Ηρακλή σαλονικιέ μου…
Επιτέλους!
Μετά από έναν Γολγοθά εννιά χρόνων γεμάτο αδικίες και ταλαιπωρίες, λάθη και ολιγωρίες, ο Ηρακλής επέστρεψε! Στα μεγάλα σαλόνια όπου ανήκει. Συγχαρητήρια στη διοίκηση , τους ποδοσφαιριστές , την τεχνική ηγεσία και τους πιστούς, ταλαιπωρημένους αλλά σήμερα πανευτυχείς φιλάθλους του.
Κακά τα ψέματα, πέτρινα χρόνια ήταν αυτά́ , τα οποία υπέμεναν καρτερικά και με αξιοπρέπεια οι φίλοι του Γηραιού ξέροντας ότι πάντα μετά το Γολγοθά έρχεται η ανάσταση.
Αλλά και οι φίλαθλοι των άλλων ομάδων της Θεσσαλονίκης, το έλεγαν στις παρέες :
«Λείπουν πολύ οι «γριές» όχι μόνο από την σούπερ λίγκα αλλά και από την καθημερινότητα στην Τσιμισκή και την Εγνατία, τις συζητήσεις και την καζούρα των ντέρμπυ».
Διότι αυτό το ευγενές, ποιοτικό και ολιγάριθμο -άντε να βάλουμε και γκρινιάρικο- άρωμα των ανθρώπων του Γηραιού ουσιαστικά λέει πως αξίζει η μπάλα ό,τι κι αν πεις.
Για μας τους παλιούς επίσης , η συγκίνηση περισσεύει.
Έρχονται σαν κύματα , θύμησες παλιές.
Από μαγικά κυριακάτικα απογεύματα στο Καυτανζόγλειο. Από τον Βάσια και το κύπελλο του 1976. Επέτειος μισού αιώνα φέτος, ε; Τίποτα δεν είναι τυχαίο.
Στις 9 Ιουνίου του 1976 ήταν η νύχτα που χάθηκε η μπάλα, στον τελικό κυπέλλου με αντιπάλους τον Ηρακλή και τον Ολυμπιακό, που έγινε μπροστά σε 30.000 τυχερούς φίλαθλους στο τότε γήπεδο της Νέας Φιλαδελφείας. Τύχη, όμως, είχαν και τα εκατομμύρια των Ελλήνων φιλάθλων, που απόλαυσαν αυτό το ματς από την ασπρόμαυρη τηλεόραση του ΕΙΡΤ.
Οι νεότεροι φίλαθλοι πιστεύουν ότι ο πιο συναρπαστικός τελικός έγινε στην Αθήνα το 2009, όταν ο Ολυμπιακός μετά από το 4-4 της παράτασης νίκησε 15-14 στα πέναλτι.
Για τους τους ρομαντικούς, δεν τίθεται θέμα. Ο πιο σημαντικός τελικός, ο πιο «επώνυμος», είναι αυτός που φέρει τη σφραγίδα του «Νουρέγεφ» της μπάλας Βασίλη Χατζηπαναγή και έγινε 43 χρόνια πριν.
Γι’ αυτό και ένα από τα συνήθη πειράγματα των παλιών φιλάθλων του Ηρακλή προς τους οπαδούς των άλλων ομάδων που έχουν πάρει πολλά κύπελλα, είναι πως «εσείς πήρατε κύπελλα που δεν θυμάστε καν πότε έγιναν τα ματς και με ποιον παίξατε. Είναι κύπελλα ρουτίνας. Εμείς πήραμε ένα αλλά είναι… επώνυμη μάρκα».
Το καλοκαίρι θα κυλήσει αργά και βασανιστικά αυτή τη φορά για τους ανυπόμονους κυανόλευκους φιλάθλους μέχρι την πρώτη αγωνιστική της Super League 1 του 2026-27.
Ρισκάρω να πω ότι το πρώτο ματς του Ηρακλή εντός έδρας στο νέο πρωτάθλημα, θα το νοιώσει γερά η Θεσσαλονίκη.
Και τα ακόμα πιο όμορφα έρχονται.
