Ο ίδιος στα αγαπημένα του social media αλλά και οι επικοινωνιολόγοι του λένε ότι «επιτέλους ξαναλέμε merry christmas». Η αλήθεια όμως λέει ότι δεν είναι όλα «ήρεμα και λαμπρά» (το calm and bright του «Silent Night») για τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ αυτά τα Χριστούγεννα.
Οι ΗΠΑ ζουν μέρες οικονομικής πίεσης και καταναλωτικής απαισιοδοξίας.
Κύριος υπαίτιος είναι ο ίδιος Τραμπ, που αν δεν «καταστρέφει ακριβώς τα Χριστούγεννα», επιβαρύνει σημαντικά το κόστος τους μέσω της εμπορικής του πολιτικής.
Το μάρμαρο το πληρώνουν οι ίδιοι οι καταναλωτές και κυρίως οι μικρές επιχειρήσεις που θα περάσουν μαύρες γιορτές.
Τι συμβαίνει;
Οι πολυσυζητημένοι δασμοί όπως έχουν επισημάνει διαπρεπείς οικονομολόγοι, λειτουργούν ως κρυφός φόρος για τον κόσμο καθώς δεν πληρώνονται από τις ξένες χώρες –όπως υποστηρίζει ο Λευκός Οίκος– αλλά από Αμερικανούς εισαγωγείς και τελικά βάρος πέφτει -που αλλού;- στους καταναλωτές. Αυτό αναγκάζει τους τελευταίους να πληρώνουν περισσότερα για όλα, από στολίδια μέχρι παιχνίδια, γλυκά, τρόφιμα.
Η αύξηση του κόστους ανά νοικοκυριό συμβαίνει σε μια περίοδο που οι μισθοί επιβραδύνονται, η ανεργία ανεβαίνει, το κόστος ζωής παραμένει υψηλό και ο κόσμος είτε στρέφεται σε φθηνότερα καταστήματα ή αναβάλλει αγορές.
Το ειδικότερο μήνυμα αυτών Χριστουγέννων είναι πως μεγάλες εταιρείες αντέχου — οι μικρές όμως όχι.
Οι πρώτες, όπως η Walmart, έχουν περιθώριο να απορροφήσουν ή να παρακάμψουν τους δασμούς μέσω πίεσης προς προμηθευτές, εναλλακτικών αλυσίδων εφοδιασμό και αποθεμάτων προϊόντων πριν τους δασμούς.
Αντίθετα, μικρότερες επιχειρήσεις, οι μικροπωλητές , οι ανεξάρτητες μπουτίκ ή οι εταιρείες με περιορισμένο κεφάλαιο, δεν έχουν αυτές τις επιλογές. Κάποιες σταματούν να εξάγουν, άλλες κλείνουν τελείως. Αυτό μοιραία περιορίζει την ποικιλία στην αγορά και εξαφανίζει τους πιο «αδύναμους» κρίκους της οικονομίας.
Τα χαρακτηριστικά των δασμών ως μορφή έμμεσης φορολογίας είναι τα εξής:
Ο εισαγωγέας πληρώνει τον δασμό στην κυβέρνηση και αν έχει τη δυνατότητα (πχ. αν δεν αντιμετωπίζει εσωτερικό ανταγωνισμό) αυξάνει την τιμή του προϊόντος και μεταβιβάζει το κόστος στον καταναλωτή.
Ο καταναλωτής βλέπει τα λεφτά να φεύγουν από τη τσέπη του και να πηγαίνουν στην τσέπη της κυβέρνησης.
Ο Τραμπ βέβαια λέει ότι έτσι δημιουργούνται πρόσθετα κονδύλια για έργα υποδομών η κοινωνικές παροχές. Αλλά ποιος τον πιστεύει;
Οι αναλυτές συμφωνούν στο εξής: Ο Τραμπ κέρδισε τις εκλογές πέρσι με βάση δύο υποσχέσεις:
- Nα σταματήσει την παράνομη μετανάστευση. Σε αυτό μάλλον τα πήγε καλά για το δικό του ακροατήριο.
- Να ελέγξει τον πληθωρισμό που πήγε στα ύψη επί Covid και κυβέρνησης Biden κτλ. Σε αυτό μάλλον δεν τα έχει καταφέρει.
Έπεσε βασικά μόνο η τιμή της βενζίνης, άντε και των κοτόπουλων, αλλά αυτό ήταν εξαιτίας της υποχώρησης της «γρίπης» των πουλερικών.
Ο ίδιος λέει ότι έπεσε ο ρυθμός αύξησης του τιμάριθμου αλλά αυτοί που τον ψήφισαν αρχίζουν να αμφιβάλλουν. Αυτό θα κάνει ζημιά στους Ρεμπουμπλικάνους στις ενδιάμεσες εκλογές για το κοινοβούλιο σε ένα χρόνο.
