ΤΕΛΟΣ ΕΠΟΧΗΣ. ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΔΑΣΚΑΛΕ ΚΑΙ ΑΡΧΗΓΕ
Με τον Πάνο Καϊσίδη ξεκινήσαμε, από τον Αντώνη Κούρτη μάθαμε, ό,τι μάθαμε από δημοσιογραφία.
Εμβληματική προσωπικότητα στον χώρο του τύπου της Θεσσαλονίκης, διηύθυνε την εφημερίδα “Θεσσαλονίκη” από τα μέσα του 60 ως την ανάληψη καθηκόντων κυβερνητικού εκπροσώπου του Ανδρέα Παπανδρέου.
‘Ίσως ο τελευταίος της γενιάς του 114 στη δημοσιογραφία. Ο τελευταίος της εμβληματικής τετράδας που κράτησε ζωντανή την “Θεσσαλονίκη” και άφησε το αποτύπωμά της στην πόλη. Κούρτης, Πεκλάρης, Μηλαράκης, Ρεπανάς.
Ήταν το 1977 όταν τον επισκέφθηκα στο γραφείο του στη “Θεσσαλονίκη” με την βοήθεια του φίλου Νίκου Αφεντουλίδη από την Αξιούπολη .
Φοιτητής όντας, μου ανέθεσε το φοιτητικό ρεπορτάζ το οποίο ήταν καυτό τότε.
Πριν μου το αναθέσει μου έδωσε να κάνω μια έρευνα για το ΙΚΑ. Δεν γνώριζα καν τι ήταν το ΙΚΑ.
Με απειλούν, του λέω. Τι να κάνω;
-Όποιος φοβάται κάθεται σπίτι του, μου απάντησε.
Καθώς του παρέδιδα το κείμενο για να δείξω ότι μπορώ περισσότερα του λέω: αν είχα χρόνο θα το έγραφα καλύτερα.
Στη δουλειά αυτή ποτέ δεν θα έχουμε χρόνο. Μου είπε.
Δύο διαπιστώσεις που τις είχα στο νου μου όλα τα χρόνια της δημοσιογραφικής μου πορείας. Ακόμη και σήμερα.
Δάσκαλος και διευθυντής με την πλήρη σημασία των λέξεων. Δεν σε άφηνε εκτεθειμένο στην όποια κυβερνητική αλαζονεία ή άλλη δίωξη. Αλλά και απαιτητικός στο ρεπορτάζ και στην διασταύρωση των στοιχείων.
Μέχρι και τώρα τελευταία που πίναμε κάνα τσίπουρο η αγωνία του ήταν να βγει μια καλή εφημερίδα στην “Θεσσαλονίκη”. Ήταν εφημεριδάς. Ήταν ταυτισμένος με την δημοσιογραφία. Ήταν από αυτούς που δεν θα ήθελαν να κάνουν τίποτε άλλο από το επάγγελμα που διάλεξαν και άσκησαν με απόλυτη δεοντολογία τόλμη και αφοσίωση. Και σεβασμό στον άνθρωπο.
Αγωνίστηκε για την πόλη και τους θεσμούς της. Από τους καλύτερους, αν όχι ο καλύτερος, πρόεδρος της ΔΕΘ.
Τον επισκεπτόμουν στο σπίτι του στον Τρίλοφο με τον Αντώνη Χούτο. Σε μια από τις επισκέψεις αυτές του είπα: γιατί δεν γράφεις τα απομνημονεύματα σου.
Θα το κάνω είπε. Για ένα διάστημα έμαθα ότι άρχισε να γράφει. Μετά σταμάτησε. Τα χρόνια είχαν περάσει. Οι δυνάμεις άρχισαν να τον εγκαταλείπουν. Η διάθεση υποχώρησε.
Πέρυσι τέτοιες μέρες οι συνάδελφοι από την εφημερίδα “Θεσσαλονίκη” του οργανώσαμε ένα αφιέρωμα στην Ένωση Συντακτών. Μια μέρα δική του. Μια μέρα γι΄ αυτόν. Παρά τις δυσκολίες ήρθε. Θα μας μείνει αξέχαστη εκείνη η εμπειρία. Ήρθαν συνάδελφοι διαφόρων εποχών. Για να τον τιμήσουν. Το χάρηκε.
Ήμουν μαζί του στο Διοικητικό Συμβούλιο όσα χρόνια έκανε πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας Θράκης. Το επιβλητικό κτίριο της Ένωσης ήταν δική του δουλειά. Όπως και η Βαλκανική Συνομοσπονδία Δημοσιογράφων.
Τον αποχαιρετούμε με βαθιά συγκίνηση και ένα μεγάλο ευχαριστώ.
Του το οφείλει και η πόλη.
Με τον Αντώνη Κούρτη τελειώνει μια ολόκληρη εποχή στην δημοσιογραφία της Θεσσαλονίκης. Τελειώνει μια ολόκληρη εποχή στο είδος της παρέμβασης στον δημόσιο χώρο και τον δημόσιο λόγο.
ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΑΡΧΗΓΕ. ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΔΑΣΚΑΛΕ
Παντελής Σαββίδης
Αταλάντευτος στις αρχές του με βλέμμα προς το μέλλον
Στο δάσκαλό μας, τον Αντώνη Κούρτη με αγάπη , αλλά και με οδύνη και σεβασμό, θα ήθελα να αφιερώσω λίγες σκέψεις με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό.
Η κληρονομιά που αφήνει είναι πολύ βαριά.
Ο δημοσιογραφικός κόσμος τιμά αυτές τις ώρες και αποτιμά το έργο και το όραμα της μεγάλης αυτής προσωπικότητας του βορειοελλαδικού Τύπου, που άφησε επίσης το αποτύπωμά του με μεγάλη προσφορά και στην ΕΣΗΕΜ-Θ και στην πολιτική σκηνή.
Από τη μεριά μου θα ήθελα να θυμηθώ την πρωτοπόρα σκέψη του και τη σοφή και στιβαρή διεύθυνση της εφημερίδας τα τρία πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980 όταν είχα τη χαρά να μπω στην οικογένεια της «Θεσσαλονίκης».
Έβλεπε μπροστά ο Αντώνης Κούρτης, τον ενέπνεε ο κάθε λόγος που έρχονταν καινούργιος αλλά και έψαχνε το τι κινεί την ιστορία και γιατί αλλάζουν οι καιροί. Πιστός στις αρχές του αλλά και με ανοιχτές τις «κεραίες» στα νέα ρεύματα της σκέψης, των κοινωνικών αναζητήσεων της τέχνης, της παιδείας.
Τον ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου έδωσε και για την εμπιστοσύνη του, αλλά και για τους ανοιχτούς ορίζοντες που μου έδειξε. Πιο πολύ όμως για το φωτεινό του παράδειγμα να κοιτάς μπροστά και είσαι αταλάντευτος στις αρχές και τις αξίες σου.
Ιδού και μια «στιγμή»:
Μερικές φορές, βοηθούντος του υπερπολιτικοποιημένου κλίματος της μεταπολίτευσης, σε άρθρα και ρεπορτάζ για διάφορα στραβά και ανάποδα στο ΑΠΘ χρησιμοποιήσαμε οι νέοι συντάκτες ένα έντονα δηκτικό ύφος.
Για ένα από αυτά́ τα άρθρα θυμάμαι υπήρξαν διαμαρτυρίες τηλεφωνικές προς τον διευθυντή μας.
Ήρθε ο Αντώνης Κούρτης στο «δωματιάκι» και ακολούθησε η σύντομη παρακάτω συζήτησή μας που δεν πρόκειται να ξεχάσω:
–Διασταύρωσες τις ειδήσεις;
-Μάλιστα κύριε Αντώνη
-Έβαλες και τον αντίλογο ;
-Ναι, πήρα δηλώσεις.
-Τα πιστεύεις αυτά́ που γράφεις;
-Ναι κύριε Αντώνη.
-Ε, τότε προχώρα στο θέμα σου και μη φοβάσαι τίποτα.
Κώστας Μπλιάτκας
