Της Βάσως Βεγίρη
Νέα-πρόσθετη φάση ύφεσης και λουκέτων καταγράφει ο κλάδος της βιοτεχνίας ένδυσης στη Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με μαρτυρίες των ίδιων των επιχειρηματιών του κλάδου αλλά και με τα στατιστικά στοιχεία από το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.
Η κατάσταση είναι εξάλλου ορατή δια γυμνού οφθαλμού σε κάθε γειτονιά της πόλης, όπου σε περασμένες δεκαετίες οι βιοτεχνίες αποτελούσαν τον κανόνα και όχι την εξαίρεση όπως σήμερα και ιδιαίτερα στην οδό Πτολεμαίων στο ιστορικό κέντρο και τα γύρω στενά, όπου κάποτε οι ραπτομηχανές έπαιρναν φωτιά και τώρα οι περισσότερες πρώην βιοτεχνίες ρημάζουν ή μετατρέπονται σε κατοικίες…
«Κάθε μέρα κλείνουν βιοτεχνίες ρούχων» τονίζει στη «Θ» ο ιδιοκτήτης της γνωστής βιοτεχνίας ένδυσης «Zino Jordan» και επί σειρά πολλών ετών μέλος του δ.σ. του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΒΕΘ), Δημήτρης Ιορδανίδης. «Εγώ εδρεύω στην Πτολεμαίων, που ήταν κάποτε ο πρώτος δρόμος σε βιοτεχνίες και τώρα οι περισσότεροι χώροι είναι ξενοίκιαστοι και παραμένουν εν ζωή μόνο λίγες βιοτεχνίες και κατά κανόνα από τις πιο παλιές, όπως η δική μας”.
Όπως επισημαίνει μάλιστα ο κ. Ιορδανίδης στο κέντρο της Θεσσαλονίκης είναι ζήτημα εάν παραμένουν ενεργές περί τις 50 βιοτεχνίες, έναντι 250 πριν από δέκα και πλέον χρόνια λόγω έλλειψης δουλειάς, λόγω συνταξιοδότησης που εξαιτίας της αναδουλειάς δεν βρίσκεται διάδοχη κατάσταση, ενώ δεν λείπουν και οι περιπτώσεις που οι βιοτέχνες ένδυσης άλλαξαν επάγγελμα για να επιβιώσουν. Μείζον πρόβλημα του κλάδου, εξάλλου, όπως προσθέτει, είναι οι αθρόες και ανεξέλεγκτες εισαγωγές ρούχων από Ινδία, Κίνα και Τουρκία μέσω γνωστών ηλεκτρονικών πλατφορμών και όχι μόνο και καλεί την πολιτεία να προβεί στους απαραίτητους ελέγχους. Εξίσου σημαντική για τις μικρομεσαίες βιοτεχνίες ένδυσης, όπως σημειώνει, είναι η βελτίωση της ανύπαρκτης σχεδόν σήμερα χρηματοδότησης από τις τράπεζες και η μείωση των επιτοκίων των στεγαστικών δανείων από τις ελληνικές τράπεζες.
Σύμφωνα, δε, με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία από το μητρώο του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης που ζήτησε και έλαβε η «Θ», από τον κλάδο του Ετοίμου Ενδύματος φέτος (2025) από την αρχή του έτους μέχρι σήμερα έχουν διαγραφεί από το μητρώο του Επιμελητηρίου συνολικά 36 βιοτεχνικές επιχειρήσεις έναντι 28 διαγραφών (σ.σ. λουκέτων) το 2024 και έχουν εγγραφεί 16 έναντι 10 πέρυσι, ενώ από τον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας οι φετινές διαγραφές ανέρχονται σε 11 – όσες και πέρυσι – και οι εγγραφές νέων επιχειρήσεων του κλάδου είναι 7 έναντι 3 πέρυσι.
Πολύ μεγάλο πλήγμα είχε δεχθεί εξάλλου η βιοτεχνία ενδυμάτων στη Θεσσαλονίκη την περίοδο 2010-πρώτο τετράμηνο 2014, που περιλαμβάνει τη μεγάλη ελληνική οικονομική κρίση. Σύμφωνα με τα στοιχεία εκείνης της εποχής από το ΒΕΘ, σβήστηκαν από τον επιχειρηματικό χάρτη της Θεσσαλονίκης κατά τη συγκεκριμένη περίοδο συνολικά 931 βιοτεχνίες του κλάδου ενώ στον αντίποδα ξεκίνησαν τη δραστηριότητά τους μόλις 194 επιχειρήσεις, αριθμός που αντανακλά περίτρανα την απροθυμία και τον προβληματισμό για έναρξη νέας επιχείρησης στον κλάδο της ένδυσης. Από τότε ακόμη, μεγάλο αντικίνητρο αποτελούσε, εκτός από την οικονομική ύφεση και την αρνητική της επίδραση στο διαθέσιμο εισόδημα και την ψυχολογία των νοικοκυριών, ο έντονος ανταγωνισμός από τις εισαγωγές έτοιμων ενδυμάτων χαμηλού κόστους από ξένες χώρες.
Πανευρωπαϊκή ύφεση
Η νέα περιδίνιση που βιώνει ο κλάδος της παραγωγής ενδυμάτων βέβαια δεν αποτελεί φαινόμενο και πρόβλημα μόνο της Θεσσαλονίκης, ούτε καν μόνο της Ελλάδας συνολικά, αλλά ο κλάδος πλήττεται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Όπως επισημαίνει στη «Θ» ο γενικός διευθυντής του ΣΕΠΕΕ, Θεόφιλος Ασλανίδης, η εικόνα που προκύπτει από την πρόσφατη συνέλευση της EURATEX (Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Ένδυσης – Κλωστοϋφαντουργίας), στο δ.σ. της οποίας μετέχει ο πρόεδρος του ΣΕΠΕΕ, Βασίλης Μασσέλος, αφορά πτώση τζίρου στην πλειονότητα των ευρωπαϊκών χωρών για συγκεκριμένους λόγους: στασιμότητα κατανάλωσης λόγω πληθωρισμού-ακρίβειας, κακή ψυχολογία λόγω των συνεχιζόμενων πολεμικών συγκρούσεων, μεταστροφή των καταναλωτών σε άλλες δραστηριότητες και προτεραιότητες μετά την πανδημία CΟVID-19 – κυρίως στροφή στα ταξίδια και συχνά μάλιστα σε ταξίδια υψηλού κόστους κ.α.
Η δυσκολία αυτή «πιάνει» ασφαλώς και την Ελλάδα. Ακόμη και η αύξηση μέχρι 0,7% που καταγράφεται στις εγχώριες πωλήσεις ενδυμάτων εξανεμίζεται από το ύψους του πληθωρισμού που κινείται στο 3%-4% και το κόστος παραγωγής στην Ελλάδα αλλά και γενικότερα στην Ευρώπη αυξάνεται περισσότερο σε σύγκριση με άλλες περιοχές του πλανήτη.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
