Η σημερινή Κυριακή της Τυρινής μάς εισάγει στο κατώφλι της Μεγάλης Τεσσαρακοστής με έναν λόγο βαθύ και αποκαλυπτικό: «Όπου είναι ο θησαυρός σας, εκεί θα είναι και η καρδιά σας» (Ματθ. 6:21). Ο Χριστός δεν αναφέρεται απλώς στα υλικά αγαθά αλλά στον προσανατολισμό ολόκληρης της ύπαρξής μας. Στη βιβλική γλώσσα, η καρδιά είναι το κέντρο του ανθρώπου, ο τόπος των αποφάσεων, της αγάπης και της ελευθερίας. Κι εκεί όπου επενδύουμε το νόημα της ζωής μας, εκεί κατοικεί και η καρδιά μας.
Η Σαρακοστή μάς καλεί να αναλογιστούμε ποιος είναι πραγματικά ο θησαυρός μας. Είναι τα πρόσκαιρα και τα φθαρτά, που «τα καταστρέφει ο σκόρος και η σκουριά και που οι κλέφτες τρυπούν και κλέβουν» (Ματθ. 6:19) ή είναι «οι θησαυροί στον ουρανό» (Ματθ. 6:20), δηλαδή η σχέση μας με τον Θεό και η αγάπη προς τον αδελφό; Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος ερμηνεύει: «Δεν είπε απλώς ‘‘μην έχετε χρήματα’’, αλλά να μην τα φυλάτε εδώ· να τα μεταφέρετε στον ουρανό με τα χέρια των φτωχών» (PG 57:282). Ο ουράνιος θησαυρός δεν είναι αφηρημένη έννοια· είναι η έμπρακτη αγάπη, η ελεημοσύνη, η συγχώρηση.
Το ευαγγελικό ανάγνωσμα, άλλωστε, αρχίζει με τη συγχώρηση: «Αν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα παραπτώματά τους, θα συγχωρήσει κι εσάς ο ουράνιος Πατέρας σας » (Ματθ. 6:14). Η καρδιά που κρατά μνησικακία δεν μπορεί να στραφεί ολοκληρωτικά στον Θεό. Γι’ αυτό και ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής τονίζει: «Όποιος αγαπά τον Θεό, δεν μπορεί να μην αγαπά και κάθε άνθρωπο» (PG 90:964).
Στη συνέχεια ο Κύριος αναφέρεται στη νηστεία, καλώντας μας να την ζούμε «όχι για να φανείτε στους ανθρώπους ότι νηστεύετε, αλλά στον Πατέρα σας που είναι παρών στο κρυφό» (Ματθ. 6:18). Η Σαρακοστή δεν είναι ευκαιρία επίδειξης θρησκευτικότητας, αλλά μυστική συνάντηση με τον Θεόꞏ ο «θησαυρός» δεν είναι αόριστη, εξωτερική άσκηση, αλλά εσωτερική μεταστροφή. Η Σαρακοστή είναι ευκαιρία καθαρισμού της καρδιάς μας: να αναγνωρίσουμε τι τη βαραίνει και την απομακρύνει από τον αληθινό θησαυρό, κάνοντας πράξη την προτροπή του Αποστόλου Παύλου: «Να επιδιώκετε τα άνω, όπου είναι ο Χριστός… Να φρονείτε τα άνω και όχι τα επίγεια» (Κολ. 3:1-2).
Έτσι, στην αρχή της Μεγάλης Σαρακοστής, η Εκκλησία μάς καλεί να επαναπροσανατολιστούμε, μετακινώντας τον θησαυρό μας. Να επενδύσουμε στην προσευχή, στη συμφιλίωση, στην ελεημοσύνη, στη σιωπηλή νηστεία. Γιατί εκεί όπου θα επιλέξουμε να τοποθετήσουμε τον θησαυρό μας, εκεί θα στραφεί και η καρδιά μας και μαζί της ολόκληρη η ζωή μας.
