Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και οι επιπτώσεις στις αγορές μέσω του ενεργειακού κόστους που διαχέεται παντού, καθιστούν ακόμα πιο φανερή την «επίφαση» φιλελευθερισμού της διακυβέρνησης Μητσοτάκη! Ο πληθωρισμός έχει εξελιχθεί στον καλύτερο φοροεισπράκτορα.
Δεν θα κουραστώ να το λέω και να το γράφω: Η μείωση άμεσων φόρων σε κοινωνικές ομάδες που ούτως ή άλλως δεν βγάζουν τον μήνα, δίνει μεν ανάσες κατανάλωσης, παραμένει δε προσχηματική.
Όταν η Ελλάδα διατηρεί τους υψηλότερους έμμεσους φόρους στην Ευρώπη, το «διαθέσιμο εισόδημα» που προσφέρεται διά της μείωσης των άμεσων φόρων, επιστρέφει εν πολλοίς στα κρατικά ταμεία μέσω της κατανάλωσης, για να καταστεί πλεόνασμα και να χρηματοδοτήσει, είτε μικρά επιδόματα για περισσότερους, είτε ελαφρώς μεγαλύτερα επιδόματα για λιγότερους.
Εργαλειοποίηση της ακρίβειας στο έπακρον και σοσιαλιστικός επιδοματισμός, υπό το πέπλο μιας δήθεν φιλελεύθερης διακυβέρνησης.
Ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης που επιβαρύνει την αγορά καυσίμων στην Ελλάδα είναι από τους υψηλότερους της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη βενζίνη να επιβαρύνεται περίπου 0,70€/λίτρο και το diesel κίνησης με 0,41€/λίτρο. Μαζί με τον ΦΠΑ 24% (επίσης από τους υψηλότερους στην ΕΕ) το κράτος εισπράττει πάνω από το 60% της τελικής τιμής στην αντλία. Ο δε υψηλός ΦΠΑ σε συνθήκες πληθωρισμού, εξαντλεί και τους καταναλωτές και τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες. Και οικονομικά και ψυχολογικά.
Με εντυπωσιάζει η πολιτική ανικανότητα της αντιπολίτευσης να περιγράψει αυτήν ακριβώς τη συνθήκη της εργαλειοποίησης της ακρίβειας δια των έμμεσων φόρων. Ακούω συχνά διατυπώσεις για «υπερφορολόγηση» και «φορολογική αφαίμαξη», τις οποίες φυσικά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος εύκολα γελοιοποιεί με ένα πινακάκι μειώσεων άμεσων φόρων. Διότι η αντιπολίτευση κολλά στην αύξηση των φορολογικών εσόδων, χωρίς να δείχνει την προέλευση της αύξησης. Την οποία φροντίζει η κυβέρνηση να αποδίδει αποκλειστικά στην… ανάπτυξη και στην πάταξη της φοροδιαφυγής.
Πως να ξεκολλήσουν οι βελόνες μετά…
Την ίδια ώρα, πάρε κοσμάκη επίδομα!
Ο όρος «επιδοματισμός» αφορά στην πολιτική συχνής παροχής επιδομάτων, για την αντιμετώπιση της φτώχειας, αλλά συχνά επικρίνεται ως εργαλείο ενίσχυσης της εξάρτησης από το κράτος και ενός είδους πελατειακής σχέσης με τις κοινωνικές ομάδας που μαθαίνουν να περιμένουν το επόμενο επίδομα.
«Ο επιδοματισμός διαιωνίζει την αναξιοπρέπεια και θρέφει τη δυστυχία», διάβασα σε άρθρο φιλοξενούμενο σε ΜΜΕ φιλικό προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Απλώς το άρθρο ήταν γραμμένο αρχές του 2019. Τότε που τα επιδόματα τα μοίραζε ακόμα ο Τσίπρας…
