Τα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα της πόλης τα έχω επισκεφθεί όλα. Όχι να το παινευτώ, αλλά λόγω ευαίσθητης υγείας της μαμάς, σε όλα έχω διανυκτερεύσει και σε αρκετά πολλάκις. Το επίρρημα, όχι ο διατελέσας και αν. υπουργός Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ, που όταν κυβέρνησε δεν έφερε δα και καμιά επανάσταση στην πολύπαθη δημόσια υγεία.
Παρόλη την εξοικείωσή μου λοιπόν με τα νοσοκομεία από τα ανατολικά μέχρι τα δυτικά και τα αμέτρητα ξυπνήματα ανάμεσα σε παράταιρες πλαστικές καρέκλες κρύων διαδρόμων την ώρα που οι δείκτες άγγιζαν την 5η πρωινή, δεν είχα συνειδητοποιήσει την είδηση του σημερινού ρεπορτάζ της καλής συναδέλφου. Κανένα μα κανένα και από τα εννέα νοσηλευτικά ιδρύματα της Θεσσαλονίκης δεν έχει ανεγερθεί με έξοδα του ελληνικού δημοσίου! Όλα, είτε προϋπήρχαν του ελληνικού κράτους -δώρο ακόμη και από την οθωμανική αυτοκρατορία- ή αποτελούν δωρεά ιδιωτών. Ουδένα όμως χτίστηκε επιβαρύνοντας τον εθνικό προϋπολογισμό. Ακόμη και το ανολοκλήρωτο ακόμη Παιδιατρικό νοσοκομείο στο Φίλυρο, αν και προχωράει με γρήγορους ρυθμούς, δωρεά του ιδρύματος Νιάρχος είναι.
Εξαίρεση στην αρνητική αυτή πρωτιά για τη Θεσσαλονίκη θα αποτελέσει το Ογκολογικό νοσοκομείο, εφόσον ολοκληρωθεί με τις σημερινές εκτιμήσεις γύρω στο 2031. Μόλις λοιπόν συνειδητοποιήσαμε πως ούτε ένα από τα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης υπάρχει δι’ ενεργειών οποιασδήποτε ελληνικής κυβέρνησης, το μυαλό μας πήγε στο περίφημο πάρκο Υγείας της δυτικής Θεσσαλονίκης που οραματίζονταν κατά καιρούς πολλοί και διάφοροι αιρετοί, μεταξύ των οποίων αρκετοί αυτοδιοικητικοί της περιοχής. Η σκέψη ήταν το συγκεκριμένο πάρκο να περιλαμβάνει το Παπαγεωργίου, το 424 ΓΣΝΘ, το Παπανικολάου κι αργότερα το Παιδιατρικό νοσοκομείο στο Φίλυρο και το νέο Ογκολογικό στο οποίο θα μεταστεγαστεί το Θεαγένειο. Το πρώτο νοσοκομείο που χτίζει λοιπόν το ελληνικό κράτος μέσω ΣΔΙΤ, πέρα από τα ζωτικής σημασίας προβλήματα που θα επιλύσει για το παρωχημένο και πεπερασμένων δυνατοτήτων Θεαγένειο, μπορεί να αποτελέσει και τον πυρήνα για τη διαμόρφωση του περίφημου πάρκου Υγείας δυτικής Θεσσαλονίκης, με ό, τι θετικό αυτό σημαίνει για την ανάπτυξη της περιοχής.
Το νοσοκομείο που χωροθετήθηκε μέσα στο πρώην στρατόπεδο Καρατάσιου (απέναντι από το 424 ) αναδεικνύει και μία καλή πρακτική στην αξιοποίηση των πρώην στρατοπέδων που αποδίδονται στην κοινωνία, όχι μόνο όταν διαμορφώνονται σε χώρους πρασίνου, αθλητισμού και αναψυχής αλλά και όταν παραχωρούνται για να υπηρετήσουν τη δημόσια υγεία. Στην περίπτωσή μας, πέρα από την ανάπτυξη της δυτικής πλευράς της πόλης, θα κερδίσει ολόκληρη η βόρεια Ελλάδα. Τούτων δοθέντων, αυτό που μένει είναι να ευχηθούμε το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσής του νέου νοσοκομείου να μην ξεχειλώσει κατά τα -ελληνικά- ειωθότα.
