Με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Υγροτόπων η Οικολογία -Αλληλεγγύη επαναφέρει το ζήτημα της προστασίας του προστατευόμενου υγρότοπου του ακρωτηρίου της Επανομής (Μύτικας), και να μη γίνει απόληψη τεράστιας ποσότητας άμμου για να χρησιμοποιηθεί στην ολοκλήρωση του 6ου προβλήτα του λιμανιού της Θεσσαλονίκης.
Η περιοχή είναι ένας από τους πιο αξιόλογους υγρότοπους στη βόρεια Ελλάδα και αποτελεί μέρος του Ευρωπαϊκού δικτύου προστασίας Natura 2000. Περιλαμβάνει τη λιμνοθάλασσα της Επανομής και την παράκτια ζώνη γύρω από το ακρωτήριο Μύτικας. Η ακτογραμμή της προστατευόμενης ζώνης περιλαμβάνει μια μεγάλη, καθαρή αμμώδη παραλία που -αν και δημοφιλής στους λουόμενους- είναι ακόμα ένα σημαντικό φυσικό τοπίο με αμμοθίνες και παράκτια βλάστηση. Αυτή η ζώνη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη λιμνοθάλασσα, στην οποία έχουν καταγραφεί εκατοντάδες είδη πουλιών -ανάμεσά τους και είδη με ειδικό καθεστώς προστασίας, όπως λαγγόνα, χουλιαρομύτα, φοινικόπτερο και αβοκέτα.
Η αυτοδιοικητική κίνηση “Οικολογία-Αλληλεγγύη” συντονίζεται με την κριτική στην Τεχνική Περιβαλλοντική Μελέτη του ομότιμου Καθηγητή του ΑΠΘ, Γιάννη Κρεστενίτη, του Δήμου Θερμαϊκού, φορέων όπως η παράταξη “Αλλαγή στην Περιφέρεια Κ. Μακεδονίας” κ.α., που κάνουν λόγο για εύσχημους τρόπους αποφυγής μιας σοβαρής περιβαλλοντικής εκτίμησης, αλλά και ουσιαστικής ενημέρωσης και διαβούλευσης.
Η “Οικολογία-Αλληλεγγύη” εξέφρασε τις τελευταίες δεκαετίες σοβαρές αντιρρήσεις για τον τρόπο ανάπτυξης του λιμανιού και την επιβάρυνση του εσωτερικού Θερμαϊκού Κόλπου. Οι προδιαγραφές για την κατασκευή του 6ου προβλήτα έχουν λάβει τερατώδεις διαστάσεις, καθώς αυτός θα εισέρχεται βαθιά μέσα στο θαλάσσιο περιβάλλον, εμποδίζοντας τα θαλάσσια ρεύματα που ανανεώνουν την ποιότητα του νερού. Αν παρθεί υπόψη και η προοπτική πιθανής κατασκευής σταθμού υγροποιημένου αερίου, τότε η μικρή απόσταση που θα διαχωρίζει αυτές τις δύο υποδομές θα δημιουργήσει μια αποκρουστική συνολική εικόνα για όποιον κάτοικο ή επισκέπτη αντικρύζει τη θάλασσα από το παραλιακό μέτωπο.
Ωστόσο, οι διαρκείς επεκτάσεις των υποδομών του λιμανιού δημιουργούν και άλλες επιπτώσεις, όπως στις ταλαιπωρημένες εκβολές του Δενδροπόταμου, που τείνουν να εξαφανιστούν, ενώ την ίδια στιγμή δεν λαμβάνονται ουσιαστικά μέτρα για την προστασία του ατμοσφαιρικού αέρα της πόλης από τα μικροσωματίδια που διασπείρουν τα “χύδην φορτία”. Δηλαδή, τα φορτία μεταλλευμάτων που αποτίθενται σε σωρούς, εκτός προστατευόμενων αποθηκών ή ειδικών σκεπασμάτων και είναι εκτεθειμένα στους ανέμους που παρασέρνουν τα πιο λεπτόκοκκα υλικά.
Επιπροσθέτως, δεν φαίνεται να υπάρχει ουσιαστική επικοινωνία μέσω του ΟΛΘ Α.Ε. και του Δήμου Θεσσαλονίκης ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των πολιτών μέσα από τη δημιουργία χώρων στάθμευσης εντός του λιμανιού, αλλά και χώρων υψηλού πράσινου, σε ζώνες που παλιότερα αποτελούσαν εκβολικά συστήματα σημαντικών χειμάρρων.
Για όλα τα παραπάνω, η “Οικολογία-Αλληλεγγύη” απευθύνει έκκληση προς τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης, ο οποίος γνωρίζει καλά τα θέματα του λιμανιού, να ορίσει ειδική συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο, όπου να συζητηθούν όλες οι πτυχές των επιπτώσεων που έχουν οι επεκτάσεις του λιμανιού στη ζωή της πόλης και όχι μόνο για τις απαράδεκτες αμμοληψίες που προωθούνται από έναν πολύτιμο και προστατευόμενο υγρότοπο.
