Σχεδόν τέσσερα χρόνια έχουν περάσει από τον θάνατο της Εμμας Καρυωτάκη και η υπόθεσή της παραμένει ανοιχτή, όχι μόνο ως δικαστική εκκρεμότητα, αλλά ως βαθιά θεσμική πληγή.
Η αδικοχαμένη φοιτήτρια, που παρασύρθηκε θανάσιμα τον Νοέμβριο του 2022 στη Θεσσαλονίκη, έγινε σύμβολο ανθρωπιάς μέσα από τη δωρεά των οργάνων της σε έξι ανθρώπους. Ομως, τη στιγμή που η κοινωνία αναγνώρισε το μεγαλείο της, το κράτος δείχνει ανίκανο να αποδώσει το αυτονόητο: δικαιοσύνη.
Η πορεία της υπόθεσης χαρακτηρίζεται από καθυστερήσεις και αποφάσεις που προκαλούν εύλογα ερωτήματα. Από την αρχική απόδοση κακουργηματικών κατηγοριών ως την πλήρη απαλλαγή της συνοδηγού με βούλευμα, κι από εκεί στις συνεχείς αναβολές, η οικογένεια της Εμμας βιώνει μια εξουθενωτική δοκιμασία. Η τελευταία αναβολή στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης δεν ήταν ακόμη μία καθυστέρηση, αλλά, σύμφωνα με τη μητέρα της Εμμας, η πιο ωμή επιβεβαίωση πως το σύστημα δεν βιάζεται – και ίσως δεν θέλει να κλείσει την υπόθεση.
Με λόγο φορτισμένο αλλά απολύτως συγκεκριμένο, περιγράφει γεγονότα που, όπως λέει, συνθέτουν μια εικόνα αρνησιδικίας και θεσμικής αδιαφορίας. Την Τετάρτη 7 Ιανουαρίου παίχτηκε η τελευταία πράξη του δράματος στο δικαστήριο. «Στις 14.15 ξεκίνησε η υπόθεση, που αφορά την κατηγορία της υπόθαλψης εγκληματία σε βάρος της συνοδηγού. Πρόκειται για την ίδια συνοδηγό που, αν και αρχικά της αποδόθηκαν κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα για συνέργεια σε επικίνδυνη οδήγηση με αποτέλεσμα τον θάνατο και για συνέργεια στην εγκατάλειψη, τελικά είδε τη δίωξη να υποβαθμίζεται σε πλημμέλημα και να απαλλάσσεται» εξηγεί στη «δημοκρατία» η μητέρα της Εμμας, Κέλλυ Καμπάκη, και συνεχίζει: «Η πρόεδρος φώναξε τους τρεις μάρτυρες και δηλώσαμε όλοι παρόντες… Ζήτησε να μείνει ο πρώτος μέσα και ξεκίνησε το δικαστήριο».
Πολιτική αγωγή
Ακολούθως, ο δικηγόρος της συνοδηγού ζήτησε την αποβολή της πολιτικής αγωγής και τότε η έδρα ζήτησε διακοπή 5 λεπτών. «Η διακοπή κράτησε 15 λεπτά και τελικά η έδρα είπε πως θα αναβληθεί η δίκη, με την αιτιολογία ότι εκκρεμεί αστικό δικαστήριο για αγωγή ψυχικής οδύνης που έχουμε καταθέσει στη συνοδηγό» περιγράφει η γυναίκα και προσθέτει: «Αντιδράσαμε, καθώς αυτό δεν ευσταθεί νομικά. Οι κατηγορίες του αστικού δεν σχετίζονται με την ποινική κατηγορία. Επιπλέον, το αυτονόητο στη νομική πρακτική είναι πρώτα να εκδικάζεται το ποινικό και έπειτα το αστικό. Παρ’ όλα αυτά, η έδρα ζήτησε νέα “πεντάλεπτη” διακοπή που κράτησε ξανά 15 λεπτά. Η απόφαση; Αυτεπάγγελτη αναβολή λόγω του αστικού δικαστηρίου».
Είναι χαρακτηριστικό πως ακόμη και ο δικηγόρος της συνοδηγού, «προς τιμήν του», όπως αναφέρει η μητέρα, παραδέχτηκε ότι οι συνήγοροι της οικογένειας είχαν δίκιο και ότι το αστικό δεν αποτελεί λόγο αναβολής. Οταν δεν βρέθηκε στήριξη ούτε εκεί, η έδρα επικαλέστηκε την… ώρα: είχε πάει σχεδόν 15.00 και «η γραμματέας πρέπει να σχολάσει».
«Καθαρή αρνησιδικία!» καταγγέλλει η μητέρα, επισημαίνοντας πως πρόκειται για υπόθεση του 2022, με την οικογένεια να ταξιδεύει από την άλλη άκρη της Ελλάδας, με τεράστιο ψυχικό και οικονομικό κόστος. «Οταν ζητήθηκε κοντινή ημερομηνία, η πρόταση ήταν για 22 Σεπτεμβρίου!» αναφέρει, ενώ τονίζει πως αν ο λόγος ήταν η ώρα, θα έπρεπε να γίνει διακοπή και να οριστεί νέα δικάσιμος. «Εκ του αποτελέσματος, ευχαριστώ τον Θεό που δεν θα δικάσει αυτή η έδρα. Φάνηκε τελείως ανεπαρκής» συμπληρώνει και καταλήγει: «Ατιμωρησία! Δεν σεβάστηκε κανείς τη μνήμη της Εμμας. Το κράτος όχι μόνο δεν την προστάτεψε, αλλά ούτε τη δικαιώνει. Εγώ δικάστηκα σε ισόβια από το πιο σάπιο σύστημα».
Πηγή: dimokratia.gr / Ιωάννα Τσέφλιου
