Μια καρδιακή μου φίλη βρίσκεται αυτή την εποχή στο Μπαγκλαντές. Την παραμονή των εκλογών της 12ης Φεβρουαρίου, μου έστειλε φωτογραφία του πρωτοσέλιδου της εφημερίδας The Daily Star. Ο κύριος τίτλος της ανέφερε: «Εκλογές γεννημένες μέσα από αίμα και δάκρυα» – ήταν οι πρώτες ελεύθερες και δημοκρατικές εκλογές στη χώρα έπειτα από χρόνια. Η φίλη μου με ενημέρωσε ακόμη ότι πρόκειται για τη μεγαλύτερη ανεξάρτητη εφημερίδα του Μπαγκλαντές, που πριν δυο μήνες έγινε στόχος εμπρηστικής επίθεσης στο πλαίσιο ταραχών που ξέσπασαν στον απόηχο της δολοφονίας ενός Μπανγκλαντεσιανού πολιτικού…
Οι δημοσιογράφοι στο Μπανγκλαντές και σε άλλες «αναπτυσσόμενες» χώρες της Ασίας και της Αφρικής, ασκούν το λειτούργημά τους αντιμετωπίζοντας καταπίεση, διωγμούς και κάθε είδους θανάσιμους κινδύνους. Με τη δαμόκλειο σπάθη να κρέμεται μονίμως πάνω από την κεφαλή τους, είναι δύσκολο να διατηρήσουν, τόσο ως άτομα όσο και ως ΜΜΕ, την ανεξαρτησία και την αξιοπιστία τους.
Τα σκεφτόμουν αυτά όσο κλωθογύριζαν στο μυαλό μου οι απειλές του κυβερνητικού εκπροσώπου κατά συναδέρφου, που στη διάρκεια της ενημέρωσης των συντακτών «τόλμησε» να κάνει ερωτήσεις που δεν ήταν της αρεσκείας του κ. Μαρινάκη.
Η επίθεση αυτή έδειξε το πώς ακριβώς αντιλαμβάνεται η κυβέρνησή μας την ελευθερία του Τύπου. Έδειξε επίσης, πόσο εύθραυστη μπορεί αυτή να καταστεί αν βρεθεί στο στόχαστρο όχι αναγκαστικά απολυταρχικών, αλλά και δημοκρατικά εκλεγμένων καθεστώτων, στην περίπτωση που θελήσουν να κινηθούν κατά των ΜΜΕ, όχι με βία, αλλά βαδίζοντας στις νόμιμες οδούς, με σύμμαχό τους μηνύσεις κι αγωγές…
Κακά τα ψέματα, πόσοι δημοσιογράφοι, πόσα ΜΜΕ θα άντεχαν αν βρισκόντουσαν αντιμέτωποι με ένα κύμα μηνύσεων που θα είχαν ως δυνητικό αποτέλεσμα σειρά εξοντωτικών αποζημιώσεων και διάφορες άλλες ποινές;
Η δημοκρατία είναι ένα εξαιρετικά ευαίσθητο αγαθό. Δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Για να μείνει ζωντανή χρειάζεται να δίνονται καθημερινά αμέτρητες μικρές «μάχες». Από όλους τους πολίτες, σε όλα τα μέτωπα –όντως μένει ζωντανή «μέσα από αίμα και δάκρυα»- και ένα από τα μέτωπα είναι η ελευθερία του Τύπου. Ως αποτέλεσμα «ήττας» σε πολλές καθημερινές μικρές «μάχες» (ή ως αποτέλεσμα «μαχών» που δεν δόθηκαν όταν έπρεπε!) μπορεί εύκολα να διολισθήσει μια κοινωνία στο έρεβος της απολυταρχίας.
ΥΓ: Σύμφωνα με τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα, η Ελλάδα βρισκόταν το 2025 στην 89η θέση της παγκόσμιας κατάταξης όσον αφορά στην ελευθερία του Τύπου. Ή οι ΔΧΣ μας παρουσιάζουν τα πράγματα πολύ χειρότερα από ό,τι είναι, ή όντως είναι τα πράγματα πολύ χειρότερα, από ό,τι θέλουν κάποιοι να μας τα παρουσιάζουν…
