«Να ιδρώσουν τη φανέλα» ζήτησε ο πρόεδρος της ΝΔ και πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης από τους βουλευτές την περασμένη Πέμπτη, για τη διεκδίκηση μιας νέας εκλογικής νίκης της ΝΔ. Ενδεχομένως να το ζητήσει και σήμερα από τα στελέχη του κόμματος, από το βήμα του προσυνεδρίου της Θεσσαλονίκης.
Το πρόβλημα που επιμένει να μην βλέπει ο πρωθυπουργός, ή μάλλον να μην παραδέχεται ότι βλέπει, είναι πως η παραδοσιακή βάση της ΝΔ δυσκολεύεται πλέον να αναγνωρίσει τη «φανέλα» και τα χρώματά της. Το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν και πολλοί βουλευτές.
Η «φανέλα» της ΝΔ θυμίζει τα τελευταία χρόνια «δωράκι» δημοσίων σχέσεων που διανέμεται ως αναμνηστικό σε κάθε περαστικό και μπερδεύεται στο πλυντήριο μαζί με πολλές άλλες «φανέλες» διαφόρων χρωμάτων. Όπως λέει το τραγούδι του Μηλιώκα και της Μάνου, ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ. Πράσινα, λαχανί, ξεπλυμένα σιέλ, εμπριμέ…
Για ποια «φανέλα» μιλάμε λοιπόν;
Τι σχέση έχει η σημερινή «φανέλα» με εκείνη που… έραψε και κληροδότησε ο εθνάρχης Κωνσταντίνος Καραμανλής και η οποία έμεινε σχεδόν αναλλοίωτη στα χρώματα της και στις αξίες που εκπροσωπούσε μέχρι πριν από μερικά χρόνια;
Και ποιοι περιμένουμε να την «ιδρώσουν»; Οι.. «μεταγραφές αεροδρομίου» και οι «περαστικοί» που περιμένουν αν και πότε θα ξαναδυναμώσει το ΠΑΣΟΚ για να επιστρέψουν στην «κοιτίδα» τους;
Σε κάποιες περιπτώσεις, η προσδοκία του πρωθυπουργού μού θυμίζει την συλλογική αφέλεια οπαδών ποδοσφαιρικής ομάδας, του ΠΑΟΚ, του Άρη, του Ηρακλή, του Ολυμπιακού, κλπ…
Εκείνων των οπαδών που αποθεώνουν τον νέο παίκτη της ομάδας, τον Αφρικανό, τον Αμερικανό, τον Λατινοαμερικανό, τον Ρώσο, τον Γερμανό, τον Ιταλό και του φωνάζουν από την κερκίδα «να παίξει για τη φανέλα».
Και το λένε αυτό σε έναν τύπο που στο 90% των περιπτώσεων ήρθε ως επαγγελματίας να φορέσει τη «φανέλα» για 1-2 χρόνια ως «στολή εργασίας» και να φύγει μετά για τον επόμενο σταθμό της καριέρας του.
Όταν επί σειρά ετών απαξιώνεις εκείνους που είχαν τη «φανέλα» ως στολίδι στον τοίχο του εφηβικού τους δωματίου, επιλέγοντας για τη βασική σου ενδεκάδα τους «περαστικούς» και τις «μεταγραφές» δεν μπορείς να περιμένεις πίστη στη «φανέλα».
Κι όταν επί σειρά ετών, έχεις αφήσει την «φανέλα» να ξεθωριάζει και να μη θυμίζει σε τίποτα εκείνη που παρέλαβες, δεν μπορείς να επενδύεις στην ψυχολογία της ιστορικής της αξίας…
