Με μια πρόταση για τη μετονομασία του σταθμού Σταθμός Βενιζέλου Μετρό Θεσσαλονίκης σε «Σταθμός Γιάννη Μπουτάρη» κορυφώθηκε η συζήτηση που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο παρουσίασης του βιβλίου «Γιάννης Μπουτάρης. Η πολιτική αλλιώς», στην 22η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης. Την πρόταση διατύπωσε ο συγγραφέας του βιβλίου Λεωνίδας Μακρής, υπενθυμίζοντας ότι ο πρώην δήμαρχος Θεσσαλονίκης είχε αντιταχθεί το 2012 στην απόφαση απομάκρυνσης των αρχαιοτήτων από τον σταθμό Βενιζέλου του Μετρό.
«Αυτό που καμαρώνουμε σήμερα ως τον πιο όμορφο σταθμό του κόσμου, όπως είπε πρόσφατα ο πρωθυπουργός, οφείλεται σε κάποιον», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Μακρής, σημειώνοντας ότι χάρη στη στάση του Γιάννη Μπουτάρη διατηρήθηκαν τα αρχαιολογικά ευρήματα στον σταθμό. «Μήπως έπρεπε ο σταθμός με τα αρχαία που υπάρχουν λόγω του Γιάννη Μπουτάρη να ονομάζεται σταθμός Γιάννη Μπουτάρη;» διερωτήθηκε.
Η προσωπικότητα του Γιάννη Μπουτάρη, ο τρόπος που άσκησε πολιτική, οι αλλαγές που έφερε στην πόλη και η παρακαταθήκη του βρέθηκαν επίσης με αφορμή την βιβλιοπαρουσίαση στο επίκεντρο της συζήτησης εστιάζοντας στο σπάνιο φαινόμενο πως ένας άνθρωπος του επιχειρηματικού κόσμου να εξελιχθεί σε µια από τις πιο αναγνωρίσιμες και αντιφατικές πολιτικές προσωπικότητες της Μεταπολίτευσης.
«Όσες φορές κι αν αναφερθεί το όνομά του Γιάννη Μπουτάρη σε οποιαδήποτε παρέα, φίλοι και εχθροί, αγαπητοί δικοί του και αντίπαλοι, θαυμαστές και επικριτές, άνθρωποι που τον γνώρισαν από κοντά κι άνθρωποι που έζησαν μαζί του λιγότερο, αλλά τον παρακολουθούσαν χρόνια, έχουν μια άποψη να καταθέσουν, μια άποψη που συνεχώς διαφεύγει, μια άποψη που ποτέ δεν είναι οριστική» ανέφερε ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Θεσσαλονίκης, Σπύρος Βούγιας στην παρουσίαση του βιβλίου «Γιάννης Μπουτάρης. Η πολιτική αλλιώς».
«Είναι ένα πρόσωπο που δημιούργησε στην πόλη μια μεγάλη κινητικότητα, ένα μεγάλο άνοιγμα σε μια πόλη χαμηλοτάβανη έως τότε και συντηρητική. Άνοιξε πόρτες και παράθυρα κι έφερε έναν αέρα διαφορετικό» είπε ο κ.Βούγιας σημειώνοντας ότι ήταν από τους ανθρώπους που δεν τους χωράει ο τόπος, με την έννοια μιας ανησυχίας που τους κάνει να θέλουν να διευρύνουν τους ορίζοντες, τον φυσικό τους χώρο, τις προοπτικές, τα οράματα και δουλεύουν γι αυτά μεθοδικά. «Και έτσι μαζί τους ακολουθεί και ο κόσμος, η κοινωνία και με την έννοια αυτή είναι πολύ επιδραστικοί και πολύ χρήσιμοι, ειδικά για μια πόλη σαν τη Θεσσαλονίκη» συμπλήρωσε.
Αναφερόμενος στον συγγραφέα του βιβλίου ο κ. Βούγιας είπε ότι τον γνωρίζει από παιδί, ότι για 8-9 χρόνια ήταν στενός συνεργάτης του Γιάννη Μπουτάρη, πιθανότατα λογογράφός του, κρίνοντας από τα ποιοτικά κείμενα που διάβαζε ο αείμνηστος δήμαρχος Θεσσαλονίκης.
«Στο βιβλίο αυτό δεν έχει παρά ελάχιστες έως καθόλου υπαινικτικές αναφορές, καθόλου παραπολιτικά, καθόλου σχόλια, τα οποία θα μπορούσαν να κινήσουν το ενδιαφέρον των αναγνωστών και να πουλήσει περισσότερο εμπορικά» ανέφερε και το χαρακτήρισε ένα χρήσιμο εργαλείο ενός πολιτικού επιστήμονα.
«Τα κεφάλαια του βιβλίου είναι σχολείο για εμάς που δουλεύουμε τώρα στον δήμο, προσπαθώντας να πιάσουμε το χαμένο νήμα που διακόπηκε στην προηγούμενη θητεία ανάμεσα στον Μπουτάρη και στον Αγγελούδη. Δεν το κάνουμε επίτηδες Έχουμε πολλά κοινά στοιχεία. Πολλοί αντιδήμαρχοι του Στέλιου Αγγελίδη υπήρξαν αντιδήμαρχοι του Μπουτάρη. Λέω συχνά πως ήταν το 2010 -2014 η καλύτερη θητεία του Μπουτάρη για την πόλη μέχρι την επόμενη, που ενδεχομένως φιλοδοξούμε και επιτρέψτε μας γι αυτό να είναι αυτή που διανύουμε» επισήμανε ο πρόεδρος του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Θεσσαλονίκης.
«Ο Γιάννης θα είναι πάντα παρών στην πόλη. Είναι ενσωματωμένος και αυτός τώρα πλέον στη μνήμη της πόλης, αλλά η Θεσσαλονίκη νομίζω ότι είναι εχθρική προς κάποια μεγέθη που ξεπερνούν το συνηθισμένο όριο. Ακόμη και μετά θάνατον δεν το αποδέχεται με ευκολία» υπογράμμισε ο πρώην αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών, πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, καθηγητής ΑΠΘ, Ευάγγελος Βενιζέλος.
«Γι αυτό πρέπει να γίνουν πολλές συλλογικές ασκήσεις στη Θεσσαλονίκη με τη σημερινή της διαστρωμάτωση, που δεν έχει καμία σχέση με τη Θεσσαλονίκη, από την οποία, ας το πούμε, αναδείχθηκε ως προσωπικότητα ο Γιάννης Μπουτάρης. Τώρα έχουμε μια άλλη Θεσσαλονίκη κοινωνικά και μια άλλη Θεσσαλονίκη παραγωγικά και αυτήν πρέπει να αντιληφθούμε και πρέπει να την αντιληφθούμε εις βάθος, εάν θέλουμε να την φέρουμε σε επαφή με το παρελθόν της και την ιστορία της, που πολύ απλά μπορεί να μην τη γνωρίζει καθόλου, ούτε καν να την υποπτεύεται» τόνισε ο κ. Βενιζέλος
«Ο Γιάννης Μπουτάρης πραγματικά έγραψε εποχή, έθεσε στόχους και χαίρομαι γιατί η νέα δημοτική αρχή νιώθει ότι είναι θεματοφύλακας αυτής της μνήμης, την οποία προσπαθεί να τη διαχειριστεί με πάρα πολύ σεμνό και πρακτικό τρόπο, αλλά με άλλο στυλ» είπε ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και αναφερόμενος στο βιβλίο εκτίμησε ότι είναι γραμμένο με πολύ μεγάλη αγάπη και με διαρκή σεβασμό για τον Γιάννη Μπουτάρη.
«Ερχόμενος σκεφτόμουν επίθετα για τον Γιάννη Μπουτάρη, ήταν σίγουρας χαρισματικός, οραματιστής, εικονοκλαστικός, πετυχημένος, άρα και χορτασμένος. Όλες αυτές τις ιδιότητες τις κατέθεσε στη μεγάλη του αγάπη για την πόλη και η πόλη τον αγάπησε το ίδιο ίσως και περισσότερο απ’ ότι την αγάπησε ο ίδιος, γιατί όλα αυτά μαζί ήταν ένας σπόρος, ένα λίπασμα που χρειαζόταν η Θεσσαλονίκη» είπε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, πρώην αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και Επίτροπος της Ελλάδας στην ΕΕ, Μαργαρίτης Σχοινάς.
«Αυτό που έκανε ήταν ότι πήρε την πόλη και τη γύρισε προς τον περίγυρό της και προς την ιστορία της. Πριν τον Μπουτάρη είχε στραμμένη την πλάτη της σε όλα αυτά» τόνισε ο κ. Σχοινάς. «Ο Γιάννης Μπουτάρης αγαπήθηκε πολύ γιατί οι ιδιότητες του αυτές ήταν μία κατάθεση στη δημόσια ζωή. Δεν ήρθε δηλαδή να πάρει από τη δημόσια ζωή για να φτιάξει μία πολιτική καριέρα. Ήρθε ο ίδιος να καταθέσει το καλό του όνομα να το δανείσει για την πόλη» εκτίμησε.
Αναφερόμενος στην εκλογική νίκη του Γιάννη Μπουτάρη το 2010, ο κ. Σχοινάς επισήμανε ότι επετεύχθη χάρη στις ψήφους και της κεντροδεξιάς, γιατί υπήρχαν στρώματα της που κατάλαβαν ότι ήταν η ώρα της μεγάλης στροφής.
«Την εποχή για την οποία μιλάμε ο Γιάννης έστρεψε τη Θεσσαλονίκη να αλλάξει. Τώρα συμβαίνει κάτι άλλο στη Θεσσαλονίκη. Είναι η Θεσσαλονίκη που αλλάζει και μας υποχρεώνει όλους να αλλάξουμε. Δεν υπάρχει, δηλαδή, τώρα ένας φορέας οραματιστής της αλλαγής, αλλά είναι τόσο καταλυτικοί οι ρυθμοί με τους οποίους αλλάζει επενδυτικά, οικονομικά, τουριστικά, πολιτιστικά, κοινωνικά, που αναγκαστικά, όλοι οι υπόλοιποι θα αλλάξουμε μαζί της. Και νομίζω ότι αυτό ίσως είναι και το μήνυμα που αν μας βλέπει από πάνω θα τον χαροποιεί γιατί αυτά για τα οποία ο ίδιος αναγκάστηκε, “να ιδρώσει τη φανέλα”, τώρα το παιχνίδι παίζεται πιο άκοπα, παίζεται πιο ομαλά, πιο λογικά» τόνισε ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης.
«Το βιβλίο έρχεται με τρόπο αριστοτεχνικό να ερευνήσει μέσα από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες του πολιτικού Γιάννη Μπουτάρη, το πώς δούλευε το μυαλό του. Ο Λεωνίδας Μακρής αποκρυπτογραφεί την πορεία, εντοπίζει τα σημαντικότερα στοιχεία της και ανακαλύπτει το πώς επηρέασαν την πολιτική σκηνή. Και ακόμα σημαντικότερο το πώς μπορούν να μας επηρεάσουν στο μέλλον» τόνισε μέσω βιντεοσκοπημένου μηνύματος ο δημοσιογράφος Άρης Δημοκίδης.
«Ένα από τα πιο ξεχωριστά στοιχεία του βιβλίου είναι ο τρόπος με τον οποίο η Θεσσαλονίκη γίνεται το σκηνικό, αλλά και ο καθρέφτης του Μπουτάρη. Η σχέση του με την πόλη δεν είναι απλώς διοικητική, είναι σχεδόν ερωτική, γεμάτη πάθος, καυγάδες, επανασυνδέσεις. Η Θεσσαλονίκη που παραλαμβάνει ο Μπουτάρης είναι μια πόλη βυθισμένη σε ακινησία. Ζει εγκλωβισμένη στην εσωστρέφεια και στον φόβο της διαφορετικότητας.Όμως η ηθική του ρεαλισμού του Μπουτάρη θα τα αλλάξει όλα» τόνισε ο Άρης Δημοκίδης, ο οποίος σε κείμενό του που περιλαμβάνεται στο βιβλίο αναφέρεται στον πολιτικό και στον άνθρωπο Γιάννη Μπουτάρη και στην παρακαταθήκη του.
«Ο Γιάννης Μπουτάρης μπορούσε να κάνει πολιτική αλλιώς. Δεν είχε τις εξαρτήσεις που έχουν οι πολιτικοί, δεν είχε εξάρτηση με την Αθήνα και δεν φοβόταν να πάει τα πράγματα μπροστά. Το μοντέλο του Γιάννη ήταν το μοντέλο του Μαρκ Μαζάουερ, το μοντέλο μιας πόλης που έπρεπε να κοιτάει αλλού, όχι να είναι επαίτης της Αθήνας. Να κοιτάει στα Βαλκάνια, να κοιτάει στην Τουρκία, να κοιτάει στο Ισραήλ, να κοιτάει στον περίγυρό της. Ο Γιάννης διάβαζε ιστορία και το είχε καταλάβει αυτό» επισήμανε ο συγγραφέας του βιβλίου Λεωνίδας Μακρής και πρόσθεσε: «Και το είχε καταλάβει και το είχε θέσει ως ένα στόχο, ως επιχειρηματίας κυρίως, όχι ως πολιτικός. Δεν ήταν τόσο ευαίσθητος ούτε για την ιστορία, ούτε για το νόημα της ιστορίας, ούτε για τα λεπτά νοήματα. Ήθελε να υπηρετήσει τους πολίτες του».
Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ
