Η συγκίνηση και η κατάνυξη που ζήσαμε το πρωί της περασμένης παγωμένης Κυριακής στον ιερό ναό της Του Θεού Σοφίας κατά την διάρκεια της πατριαρχικής θείας λειτουργίας χοροστατούντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου ήταν μοναδική. Ασύλληπτη.
Αν και η ενορία μου στην πόλη είναι εδώ και χρόνια η Παναγία η Λαοδηγήτρια του πατέρα Βαρνάβα, δίπλα στο τουρκικό προξενείο και κατά καιρούς η Μονή Βλατάδων του Αμορίου Νικηφόρου (αμφότερες μετόχια του Πατριαρχείου) και βεβαίως ο μέγας Άγιος Δημήτριος του πατέρα Δαμασκηνού, αυτή την φορά η Αγία Σοφία ήταν μονόδρομος. Είχα παρακολουθήσει και στο παρελθόν θείες λειτουργίες όταν εφημέριος του ναού ήταν ο αγαπητότατος φίλος πατέρας Παλαιολόγος, νυν επικεφαλής της Μητρόπολης Θεσσαλονίκης.
Σε κάποια σκοτεινό διάλειμμα της ιστορίας της πόλεως, ο ναός είχε πέσει στα νύχια του Ισλάμ (εμφανή τα σημάδια από σχεδιάσματα σε ορισμένες κολώνες) αλλά αυτή η φορά η κατάνυξη ήταν τεραστία. Εισήλθα στον ναό την ώρα που το άγημα απέδιδε, μέσα σε δριμύ ψύχος και ψιλοβροχο, τιμές στον αρχηγό ΓΕΕΘΑ στρατηγό Δ. Χούπη (τον εκτιμώ γιατί λέει λίγα και κάνει πολλά, σε αντίθεση με προκατόχους του που έκαναν το ανάποδο) και επιτέλους είδα όλη την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της πόλεως μπροστά στον Πατριάρχη. Υπουργοί, υφυπουργοί, βουλευτές, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, ο δήμαρχος Στέλιος Αγγελούδης, η περιφερειάρχης Αθηνά Αηδονά και βεβαίως σύμπασα η ηγεσία της Φιλοπτώχου Αδελφότητος Ανδρών, η οποία υπό την προεδρία του Γιώργου Κωνσταντινίδη γίνεται ο νέος ισχυρός παίκτης της πόλεως.
Το ενδιαφέρον μετά το πέρας της λειτουργίας ήταν η «χορογραφία». Το προηγούμενο βράδυ, στο κλειστό δείπνο των «Αρχόντων Οφικυαλίων» στο «Ηλέκτρα Παλλάς», ο κ. Βενιζέλος υπερασπίστηκε τον Πατριάρχη απέναντι στις ρωσικές και άλλες επιθέσεις που δέχεται Την Κυριακή έλαβε την σκυτάλη ο Θεσσαλονίκης Φιλόθεος για την εκλογή του οποίου ο κ. Βαρθολομαίος είχε δώσει ευλογία στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο.
Αφού ο Παναγιώτατος μίλησε για την «αφοσίωση»με «ταπείνωση» στο πρόσωπο του Πατριάρχη και έκανε αναφορά στον ακατάλυτο δεσμό Φαναρίου και Θεσσαλονίκης, ο Φιλόθεος ύψωσε με την σειρά του ασπίδα στον Πατριάρχη σχολιάζοντας δηκτικά τους «πολεμοχαρείς που τον λιθοβολούν». Συγκράτησα από την αντιφώνηση του Παναγιωτάτου Βαρολομαίου, ο οποίος μνημόνευσε και τον Κύριλλο Μόσχας και τον Επιφάνιο Κιέβου, την φράση «Αδελφέ, Άγιε Θεσσαλονίκης, η Εκκλησία δεν ζει για να κυριαρχεί και να σώζοι θεσμούς αλλά για να σώζοι ανθρώπους».
Μετά την χειροθεσία του δημάρχου Θεσσαλονίκης Στέλιου Αγγελούδη σε «Άρχοντα Οφφικυάλιο ρεφερενδάριο» και την εξαιρετική ομιλία του (θα έπρεπε να γίνει Άρχων και ο γνωστός για την προσφορά του στην Ορθοδοξία υφυπουργός Μακεδονίας Θράκης Κώστας Γκιουλέκας – παράλειψις!) η θρησκευτική μας ηγεσία μετέβη πλησίον της Μητροπόλεως και έκανε τα αποκαλυπτήρια του ανδριάντα του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ιωακείμ που φιλοτέχνησε η σπουδαία γλύπτης Αφροδίτη Λίττη. Ο Μητροπολίτης αυτός εξελέγη αργότερα Οικουμενικός Πατριάρχης.
Στο δείπνο που ακολούθησε το βράδυ της Κυριακής στο συγκλονιστικό Monasty του Κωνσταντίνου Κολοβού θυμηθήκαμε μαζί με τον Παναγιώτατο μια συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει το 2008 στο «Πεντελικόν» των Αθηνών για τον «Ελεύθερο Τύπο» της Γιάννας και του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Είχαν περάσει 18 χρόνια από τότε αλλά το θυμόταν!
Έπειτα «τσίγκλισα» κάποιον λαϊκό από ένστικτο: «Ωραίες οι εποχές που οι Μητροπολίτες Θεσσαλονίκης εκλέγονταν και Πατριάρχες!». «Ωραίες αλλά πέρασαν!» ήταν η απάντηση του. Πράγματι. «Που ξέρεις όμως, μπορεί να ξανάρθουν αν ο Θεός τα οικομήσει» είπα από μέσα μου. Όχι τώρα απαραιτήτως. Στο βαθύ μέλλον. Με μελλοντικές εξελίξεις. «Μες στην Αγια–Σοφιά με λειτουργία μελλοντική όλοι Έλληνες μαζί» που λέει και ο Σπανουδάκης.
