρινέλα μου, είναι πολύ βαρύ και δύσκολο αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή. Μου το ζήτησες όμως και δεν μπορώ να το αρνηθώ. Ξέρω ότι δεν ήθελες τα πολλά λόγια… Και γιατί να τα πω, άλλωστε; Υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει; Δεν ξέρει τα τραγούδια σου; Την ιστορία σου; Την περιπετειώδη πορεία σου, που δεν ήταν καθόλου εύκολη;
Μια ζωή γεμάτη περιπέτειες και ανατροπές. Άνοιξες πόρτες, έσπασες ταμπού, γκρέμισες κάστρα. Ήσουν γενναία, ανατρεπτική, μοναδική και επίμονη μέχρι το τέλος, δημιουργώντας έτσι ένα πρότυπο που ακολούθησαν οι επόμενες γενιές. Δεν θα ξεχάσω όμως ποτέ με πόσο μεγάλο θαυμασμό και σεβασμό μιλούσες για τις μεγάλες φωνές πριν από σένα. Και έπειτα, όταν μου μιλούσες για τη Βίκυ Μοσχολιού και τα εκπληκτικά τραγούδια που τραγούδησε, και μετά για τη Χαρούλα μας.
Θέλω ακόμα να σου θυμίσω, σαν μουσικός, ότι κατάφερες κάτι απίστευτο. Οι δεύτερες φωνές σου να ακούγονται σαν πρώτες, και να είναι αδιανόητο να φανταστεί κανείς ότι στα τραγούδια που τραγουδάς, αν φύγει η φωνή σου, τα τραγούδια δεν θα ‘ναι ποτέ ίδια. Όταν σε ρώτησα “Βρε μάνα, πώς τα κάνεις όλα αυτά; Πώς παίρνεις τέτοιο ρίσκο;”, μου απάντησες “Η ανάγκη, αγόρι μου”.
Μαρινέλλα, εσύ δεν πέθανες προχθές. Έφυγες, πέταξες πάνω στη σκηνή του Ηρωδείου, τον περασμένο Σεπτέμβρη, σαν αρχαία τραγωδός, σαν την Εκάβη, όπως σε βάφτισε ο Μίνως Βολανάκης πριν από χρόνια. Προχθές όμως, Μαρινέλα, για μένα, πέθανε η δεύτερη μάνα μου. Αυτή που με πήρε παιδάκι σχεδόν από το χέρι και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου. Τζωρτίνα, Τίμο, Μελίνα, Δημητράκη, να είστε περήφανοι, όπως ήταν κι εκείνη για σας. Καλό ταξίδι, μάνα. Και καλή τύχη όπου κι αν πας»
Η κηδεία της Μαρινέλλας αποτελεί ένα τελευταίο, συναισθηματικά φορτισμένο αντίο σε μια καλλιτέχνιδα που ενσάρκωσε τον μύθο της ελληνικής μουσικής και που οι φωνές και τα τραγούδια της θα συνεχίσουν να ζουν στις καρδιές των θαυμαστών της για πάντα.
Στον τόπο της τελευταίας κατοικίας της οδηγήθηκε η μεγάλη ερμηνεύτρια του λαϊκού τραγουδιού, μετά το πέρας της εξόδιου ακολουθίας, που τελέσθηκε στη Μητρόπολη. Η ταφή θα γίνει σε στενό οικογενειακό κύκλο.
