Μία αποκαλυπτική έρευνα που έγινε το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη, δεν πήρε τη δημοσιότητα που αντιστοιχεί στα σημαντικά ευρήματά της.
Τη δημοσκόπηση υλοποίησε η εταιρία Palmos Analysis του Πασχάλη Τεμεκενίδη για λογαριασμό του think voreia, ενός νέου think tank της Θεσσαλονίκης.
Η έρευνα έγινε μεταξύ επιχειρηματιών του νομού από 5 έως 16 Μαρτίου, παρουσιάστηκε στο πλαίσιο του Money Show και αφορούσε την αξιολόγηση του παραγωγικού μας συστήματος. Η βαθμολογία ήταν κάτω από τη βάση και κάποια από τα ευρήματα αξίζει να αναφερθούν, γιατί επιβεβαιώνουν την εικόνα που έχουν οι Θεσσαλονικείς και μάλιστα οι άνθρωποι της αγοράς, που βρίσκονται στην παραγωγική διαδικασία και μοχθούν καθημερινά για την πόλη τους.
Επτά στις 10 επιχειρήσεις θεωρούν καθόλου ή λίγο βιώσιμο το παραγωγικό μοντέλο της Θεσσαλονίκης. Η πλειονότητα των επιχειρηματιών επίσης δεν το βρίσκει ούτε εξωστρεφές ούτε ανταγωνιστικό.
Καθολική είναι η απογοήτευση και όσον αφορά την υποστήριξη για την ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης από τις κυβερνήσεις διαχρονικά (το 85% των επιχειρήσεων δηλώνουν καθόλου ή λίγο ικανοποιημένες). Μάλιστα, εννέα στις 10 επιχειρήσεις δηλώνουν ότι, σε σχέση με την Αθήνα, ο διαχρονικός σχεδιασμός και η υποστήριξη των κυβερνήσεων για την ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης είναι σε πολύ (71%) ή λίγο (19%) χαμηλότερο επίπεδο. Ένας από τους γνωστούς επιχειρηματίες στον τομέα των τροφίμων στην πόλη, ο Νώντας Όχονος, διευθύνων σύμβουλος της Ohonos snack, έκανε λόγο για εξουσία που παραδοσιακά μεροληπτεί υπέρ της Αθήνας, χωρίς να στηρίζει έμπρακτα την περιφέρεια και ιδιαίτερα τη βόρεια Ελλάδα. «Σας το λέω με την εμπειρία άνω των 40 ετών στον χώρο του επιχειρείν: ό,τι κατάφερα, το πέτυχα χωρίς καμία ουσιαστική υποστήριξη» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Μα όλοι «κατ’ επάγγελμα επαναστάτες»; -κατά τη πρόσφατη προσφιλή ρήση Ταχιάου. Ή παραπονιάρηδες σαν τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης, όπως του απευθύνθηκε ο πρωθυπουργός στην τελευταία άνοδό του στην πόλη;
Ίσως φαντάζει πιο βολικό να επιμένεις ότι είναι στραβός ο γιαλός, από το να αναλογιστείς αν στραβά αρμενίζεις. Στη δεύτερη περίπτωση πάντως,πιθανόν να βρεις λύσεις. Όπως αυτές που πρότειναν οι ερωτώμενοι επαγγελματίες και συνοψίζονται στην αναζήτηση και αξιοποίηση εθνικών και κοινοτικών πόρων, την ενίσχυση του brand name, της προς τα έξω εικόνας της πόλης δηλαδή και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων της. Γιατί όπως τόνισε στην ίδια εκδήλωση και ο διακεκριμένος καθηγητής Οικονομικών του ΠΑΜΑΚ Λόης Λαμπριανίδης, η Θεσσαλονίκη δεν στερείται δυνατοτήτων αλλά στρατηγικής, συντονισμού και συλλογικής βούλησης για ένα βιώσιμο αναπτυξιακό άλμα. Μόνο που κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να το επιχειρήσει. Πλέον αρκείται στις δάφνες του Θεσσαλονικιώτικου μετρό. Μία γραμμή 14,3 χλμ. με 18 σταθμούς (όταν φτάσει Καλαμαριά) και κόστος τρία δισ. plus…
