H NΔ καταγγέλλει τους πολιτικούς της αντιπάλους για τοξικότητα, αλλά αν κρίνουμε από όλα όσα εμπρηστικά λένε οι βουλευτές της, μάλλον εκείνη δίνει τον τόνο. Δυστυχώς. Ειδικώς με τις κραυγές τύπου Δρυμιώτη πως «όλοι οι αριστεροί είναι τεμπέληδες», «οι αριστεροί δεν είναι Έλληνες», «οι αριστεροί δεν προσέφεραν τίποτε στο Έθνος» κλπ.
Επειδή προσωπικώς δεν μεγάλωσα έτσι, το αντίθετο, ως δεξιός πήγαινα σε συγκεντρώσεις του ΚΚΕ και έκανα έντιμη και ευθεία ιδεολογική αντιπαράθεση με τα μέλη του στο νησί μου, θέλω να μοιραστώ σήμερα μαζί σας την εκτίμηση μου για έναν κεντρογενή πατριώτη πολιτικό. Τον πρώην υπουργό και βουλευτή Καβάλας του ΠΑΣΟΚ Δημοσθένη Δημοσθενόπουλο.
Πάντοτε ως δημοσιογράφος είχα αναπτύξει δεσμούς με αυτό το είδος «Κέντρου» που αγαπά την πατρίδα και δεν θεωρεί την ιδεολογία του «επάγγελμα»: Με τον Σάκη Πεπονή, με τον Αντώνη Λιβάνη, με τον Απόστολο Κακλαμάνη (μου κάνει την τιμή και μιλάμε ακόμη) με τον Θανάση Τσούρα, με τον Παναγιώτη Κρητικό, με τον Γιάννη Καψή, με τον Θόδωρο Πάγκαλο, με τον Λευτέρη Βερυβάκη κ.α. Πολλοί εξ αυτών έκαναν «φυλακή» στην Αίγινα στα χρόνια της δικτατορίας και είχαμε πολλά να μοιραστούμε.
Δεν είχε τύχει όμως να γνωριστούμε με τον πράο Δημοσθένη Δημοσθενόπουλο. Ο ευπατρίδης αυτός πολιτικός, 97 ετών σήμερα (ζωή να έχει), που προσφάτως δώρισε το προσωπικό του αρχείο στον δήμο Καβάλας είναι αναγνώστης της «Θεσσαλονίκης» μας αλλά και της «Εστίας» των Αθηνών που διευθύνω. Προ τριετίας ή τετραετίας, όταν έβλεπε τον μοναχικό αγώνα που δίνουμε για τα εθνικά θέματα και την πατρίδα μας κόντρα σε όλους και κόντρα σε όλα, βρήκε το τηλέφωνο μου και άρχισε να με καλεί για να με ενθαρρύνει να μην κάνω πίσω.
Μεγάλος και ωραίος πατριώτης. Παρά το ευπροσήγορο ύφος του που ενισχύεται από τα εξαιρετικά ελληνικά, που μιλούσαν όλοι ανεξαιρέτως οι παλαιοί πολιτικοί, ο Δημοσθενόπουλος είναι εξαιρετικά αυστηρός. Έχοντας θητεύσει δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου ως υφυπουργός Οικονομικών και Εθνικής Οικονομίας και με περγαμηνές στον αντιδικτατορικό αγώνα (μερικές εκ των οποίων του επιδαψίλευσε ο δήμαρχος Καβάλας Θόδωρος Μουριάδης σε πρόσφατη συνάντηση τους), είναι εξαιρετικά αυστηρός και ακριβοδίκαιος.
Τον Ιανουάριο του 2010, πέντε μήνες πριν από το Καστελόριζο, αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Έβλεπε ως παλαιός τι ερχόταν για την πατρίδα και δεν ήθελε να καταστεί υπεύθυνος διά της σιωπής του. Προ καιρού συναντήθηκε με τον νυν πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη και με όρους εθνικούς δεν ήταν ευχάριστος μαζί του. Δεν τον κολάκευσε Αντιθέτως προσπάθησε να τον κινητοποιήσει, να τον ξυπνήσει.
Τους ανθρώπους αυτούς, τους κεντρογενείς που ακολούθησαν τον Ανδρέα Παπανδρέου από το 1974 ρισκάροντας τη διαδρομή τους, τους πολιτικούς που αγαπούν την Ελλάδα και όχι τις πρεσβείες, τη νομιμότητα και όχι την παρανομία, τους θεσμούς και όχι τα παρακράτη, τον σεβασμό στο δημόσιο χρήμα και όχι τη διασπάθιση του, τη δημοκρατία και όχι την ατιμία, τους λατρεύω. Δεν με νοιάζει αν είναι ΠΑΣΟκοι, αριστεροί, νεοδημοκράτες, ακροδεξιοί, κομμουνιστές ή άλλο. Μου αρκούν οι κοινοί κώδικες, εφόσον υπάρχουν.
Την Κυριακή του Πάσχα ο κ. Δημοσθενόπουλος με συγκλόνισε και με συγκίνησε. Είχε μόλις ξεπεράσει ένα μικρό πρόβλημα υγείας και παρά ταύτα με τρεμάμενη φωνή λόγω μιας λοίμωξης του αναπνευστικού με κάλεσε για ευχές, για να με ενθαρρύνει και πάλι (είχε δει μια συνέντευξη μου στη «Ναυτεμπορική») και για να μου πει ότι καμαρώνει να με θεωρεί φίλο του. Και εγώ από αυτήν εδώ την θέση νιώθω την ανάγκη να του ανταποδώσω στέλνοντας ένα ευρύτερο μήνυμα για την εθνική ενότητα κατά των ανόητων διχασμών των εκσυγχρονιστών του Κέντρου: Δική μου η τιμή κ. Δημοσθενόπουλε! Εμείς οι νεότεροι καμαρώνουμε να είμαστε φίλοι με ωραίους πατριώτες από την γενιά σας όπως εσείς. Και αν έχουμε μια υπόσχεση να σας δώσουμε είναι αυτή: Θα κάνουμε τα πάντα να φέρουμε όλους τους Έλληνες πατριώτες ανεξαρτήτως κόμματος στους δρόμους της συνεννόησης. Για τον τόπο και τη δημοκρατία. Τα κοπρόσκυλα θα απομονωθούν.
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
