Της Θεοδώρας Απότα
Μία γυναίκα, γύρω στα 60, κοντοστέκεται μπροστά σε μερικές από τις (αρκετές) κουβέρτες που βρίσκονται απλωμένες κατά μήκος της πλατείας Αριστοτέλους και κοιτάζει γύρω της λες και περιμένει κάποιον να φανεί. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα, αποχωρεί από το σημείο πιθανώς διότι αντιλήφθηκε γρήγορα για ποιον λόγο λείπουν από τις «θέσεις» τους εκείνοι που συνήθως δεν φεύγουν… ποτέ.
Άλλωστε, όσοι κινούνται καθημερινά στο κέντρο της πόλης γνωρίζουν πάνω-κάτω τους αστέγους, καθώς οι περισσότεροι έχουν ως «βάση» συγκεκριμένα σημεία, τα οποία εγκαταλείπουν για μεγάλα διαστήματα μόνο σε περιπτώσεις που κρίνουν ότι είναι αναγκαίο.
Αυτό συνέβη την περασμένη εβδομάδα στη Θεσσαλονίκη, όπου ο υδράργυρος «έπεσε» στους -3ο C, ενώ η αίσθηση ήταν πολύ χαμηλότερη. «Όσες κουβέρτες και να έχεις, δεν φτάνουν όταν το κρύο είναι τσουχτερό» δηλώνει άστεγος στη «Θ», λέγοντας ότι κατά τις ημέρες του ψύχους επισκέφθηκε αρκετές φορές τις κοινωνικές δομές για να βρει ένα προσωρινό «καταφύγιο».
«Ήρθαν πολλοί στους θερμαινόμενους χώρους, η κατάσταση έξω ήταν ανυπόφορη με τόσο χαμηλές θερμοκρασίες» αναφέρει στη «Θ» ο αντιδήμαρχος Κοινωνικής Πολιτικής του δήμου Θεσσαλονίκης, Δημήτρης Σκούτας, τονίζοντας ότι λαμβάνονται έκτακτα μέτρα για την προστασία των ευάλωτων πολιτών κάθε φορά που ο καιρός παρουσιάζει επιδείνωση. Χώροι -όπως το Υπνωτήριο Αστέγων και το Κέντρο Ημέρας ή το φουαγιέ του δημαρχείου και το Δ’ ΚΑΠΗ- είτε διευρύνουν το ωράριο λειτουργίας τους, είτε παραμένουν ανοιχτοί επί 24ωρου βάσεως προκειμένου όσοι ζουν στο δρόμο να βρεθούν σ΄ ένα ζεστό περιβάλλον εν μέσω ψύχους.
Γιατί ορισμένοι αρνούνται να πάνε
«Προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε» σημειώνει ο κ. Σκούτας, ο οποίος τονίζει ωστόσο ότι δεν ανταποκρίνονται όλοι στο κάλεσμα που τους απευθύνουν εργαζόμενοι του δήμου και εθελοντές να μεταφερθούν στις δομές για να προστατευτούν από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες. «Ορισμένοι αρνούνται να έρθουν» αναφέρει εξηγώντας ότι σε αυτές τις περιπτώσεις διανέμονται στους αστέγους υπνόσακοι, τρόφιμα και ζεστά ροφήματα.
Πού οφείλεται όμως αυτή άρνηση; Κάποιοι αισθάνονται ότι περιορίζονται πηγαίνοντας -έστω και για λίγο- σε έναν κλειστό χώρο όπου τηρούνται ορισμένοι κανόνες, ενώ άλλοι υποφέρουν από ψυχικά νοσήματα με αποτέλεσμα η επαφή τους με άλλους ανθρώπους να μοιάζει με «βουνό».
«Πρόκειται για ενός είδους αυτοτιμωρία» παρατηρεί ο κ. Σκούτας, σημειώνοντας ότι τόσο ο δήμος όσο και οι εθελοντές που δραστηριοποιούνται στην πόλη εργάζονται καθημερινά για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής των αστέγων – στο μέτρο του εφικτού. Ο ίδιος τονίζει, πάντως, ότι οι άστεγοι δεν θα πρέπει να συγχέονται με τους επαίτες που κάνουν ανά διαστήματα την εμφάνισή τους σε κεντρικά σημεία και έπειτα …εξαφανίζονται.
Ένα σημαντικό βήμα…
Διαμέρισμα ιδιοκτησίας του δήμου Θεσσαλονίκης αποδόθηκε σε μονογονεϊκή οικογένεια, αποτελώντας το πρώτο μισθωτήριο κοινωνικής κατοικίας, που υπογράφηκε στο δημαρχιακό μέγαρο, στο πλαίσιο του προγράμματος «Κοινωνική στέγαση για τις πλέον ευάλωτες ομάδες». Το συγκεκριμένο δημοτικό ακίνητο είναι το πρώτο που παραδόθηκε πανελληνίως, ενώ ο δήμος Θεσσαλονίκης έχει διαθέσει για το συγκεκριμένο πρόγραμμα άλλα έξι ακίνητα ιδιοκτησίας του, τα οποία επίσης θα δοθούν το αμέσως επόμενο διάστημα για τις αυξημένες ανάγκες κοινωνικής στέγασης.
Όπως χαρακτηριστικά σημείωσε ο δήμαρχος Στέλιος Αγγελούδης, «ό,τι διαθέσιμο στεγαστικό απόθεμα μπορούσε να ενεργοποιηθεί στην πρώτη φάση, το διαθέσαμε στο πρόγραμμα».
Σημειώνεται ότι η χρηματοδότηση προέρχεται από το Ταμείο Ανάκαμψης και υλοποιείται στη Θεσσαλονίκη μέσω προγραμματικής συνεργασίας του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, του δήμου Θεσσαλονίκης και της ΜΑΘ Α.Ε. – ΑΟΤΑ, η οποία αποτελεί Φορέα Υλοποίησης.
Οι ωφελούμενοι αποκτούν πρόσβαση σε κοινωνική στέγαση μέσω μακροχρόνιας μίσθωσης καθώς προβλέπεται συνολικός ορίζοντας πρόσβασης τουλάχιστον οκτώ ετών, με μισθωτήρια αρχικής διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων ετών, καταβάλλοντας οικονομικά προσιτό μίσθωμα, εμφανώς μειωμένο σε σχέση με τις τιμές της αγοράς.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
