Όσοι θυμάστε εκθαμβωτικά αξιοθέατα της Βουδαπέστης από τον ποταμό Δούναβη και τις διάσημες γέφυρές του τη νύχτα ή την ημέρα σε μια κρουαζιέρα και απολαύσατε την πανοραμική θέα της πόλης, μπορείτε ίσως να αντιληφθείτε το θέαμα στο ξέσπασμα της χαράς κυρίως των νέων, για την πολιτική αλλαγή που επέρχεται στην Ουγγαρία. Δεκαέξι χρόνια ήταν πολλά…
«Σε μια χαρούμενη Βουδαπέστη, με τους λαϊκιστές του Όρμπαν να έχουν ηττηθεί, είδα την πιθανότητα μιας άνευ προηγουμένου μετάβασης» έγραψε ο Timothy Garton Ash στον Guardian και πρόσθεσε:
«Αυτοί που βρέθηκαν στη Βουδαπέστη την περασμένη Κυριακή το βράδυ ήταν σαν να είδαν ξανά την ιστορία να γράφεται στον Δούναβη. Καθώς τα ενθουσιώδη πλήθη συγκεντρώνονταν στην όχθη του ποταμού απέναντι από το έντονα φωτισμένο κτήριο του κοινοβουλίου, φωνάζοντας «Ria-ria Hungaria!» και «Ουγγαρία-Ευρώπη!», ένοιωσαν ότι οι επιπτώσεις της δραματικής εκλογικής νίκης του κόμματος Tisza του Péter Magyar ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια μια χώρας της κεντρικής Ευρώπης».
Το αποτέλεσμα είναι πολύ καλά νέα για την Ουκρανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι αντίστοιχα άσχημα νέα για τον Ρώσο πρόεδρο, Βλαντιμίρ Πούτιν, και τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, αυτούς τους δίδυμους υποστηρικτές του καθεστώτος του Βίκτορ Όρμπαν.
Το κρίσιμο ερώτημα τώρα είναι αν η Ουγγαρία μπορεί να είναι η πρώτη χώρα στον κόσμο που θα αναδυθεί από μια τόσο εκτεταμένη πολυετή λαϊκιστική διάβρωση της δημοκρατίας – την «Ορμπανοποίηση» -που ο Τραμπ προσπαθεί να μιμηθεί στις ΗΠΑ και αν η Ευρώπη έχει την πολιτική βούληση και τη φαντασία για να της επιτρέψει να πετύχει.
Οι πανηγυρισμοί και η αγαλλίαση έχουν ήδη κοπάσει. Ο μακρύς δρόμος για οριστική απαλλαγή από τον λαϊκισμό και τον αυταρχισμό αρχίζει…
Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη»
