Η ευαγγελική φράση «και ο Λόγος του Θεού έγινε άνθρωπος και έζησε ανάμεσά μας και είδαμε τη δόξα Του» (Ιω. 1:14), που αναγνώσθηκε στην Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία, αποτελεί το κλειδί για τη βαθύτερη κατανόηση του γεγονότος της Αναστάσεως. Ο Θεός δεν παραμένει απομακρυσμένος από τον άνθρωπο, αλλά γίνεται ο Ίδιος άνθρωπος, ζει ανάμεσά μας και φανερώνει τη δόξα Του. Μια δόξα που δεν περιορίζεται στη Γέννηση ή στα θαύματα Του, αλλά κορυφώνεται στο Πάθος και αποκαλύπτεται πλήρως στην Ανάστασή Του.
Η Ανάσταση είναι η απόλυτη φανέρωση της Θείας δόξας. Ο Απόστολος Παύλος σημειώνει χαρακτηριστικά: «ο Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς με τη δόξα του Πατέρα» (Ρωμ. 6:4). Η «δόξα που είδαμε», επομένως, δεν είναι απλώς ένα εξωτερικό μεγαλείο, αλλά η νίκη της ζωής πάνω στον θάνατο, της αγάπης πάνω στην αμαρτία. Εκεί όπου ο άνθρωπος βλέπει τέλος, ο Θεός εγκαινιάζει αρχή.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας εμβαθύνουν στο γεγονός προσδίδοντάς του υπαρξιακή διάσταση. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, στον Κατηχητικό του Λόγο για το Πάσχα, διακηρύσσει θριαμβευτικά ότι ο Χριστός αναστήθηκε και μαζί Του ανέστησε ολόκληρη την ανθρωπότητα, καταργώντας οριστικά τον θάνατο. Η Ανάσταση, δηλαδή, δεν αφορά μόνο στον Χριστό, αλλά και σε κάθε άνθρωπο, που καλείται να μετάσχει σε αυτή τη νέα ζωή.
Αντίστοιχα, ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας επισημαίνει ότι «ο Λόγος έγινε άνθρωπος για να γίνει ο άνθρωπος μέτοχος της θείας ζωής». Έτσι, η δόξα που φανερώθηκε στον Χριστό γίνεται πρό(σ)κληση σε κάθε άνθρωπο, για ένωση με τον Θεό. Η Ανάσταση δεν αποτελεί απλώς ένα ιστορικό γεγονός του παρελθόντος, αλλά μια ζωντανή πραγματικότητα που συνεχίζεται μέσα στην Εκκλησία.
Μέσα στη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας, ο πιστός δεν στέκεται ως απλός θεατής, αλλά συμμετέχει στη δόξα του Χριστού . Όπως αναφέρει το Ευαγγέλιο: «όσοι Τον δέχτηκαν, τους έδωσε εξουσία να γίνουν παιδιά του Θεού» (Ιω. 1:12). Η Θεία αυτή υιοθεσία εκφράζει τον «συνδοξασμό» μας με τον Αναστημένο Χριστό και συνιστά μια πραγματική μεταμόρφωση της ζωής και όχι μια θεωρητική τιμή.
Συνεπώς, η φράση «είδαμε τη δόξα Του» (Ιω. 1:14) αποκτά δυναμικό χαρακτήρα: δεν πρόκειται μόνο για θέαση, αλλά για μετοχή και μεταμόρφωση. Στην Ανάσταση, ο άνθρωπος καλείται να γίνει κοινωνός της Θείας δόξας , να βιώσει ήδη από το παρόν τη νίκη της μέλλουσας ζωής. Έτσι, ζώντας στην Εκκλησία, η δόξα του Χριστού γίνεται και δική μαςꞏπορεία, δηλαδή, από το σκοτάδι στο Φως και από τον θάνατο στη Ζωή.
