Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Δεν είναι μια απλή παροιμία. Είναι νόμος!
Και θα τον δούμε να εφαρμόζεται στην περίπτωση της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ναι, ισχύει το τεκμήριο της αθωότητας.
Ναι, το πολιτικό σύστημα έχει φτιάξει ένα ολόκληρο πλέγμα νόμων που στέκεται ανάμεσα στο ίδιο και στις τιμωρίες που απειλούν τους απλούς πολίτες.
Ναι υπάρχει ένα ολόκληρο επικοινωνιακό σύστημα πέριξ της εξουσίας που λειτουργεί με δύο μέτρα και σταθμά. Ξεχνά εύκολα το τεκμήριο της αθωότητας για τους αντιπάλους της εξουσίας, το ξαναθυμάται εξίσου εύκολα για τους εκλεκτούς της.
Όμως ακόμα κι αυτό το σύστημα ξέρει, πως η συσσωρευμένη ατιμωρησία έχει οδηγήσει στη δημιουργία μιας κοινωνίας οξυμένου θυμικού έναντι του πολιτικού συστήματος που οδηγεί σε δύο βασικές συμπεριφορές.
Από τη μια είναι το κομμάτι της κοινωνίας που έχει παραιτηθεί, αρνείται να ασχολείται με την πολιτική, απέχει από τις εκλογές, δεν ανοίγει καν τηλεόραση και απλώς… χαζεύει τα τεκταινόμενα όπως-όπως, γελώντας με εκείνους που πιστεύουν ότι μπορεί κάποτε να ξαναδούμε πολιτικούς στο σκαμνί, εκτός αν το ίδιο το πολιτικό σύστημα θέλει να θυσιάσει κανέναν για ξεκάρφωμα.
Από την άλλη το κομμάτι της κοινωνίας, που παραμένει ενεργό, παρακολουθεί, ψηφίζει, ενημερώνεται όσο προλαβαίνει (συχνά ελλιπώς) και λόγω της συσσωρευμένης ατιμωρησίας είναι διαρκώς οργισμένο απέναντι σε κάθε νέο σκάνδαλο, κάθε νέο κρούσμα που υπενθυμίζει στον μέσο πολίτη ότι υπάρχει μια κάστα στο απυρόβλητο για όσα θα έστελναν τον κοινό πολίτη στη φυλακή.
Κοινό σημείο των δύο αυτών κατηγοριών, είναι πως λειτουργούν πλέον με τεκμήριο ενοχής έναντι του πολιτικού συστήματος. Δεν πιστεύουν στην αθωότητα κανενός πολιτικού μέχρι να αποδειχτεί με ατράνταχτα στοιχεία.
Τώρα λοιπόν που βρέχει δικογραφίες με «γαλάζιους» βουλευτές, είναι σίγουρο πως στη συνείδηση πολλών, μαζί με τα ξερά θα καούν και χλωρά. Θα καούν κι εκείνοι που πήγαν να κάνουν ένα τηλέφωνο προς εξυπηρέτηση ψηφοφόρου, παραγνωρίζοντας ότι εδώ τα «απλά ρουσφετάκια» αφορούν πακτωλούς δημοσίου χρήματος που ένα «οργανωμένο κύκλωμα απάτης» (κατά την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία) είχε μετατρέψει σε χρήμα εξαγοράς ψήφων, συνειδήσεων και καλοζωίας εις υγείαν των κορόιδων.
Όταν όμως ο έλεγχος της φωτιάς-απάτης χάνεται, καίγονται «χλωροί» και «ξεροί», αλλά όχι εκείνοι που κρατάνε τη δάδα, οι «εμπρηστές» απατεώνες μένουν στο απυρόβλητο. Γι` αυτό όσοι «χλωροί» θέλουν να γλιτώσουν και να μη γίνουν «Ιφιγένειες», ας φροντίσουν να ξεγυμνώσουν τους… συνήθεις «απυρόβλητους»!
