Οι κινηματογραφικές αίθουσες υποδέχονται αυτή την εβδομάδα έξι νέες πρεμιέρες, με το ενδιαφέρον να μοιράζεται ανάμεσα στο απαιτητικό ευρωπαϊκό σινεμά, το κοινωνικό δράμα και τη γνώριμη, καθαρόαιμη χολιγουντιανή περιπέτεια. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν το υποψήφιο για Όσκαρ Διεθνούς Ταινίας και απρόσμενα γοητευτικό «Sirat» του Όλιβερ Λάσε, το καθηλωτικό βελγικό δικαστικό δράμα «Σας Πιστεύουμε» και η νέα περιπέτεια του Τζέισον Στέιθαμ «Το Καταφύγιο», ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί και η κινηματογραφική μεταφορά της τηλεοπτικής επιτυχίας «Άγιος Παΐσιος».
Το «Sirat» αποτελεί αναμφίβολα την πιο ιδιαίτερη και καλλιτεχνικά φιλόδοξη πρόταση της εβδομάδας. Ο ιδιοσυγκρασιακός Ισπανός σκηνοθέτης Όλιβερ Λάσε, με την υποστήριξη του Πέδρο Αλμοδόβαρ στην παραγωγή, συνθέτει μια ατμοσφαιρική δραματική περιπέτεια που κινείται ανάμεσα στον ρεαλισμό και το μεταφυσικό. Στα άγρια τοπία του Μαρόκου –έστω κι αν τα γυρίσματα έγιναν κυρίως στην Ισπανία– ένας πατέρας και ο έφηβος γιος του αναζητούν την εξαφανισμένη κόρη τους, ακολουθώντας ομάδες ρέιβερς που περιπλανώνται από πάρτι σε πάρτι, σε ερήμους και βουνά. Το ταξίδι εξελίσσεται σε μια σκληρή δοκιμασία επιβίωσης, μέσα σε ένα σκηνικό κοινωνικής αποσύνθεσης, ουσιών, μουσικής και βίας.
Ο τίτλος παραπέμπει στο «Σιράτ» του Κορανίου, το στενό μονοπάτι ανάμεσα στον παράδεισο και την κόλαση, και ο Λάσε το μετατρέπει σε μια αλληγορική κινηματογραφική διαδρομή. Με επιρροές από το «Μεροκάματο του Τρόμου» και το «Mad Max 2», αλλά χωρίς την εκρηκτική δράση τους, το φιλμ παραμένει υποβλητικό, σχεδόν υπνωτικό, προσφέροντας μια εμπειρία που περισσότερο βιώνεται παρά εξηγείται. Παρά τις ατέλειές του, διαθέτει μια υπόγεια δύναμη και μια σπάνια ανθρωπιά, που το καθιστούν μία από τις πιο ξεχωριστές ταινίες της χρονιάς.
Σε εντελώς διαφορετικό τόνο, το βελγικό «Σας Πιστεύουμε» των Αρνότ Νταφίς και Σαρλότ Ντεβιγιέ έρχεται να συγκλονίσει με τον ωμό ρεαλισμό του. Πρόκειται για ένα αγχώδες δικαστικό δράμα που εστιάζει στη λεγόμενη «δεύτερη κακοποίηση» ενός παιδιού-θύματος, αυτή που προκαλείται από την αμφισβήτηση και τη γραφειοκρατική ψυχρότητα του δικαστικού συστήματος. Η Αλίς, μια μητέρα σε απόγνωση, καλείται να πείσει τον δικαστή να αποκόψει τα παιδιά της από τον πατέρα τους, τον οποίο ο γιος της κατηγορεί για σεξουαλική κακοποίηση.
Η κάμερα μένει σχεδόν κολλημένη στο πρόσωπο της πρωταγωνίστριας Μιριέμ Ακεντιού, μεταφέροντας κάθε ρωγμή, κάθε αναπνοή αγωνίας. Το φιλμ, διάρκειας μόλις 75 λεπτών, δεν αφήνει περιθώρια ανάσας και μετατρέπει την αίθουσα του δικαστηρίου σε κολαστήριο. Η ειδική μνεία στο Φεστιβάλ Βερολίνου μόνο τυχαία δεν είναι, καθώς πρόκειται για ένα ντεμπούτο με ξεκάθαρη καλλιτεχνική και κοινωνική στόχευση.
Για τους φίλους της καθαρής δράσης, «Το Καταφύγιο» φέρνει πίσω τον Τζέισον Στέιθαμ σε γνώριμα μονοπάτια. Σε ένα απομονωμένο νησί της Σκωτίας, ένας μοναχικός άντρας σώζει μια νεαρή κοπέλα από μια φονική καταιγίδα και βρίσκεται αντιμέτωπος με το βίαιο παρελθόν του ως επίλεκτος πράκτορας. Ο Ρικ Ρόμαν Γουό επιχειρεί να δώσει μεγαλύτερο βάθος στον ήρωα και να χτίσει ένα σκοτεινό, κλειστοφοβικό θρίλερ επιβίωσης, όμως τελικά η ταινία βρίσκει τον βηματισμό της όταν αφήνει κατά μέρος τη σοβαροφάνεια και παραδίδεται στη δράση. Ο Στέιθαμ παραμένει απολαυστικός στο γνώριμο κινηματογραφικό του πεδίο, με τον Μπιλ Νάι να κάνει ένα σύντομο, αλλά ευπρόσδεκτο πέρασμα.
Στις υπόλοιπες πρεμιέρες ξεχωρίζει η βιογραφική ταινία «Άγιος Παΐσιος», που μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη τη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά, ακολουθώντας τη ζωή του Αρσένιου Εζνεπίδη από τα Φάρασα μέχρι το Άγιον Όρος. Με δεδομένη τη μεγάλη απήχηση παρόμοιων θρησκευτικών παραγωγών, αναμένεται να έχει ισχυρή παρουσία στο ταμείο.
Στο ντοκιμαντέρ Super Paradise της Στηβ Κρικρή αποτυπώνεται με ωραίο τρόπο η τουριστική και λαογραφική ιστορία της Μυκόνου από την δεκαετία του ’70 και μετά. Τα τελευταία 50 χρόνια η Μύκονος έχει υποστεί ριζικές αλλαγές. Κάποτε ήταν ένα φθηνό νησί, σήμερα είναι πανάκριβο. Κάποτε ήταν άγνωστος προορισμός, σήμερα τόπος έλξης σε παγκόσμια κλίμακα. Κάποτε ήταν σύμβολο ελευθεριότητας, σήμερα παράδειγμα κοινωνικών αποκλεισμών. Πώς κατάφερε ένα μικρό νησί να αφομοιώσει σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα τόσο πολλές και διαφορετικές εμπειρίες; Η ταινία αναδεικνύει μια γοητευτική ιστορία για το πιο διάσημο νησί των Κυκλάδων.
Τέλος, το γερμανικό δράμα «Karla» αφηγείται τη θαρραλέα απόφαση μιας 12χρονης να οδηγήσει τον κακοποιητικό πατέρα της στη Δικαιοσύνη, φωτίζοντας τα κοινωνικά ταμπού της δεκαετίας του ’60 με συγκράτηση και συναισθηματική ακρίβεια.
Με πληροφορίες από ΑΠΕ/ΜΠΕ
