Η είδηση για το φρικτό τροχαίο δυστύχημα των οπαδών του ΠΑΟΚ στη Ρουμανία, ήρθε περίπου πριν από 24 ώρες. Μεσημέρι Τρίτης στο γραφείο, με τους συναδέλφους να ψάχνουν ο,τιδήποτε θα μπορούσε να διασταυρώσει τις πληροφορίες και την ευχή να πρόκειται για λάθος, να καταρρέει γρήγορα. Επτά νέα παιδιά που πήγαιναν για να χαρούν με τον αγώνα της ομάδας τους, έχασαν τη ζωή τους από κάτι που πήγε λάθος. Βλάβη στα συστήματα του βαν, κακός υπολογισμός του οδηγού, κανείς δεν γνωρίζει ακόμη με σιγουριά και λίγη σημασία έχει. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι πήραν την τελευταία τους ανάσα πριν προλάβουν να ζήσουν. Όχι μόνο τις χαρές και τις λύπες της ασπρόμαυρης ομάδας τους, αλλά ό, τι επιφυλάσσει η ζωή για τον καθένα μας. Μια ζωή που συνήθως τραβάει μακρύτερα από εκεί που έφτασαν οι επτά φίλαθλοι του ΠΑΟΚ αλλά και οι πέντε εργαζόμενες στη Βιολάντα. Και το δικό τους το νήμα κόπηκε πρόωρα, άδικα και τραγικά. Δεν υπάρχουν λόγια παρηγοριάς που να μπορούν να ειπωθούν ούτε στα Τρίκαλα, ούτε στη Θεσσαλονίκη, ούτε στην Ελλάδα ολόκληρη. Διαφορετικές περιπτώσεις, αλλιώτικοι θάνατοι, στο σκληρό καθήκον για το μεροκάματο οι εργαζόμενες μητέρες στα Τρίκαλα, στο χαλαρό και άνετο περιβάλλον της παρέας οι ΠΑΟΚτσήδες χαρούμενοι που θα παρακολουθούσαν ένα ακόμη παιχνίδι της ομάδας τους, σίγουροι για τη νίκη που θα κατακτούσε και με τη δική τους παρουσία.
Στην πρώτη περίπτωση μπορεί να έφταιγε η ελλιπής συντήρηση των εγκαταστάσεων στο εργοστάσιο, στη δεύτερη το τιμόνι, ο δρόμος, η προσπέραση, αλλά το αποτέλεσμα είναι αφόρητα ίδιο. Οι μέχρι χθες παρουσίες, έγιναν σημερινές απουσίες. Δώδεκα άνθρωποι. Πέντε γυναίκες και επτά άνδρες δεν θα ξαναγελάσουν, δεν θα ξανακλάψουν, δεν θα ξαναγκαλιάσουν, δεν θα ξαναδούν δεν θα τους ξαναδούν. Οι Παοκτσήδες, εκτός από την οικογένειά τους, ανήκουν και στη μεγάλη οικογένεια του ΠΑΟΚ που σημαίνει πολλά για τη Θεσσαλονίκη, μάλιστα για πολλούς είναι συνώνυμη με τη Θεσσαλονίκη, γι’ αυτό και η πόλη είναι βυθισμένη σε ανείπωτο πένθος από χθες. Σ’ ένα πένθος που δεν είναι δυνατόν να περιγραφεί. Μόνο να το νιώσει μπορεί κανείς περιδιαβαίνοντας σήμερα την πόλη από τη μία άκρη της ως την άλλη. Να το νιώσει και να το δει στα μάτια των ανθρώπων, φιλάθλων και μη, Παοκτσήδων και μη. Στο κέντρο, την Τούμπα, τη Νεάπολη (το μαγαζί που δούλευε ένας από τους επτά δεν άνοιξε σήμερα σε ένδειξη πένθους). Παντού θλίψη και ένα απέραντο «γιατί» που μας βασανίζει όλους. Μα πιο πολύ τους πιο κοντινούς ανθρώπους των αδικοχαμένων. Μανάδες, αδέρφια, παιδιά, γονείς αγαπημένους…
Όλοι εμείς, εργαζόμενοι και διοίκηση της εφημερίδας «Θεσσαλονίκη» και του thitanews.gr, απευθύνουμε θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειες των ανθρώπων που χάθηκαν.
Αλήθεια, τι δεν θα δίναμε σήμερα να μπορούσε ο πόνος που μοιράζεται σε τόσο πολλούς να γίνεται λίγο ελαφρύτερος γι’ αυτούς που κυρίως βαραίνει…
