Είναι μερικές φορές που η αναφορά στην πόλη μας είναι επιβεβλημένη. Μέσα στην εβδομάδα που πέρασε, δύο διακεκριμένοι Θεσσαλονικείς με έντονο πολιτικό παρελθόν έθεσαν καίρια ζητήματα που αφορούν δύο πανανθρώπινες και διαχρονικές αξίες. Τη Δημοκρατία και τη Δικαιοσύνη. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος και ο Κώστας Καραμανλής αξιοποίησαν το βήμα που τους παραχώρησε ο όμιλος που εκδίδει και τη «Θεσσαλονίκη», με αφορμή τα 15α γενέθλια της ομογάλακτης «δημοκρατίας».
Σε έναν χώρο με μνήμες από την Ελλάδα του μόχθου, το παλιό Καπνεργοστάσιο της Αθήνας που ανήκει πλέον στη Βουλή των Ελλήνων, βρέθηκαν μαζί δύο Θεσσαλονικείς που έζησαν πολλά ως πολιτικοί ταγοί του τόπου κι έλαβαν σοβαρές αποφάσεις που επηρέασαν τις εξελίξεις. Χάρη στην παρουσία τους, η εκδήλωση υπερέβη το πλαίσιο μιας απλής επετείου.
Η θεσμική παρακμή που διαπιστώνουν Καραμανλής και Βενιζέλος, δεν περιορίζεται στο δικό τους οπτικό πεδίο. Είναι η μεγάλη εικόνα για τη σημερινή κοινωνία που έχουν μπροστά στα μάτια τους εκατομμύρια Έλληνες. Η αίσθηση ότι η δικαιοσύνη δεν αποδίδεται, ότι ο πλούτος είναι συγκεντρωμένος σε λίγα χέρια, ότι τα ΜΜΕ εκτελούν εντολές -στην πλειονότητά τους τουλάχιστον, ότι τα pay…troll έχουν τη γραφίδα παρά πόδα για να γράψουν τον κακό τον λόγο -γιατί κάπου τον οφείλουν, είναι πλέον γενικευμένη.
Για πολλούς καλούς, απλούς ανθρώπους η εντύπωση για τις εξαρτήσεις της δικαιοσύνης -που ήταν διάχυτη, έχει γίνει βεβαιότητα. Οι φραπέδες και οι Φεράρι που στοργικές μάνες μοίραζαν απλόχερα στα παιδιά τους, που έτυχε να κάνουν τις ίδιες παρέες στο ίδιο κόμμα, ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό και για την οργή των αγροτών που βρίσκονται στα μπλόκα.
Και δυστυχώς για την κυβέρνηση, αυτή τη φορά η κοινωνία δεν λειτουργεί με βάση την αρχή του κοινωνικού αυτοματισμού. Δεν ρίχνει ανάθεμα στους αγρότες «που δεν επιτρέπουν στην αγορά να δουλέψει για τα Χριστούγεννα». Αντιθέτως δηλώνουν συμπαράσταση, γιατί ξέρουν ότι τη στρεβλή λειτουργία οικονομίας και κοινωνίας δεν τη χρεώνονται όσοι αντιδρούν, αλλά αυτοί που δεν μπορούν να ελέγξουν την ακρίβεια και προκαλούν αδικίες τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ.
Γιατί πλέον κυριαρχεί η έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς, όπως διαπίστωσε ο Ευ. Βενιζέλος και γιατί η αίσθηση ότι η πολιτική ασκείται με όρους κλειστών συστημάτων, χωρίς έγνοια για τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας επίσης κυριαρχεί, όπως τόνισε ο Κ. Καραμανλής. Αλλά μάλλον για να τα διακρίνει κανείς καθαρά όλα αυτά, πρέπει να είναι της Σχολής της Θεσσαλονίκης.
Της ίδιας Σχολής στην οποία μέχρι πρότινος έδινε προστιθέμενη αξία κι ένας ξεχωριστός άνθρωπος με βάθος, δημιουργικό πνεύμα και την κοινωνική προσφορά στο αίμα του, ο Αντώνης Δούδος. Έφυγε αφήνοντας όντως τη Θεσσαλονίκη φτωχότερη -κι αυτό το ξέρουν καλά άνθρωποι που δεν έμαθαν ποτέ ποιος ήταν ο ευεργέτης τους για να του πουν ένα ευχαριστώ.
