Συνέντευξη στην Γεωργία Μακρογιώργου
«Η επαφή του γονιού με το παιδί με αφορμή ένα βιβλίο είναι το καλύτερο αντίδοτο για τη μοναχικότητα των καιρών μας», επισημαίνει η συγγραφέας και καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Τασούλα Τσιλιμένη, με αφορμή τη συλλογική έκδοση για παιδιά «10+1 Χριστουγεννιάτικες ιστορίες». Η συγγραφέας απαντάει στις ερωτήσεις της Λίτσας Τότσκα για το βιβλίο.
Πώς γεννήθηκαν οι «10+1 Χριστουγεννιάτικες Ιστορίες»;
Τα Χριστούγεννα είναι συνυφασμένα με ιστορίες και παραμύθια. Η ανάγκη προέκυψε από τον προβληματισμό μου πώς μπορούμε να καλλιεργήσουμε το μαγικό κλίμα αυτής της γιορτής και να ενισχύσουμε τη βιβλιοφιλία των παιδιών, σε μια εποχή που τα περισσότερα ζητούν δώρα που σχετίζονται με τη χρήση οθόνης. Η φράση «Δώρα βιβλία» με ιστορίες προσεκτικά γραμμένες και εικονογραφημένες από τους πιο γνωστούς και αγαπημένους συγγραφείς και εικονογράφους της χώρας μας, είχε σφηνωθεί στο μυαλό μου. Γι’ αυτό παράλληλα εκδίδουμε και το βιβλίο Οδηγό προς εκπαιδευτικούς και γονείς ΔΙΑΒΑΣΕ ΜΟΥ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ, με την Ελληνοεκδοτική, που θα παρουσιαστεί σε ομότιτλη ημερίδα στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας.
Διατηρούν τη λάμψη τους τα Χριστούγεννα; Κι αν ναι, ποιο θεωρείτε το πιο πολύτιμο στολίδι τους;
Πιστεύω πως ναι, γιατί όλοι έχουμε ανάγκη από το θαύμα και να βρεθούμε σε μια συνθήκη μαγική, αναζητώντας την παιδικότητά μας ως διαφυγή, έστω σύντομη, από την καθημερινότητά μας. Για τα παιδιά, ούτε λόγος! Αυτά κινούνται έτσι κι αλλιώς μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας. Κι εμείς φροντίζουμε να τους καλλιεργούμε αυτή την ατμόσφαιρα του ονείρου. Ακόμη κι όταν όλο και περισσότερο στρεφόμαστε στην κατανάλωση. Αυτό θέλει την προσοχή του. Να τους δείξουμε και να ανακαλύψουμε και εμείς την ουσία αυτής της γιορτής, που για μένα το πιο πολύτιμο στολίδι της είναι η οικογένεια, όπως ο καθένας την εννοεί. Είναι η επικοινωνία, το μοίρασμα, η αγκαλιά.
Οι «σειρήνες» του διαδικτύου είναι ο μοναδικός αντίπαλος του παιδικού & εφηβικού βιβλίου;
Σίγουρα το διαδίκτυο επηρεάζει τα παιδιά και τους εφήβους σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, που σχετίζεται με τα όρια που θέτουμε για τη χρήση του ως ενήλικες. Όμως η συχνή και βαθιά σχέση του παιδιού -αναγνώστη με το βιβλίο ήταν πάντα ένα ζητούμενο που μας απασχολούσε και προσπαθούσαμε να τα ωθήσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση με διάφορες τακτικές και πρακτικές. Σήμερα είναι ανάγκη να επιμείνουμε στο βιβλίο για πολλούς λόγους. Ας το δούμε και ως γέφυρα επικοινωνίας και πεδίο συζήτησης μεταξύ παιδιών και γονέων. Ο μεγαλύτερος αντίπαλος γενικά, που επηρεάζει φυσικά και το βιβλίο, είναι ότι όλο και ελαττώνεται το κλίμα και ο βαθμός επικοινωνίας με τα παιδιά. Είναι η μοναχικότητα στην οποία παραδινόμαστε πιο εύκολα και η απομάκρυνση από το «μαζί», δηλαδή τη συνάντηση του «εγώ» με τον «άλλον».
Συστήστε μας το Μουσείο Παιδικής & Εφηβικής Λογοτεχνίας στο οποίο θα διατεθεί μέρος των εσόδων της έκδοσης.
Το ΜΠΕΛ στον Βόλο διανύει το τρίτο έτος λειτουργίας του και είμαστε αισιόδοξοι με την επισκεψιμότητα -κυρίως σχολείων. Οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να δουν αντικείμενα βραβευμένων και καταξιωμένων συγγραφέων, πρωτότυπες εικονογραφήσεις βιβλίων, παλιά περιοδικά, επιστολές μεταξύ συγγραφέων, χειρόγραφά τους και έτσι να κατανοήσουν τη λογοτεχνική παραγωγή για παιδιά στη χώρα μας.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
