Πριν από πέντε μήνες, το περασμένο καλοκαίρι, ένας «καλός κύριος» εξαπέλυσε προσωπική επίθεση εναντίον μου σε δημοφιλή διαδικτυακή σελίδα της πόλεως για όσα έγραφα από αυτήν εδώ την θέση για τις εξελίξεις στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης και το γήπεδο του ΠΑΟΚ.
Δεν απάντησα τότε γιατί πιστεύω ότι ο κόσμος ανήκει στους υπομονετικούς. Γιατί επίσης δεν αγαπώ τα επίθετα αλλά τα ουσιαστικά. Έδωσα χρόνο στον χρόνο για να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει τις εκτιμήσεις μου που βασίζονταν σε ρεπορτάζ και όχι σε αμπελοφιλοσοφίες. Αντιμετωπίζω πάντοτε στην ζωή μου με ψυχραιμία όποιον γράφει ανακριβή πράγματα γιατί σε τελική ανάλυση και οι κρίνοντες κρινόμαστε .Ποτέ όμως δεν ξεχνώ και δεν αφήνω τίποτε να πέσει κάτω.
Επανέρχομαι λοιπόν σήμερα. Οι τελευταίες εξελίξεις στο λιμάνι με την συμμαχία του προέδρου της ΠΑΕ ΠΑΟΚ με τον ιδιοκτήτη της πανίσχυρης Metlen και η τελική συμφωνία που υπεγράφη για το γήπεδο μεταξύ της ΠΑΕ και του ΑΣ δείχνουν ποιος είχε δίκιο και ποιος είχε άδικο. Υπήρχε ή δεν υπήρχε γεωπολιτική διάσταση στην υπόθεση;
Οι σχεδόν ταυτόχρονες ανακοινώσεις για τα δύο αυτά θέματα κάτι δείχνουν. Όλα όσα συμβαίνουν σε άλλα λιμάνια και σε άλλα γήπεδα μπάσκετ της χώρας επίσης αυτό δείχνουν. Όσοι ξέρουν λένε ότι η υπογραφή της τετραετούς σύμβασης για την υλοποίηση του έργου στον Προβλήτα 6 ενισχύει σήμερα τον βασικό μέτοχο του λιμένος έναντι των αόρατων διεκδικητών του. Τινές εκ των οποίων με καταγωγή από την γείτονα. Υπήρχε βούληση για να γίνει το γήπεδο; Απεδείχθη τελικώς ότι υπήρχε.
Δεν έχω απαίτηση από ανθρώπους που δεν γνωρίζουν από πολιτική, από γεωπολιτική, από οικονομία, από συσχετισμούς να αντιλαμβάνονται που πάει ο κόσμος και τι συμβαίνει στην πόλη μας. Κοντά στον νου και η γνώση. Έχω όμως την επιθυμία από όσους υποδύονται τους (παντο)γνώστες να μην είναι τόσο απόλυτοι όταν γράφουν για ανθρώπους που δεν γνωρίζουν. Που δεν έχουν αλλάξει μια καλημέρα μαζί τους. Και να μην αμφισβητούν με ευκολία καφενείου πληροφορίες που κομίζουν άνθρωποι με βάση την εμπειρία 40 χρόνων στο ρεπορτάζ. Δεν είναι υποχρεωτικό βεβαίως. Εφόσον το νιώθουν. Εάν το έκαναν πάντως δεν θα εξετίθεντο και τελικώς δεν θα εξευτελίζονταν από τα ίδια τα γεγονότα. Σαράντα χρόνια στην δημοσιογραφία υπηρετούμε με θάρρος μια σχολή χωρίς να γινόμαστε το τζουκ μποξ του ενός ή του άλλου. Την σχολή της πατρίδας και της αλήθειας. Βεβαίως η θητεία στην αλήθεια περνά πολλές φορές μέσα από την μοναξιά και το κόστος των επιθέσεων αλλά είμαστε/είμαι πάντοτε διατεθειμένοι να το αναλάβουμε αυτό το κόστος. Σαράντα χρόνια επίσης υπηρετούμε/υπηρετώ μια άλλη αρχή. Τον σεβασμό του άλλου. Αρκεί να σέβεται και ο ίδιος τον εαυτό του.
Με την ευκαιρία που μου δίνεται μετά την δικαίωση της εφημερίδας μας στο θέμα αυτό, θέλω να σημειώσω και κάτι ακόμη: Δεν είμαι χθεσινός ούτε στην πόλη ούτε στον Βορρά. Γνωρίζω ποιος και τι κρύβεται πίσω κάτω από κάθε πέτρα εδώ για να κατανοώ τι σημαίνει η κεκαλυμμένη απειλή πως «είμαστε βέβαιοι πως δεν θα ξαναγράψεις για αυτά». Προφανώς και θα ξαναγράψω. Η επιβεβαίωση των πληροφοριών μας μου δίνει το κύρος για να ξαναγράψω. Παρακολουθώ από κοντά τις εξελίξεις στον αθλητισμό και στο ποδόσφαιρο σε όλα τα σωματεία για έναν απλό λόγο, πέρα από την αγάπη μου για το ποδόσφαιρο: Αν θέλει κανείς να καταλαβαίνει τι γίνεται στην πολιτική πρέπει να ξέρει τι γίνεται στην Εκκλησία, στο ποδόσφαιρο, στον Πολιτισμό. Εκεί καθρεφτίζονται οι συσχετισμοί, εκεί διαπλέκονται τα πάντα. Το δε ενδιαφέρον μου για τον ΠΑΟΚ δεν είναι σημερινό και δεν εδράζεται σε οπαδικές προτιμήσεις. Ποτέ στην ζωή μου δεν πούλησα «οπαδισμό» διότι ποτέ δεν υπήρξα οπαδός. Υπάρχει μια λεπτομέρεια: Μόνο όποιος έλειπε από την πόλη ή ήταν κουφός και δεν με άκουγε στο Metropolis 99,5 δεν γνωρίζει ότι τον Δεκέμβριο του 2019 υπερασπίστηκα τον σύλλογο εντύπως και ραδιοφωνικώς με εθνικούς όρους. Τότε που κάπoιοι προσπάθησαν να τον ρίξουν κατηγορία με το ζήτημα της πολυιδιοκτησίας με την Ξάνθη, την οποία επιχείρησε τότε να αγοράσει (ευτυχώς ανεπιτυχώς) η Φενέρ Μπαχτσέ. Το ίδιο ακριβώς θα έκανα για τον Άρη ή τον Ηρακλή αν χρειαζόταν. Με εθνικούς όρους. Οτιδήποτε εγράφη λοιπόν εκείνες τις ημέρες από τον «καλό κύριο» επιστρέφεται σήμερα. Με τόκο.
