1. Είναι δυστύχημα για μια χώρα σαν τις Ηνωμένες Πολιτείες να έχει έναν αλλοπρόσαλλο μπακάλη στην προεδρία της. Θα το πληρώσουν και θα το πληρώσουν ακριβά.
Ο Τραμπ έβαλε την ουρά κάτω από τα σκέλια όταν η Ευρώπη εμφανίστηκε αποφασισμένη να διακόψει κάθε σχέση με τις ΗΠΑ (στρατιωτικές, οικονομικές και άλλες). Μάζεψε τις απειλές του και για τους δασμούς και για την κατάληψη της Γροιλανδίας.
Οι ευρωπαϊκές ηγεσίες θα αντιλήφθηκαν ότι με παρακάλια δεν γίνεται τίποτε. Όταν έτριξαν τα δόντια είχαν αποτελέσματα.
Η Ευρώπη μπορεί να γίνει παγκόσμια δύναμη. Αρκεί να το θελήσει. Προϋπόθεση είναι να δημιουργήσει αξιόμαχο στρατό ο οποίος θα φυλάει και τα ευρωπαϊκά σύνορα.
Μπορεί, αρκεί να το θελήσει. Η Αμερικανική ηγεμονία οδεύει προς το τέλος της και αυτό το αναγνωρίζει και το Project Syndicate με άρθρο του.
2.-Ο αλλοπρόσαλλος πρόεδρος των ΗΠΑ συνέχισε την δράση του και σε ένα άλλο πεδίο αλλά και εκεί θα αναγκαστεί να αναδιπλωθεί. Απέσυρε την πρόσκληση προς τον πρωθυπουργό του Καναδά Μαρκ Κάρνεϊ να συμμετάσχει στο νέο «Συμβούλιο Ειρήνης» που ανακοίνωσε στο Νταβός. Η απόφαση αυτή ήρθε λίγες ημέρες μετά την ομιλία του Κάρνεϊ στο Νταβός, στην οποία ήταν επικριτικός για τη χρήση της οικονομίας ως εργαλείου γεωπολιτικού εξαναγκασμού — κάτι που ερμηνεύτηκε ως έμμεση επίκριση στην πολιτική της Ουάσιγκτον.
Σύμφωνα με διεθνή ρεπορτάζ, ο Τραμπ ανήγγειλε την απόσυρση της πρόσκλησης δημόσια και χαρακτήρισε την κίνηση ως απάντηση στη στάση του Καναδά μετά την ομιλία του στο Φόρουμ. Το «Συμβούλιο Ειρήνης» είναι μια πρωτοβουλία που ο Τραμπ παρουσίασε ως διεθνές όργανο για την επίλυση συγκρούσεων. Ο τσαμπουκάς του Τράμπ (άλλο Τράμπ, άλλο ΗΠΑ) πρέπει να σπάσει. Με απειλές τύπου μπράβων της νύχτας δεν γίνεται εξωτερική πολιτική.
3.-Η πολιτική των ΗΠΑ στη Συρία και η εγκατάλειψη των Κούρδων θα έχει συνέπειες στην Αμερικανική πολιτική. Πρόκειται για μια πολιτική κοντόφθαλμη και επικίνδυνη. Όχι μόνο επειδή εγκαταλείπει έναν κρίσιμο τοπικό εταίρο. Οι Κούρδοι πληρώνουν ξανά το τίμημα της γεωπολιτικής συναλλαγής, ενώ η Τουρκία ενθαρρύνεται να λειτουργεί ως περιφερειακός ταραξίας.
Το πραγματικό πρόβλημα, όμως, δεν είναι μόνο η τύχη των Κούρδων. Είναι το μήνυμα που εκπέμπεται σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή: οι αμερικανικές δεσμεύσεις είναι ρευστές και προσωρινές.
Αυτό δεν είναι πολιτική μεγάλης δύναμης. Είναι μπακαλίστικη πολιτική.
Αν, λοιπόν, το αμερικανικό βαθύ κράτος και οι εξισορροπητικοί θεσμοί θέλουν να επιταχυνθεί η πτώση των ΗΠΑ ας συνεχίσουν να στηρίζουν έναν επικίνδυνα αλλοπρόσαλλο ηγέτη. Θα πληρώσουν, όμως, το τίμημα. Και θα το πληρώσουν ακριβά.
